Marcin Tazbir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcin Tazbir
Marcin Tazbir 2013.jpg
Marcin Tazbir, Warszawa 2013
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1988
Piotrków Trybunalski
Tytuł szachowy arcymistrz (2013)
Ranking 2531 (01.08.2014)
Miejsce w kraju 22
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi

Marcin Tazbir (ur. 22 sierpnia 1988 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski szachista, arcymistrz od 2013 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Jest trzykrotnym mistrzem Polski juniorów w szachach klasycznych, tytuły zdobył w latach 1998 (Krynica Morska, w kategorii do lat 10), 2004 (Łeba, do lat 16) i 2006 (Łeba, do lat 18). Oprócz tego w 2006 r. zdobył srebrny, a w 2007 r. – brązowy medal w mistrzostwach kraju do lat 20 (oba turnieje odbyły się w Środzie Wielkopolskiej). Kilka razy reprezentował Polskę na mistrzostwach świata i Europy juniorów, najlepszy wynik osiągając w 2006 r. w Batumi, gdzie w grupie do lat 18 podzielił VI miejsce[1].

W tym samym roku zajął we Wrocławiu III m. (za Rafałem Lubczyńskim oraz Piotrem Dobrowolskim, turniej WSB Masters) i wypełnił pierwszą normę na tytuł mistrza międzynarodowego. Następne dwie zdobył w 2007 r. w Teplicach (dz. II m. za Marcinem Dziubą, wspólnie z m.in. Mikulasem Manikiem i Radosławem Jedynakiem) i na ekstralidze w Ustroniu. W 2008 r. na Ekstralidze reprezentując barwy klubu PTSz Płock wypełnił pierwszą normę na tytuł arcymistrza, w pierwszej rundzie osiągając swój największy sukces w pojedynczej partii – zwycięstwo nad Davidem Navarą[2]. W 2012 r. zdobył drugą normę na tytuł arcymistrza w międzynarodowym turnieju w Cappelle-la-Grande, natomiast trzecią – podczas czeskiej ekstraligi 2012/13. Wraz z drużyną TJ Tatran Litovel po raz drugi zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw Czech (pierwszy raz w sezonie 2010/11).

Do innych międzynarodowych sukcesów Marcina Tazbira należą m.in.:

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 czerwca 2013 r., z wynikiem 2561 punktów zajmował wówczas 16. miejsce wśród polskich szachistów[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]