Marcjan Aleksander Ogiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marcjan Aleksander Ogiński (ur. 1632 – zm. 26 stycznia 1690) – kniaź, kanclerz wielki litewski od 15 maja 1684, wojewoda trocki od 1670, krajczy wielki litewski od 1665, stolnik wielki litewski od 1661, podstoli wielki litewski od 1659, cześnik wielki litewski od 1654, chorąży trocki od 1654, stolnik trocki od 1647, pułkownik wojsk litewskich. Syn kasztelana trockiego Aleksandra (zm. 1667), ostatniego senatora prawosławniego. Porzucił w 1669 prawosławie dla katolicyzmu. Sprowadził dominikanów do Trok w 1678.

Jako poseł na sejm 1661 roku był delegatem na Trybunał Skarbowy Wielkiego Księstwa Litewskiego[1]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa trockiego w 1674 roku[2].

Marcjan Aleksander Ogiński być może jest sportretowany na obrazie Rembrandta Polski jeździec. Obraz został namalowany w czasie, gdy przebywał on na studiach w Niderlandach. Sugeruje się, że Ogiński zlecił namalowanie portretu tuż przed jego powrotem do Polski do jego macierzystego pułku w związku z Potopem szwedzkim.[3]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Władysław Poczobut Odlanicki, Pamiętnik, Warszawa 1987

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 371.
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 151.
  3. Zygulski, Jr., Zdzislaw, Further Battles for the Lisowczyk (Polish Rider) by Rembrandt, JSTOR, Vol. 21, No. 41. (2000), pp. 197-205.