Marco Albarello (ur. 31 maja 1960 w Aoście) – włoski biegacz narciarski, pięciokrotny medalista olimpijski i czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było 8 miejsce w biegu na 30 km techniką klasyczną. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville odniósł swe pierwsze olimpijskie sukcesy. W biegu na 10 km techniką klasyczną zdobył srebrny medal ustępując jedynie Vegardowi Ulvangowi z Norwegii. Ponadto wraz z Giuseppe Puliè, Giorgio Vanzettą i Silvio Faunerem zdobył drugi srebrny medal w sztafecie 4x10 km. Bardzo dobrze wypadł także na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zdobył brązowy medal na dystansie 10 km stylem klasycznym, a sztafeta włoska z Albarello w składzie na finiszu wyprzedziła faworyzowanych gospodarzy i zdobyła złoty medal. Marco wystąpił także na igrzyskach w Nagano, gdzie wspólnie z Fulvio Valbusą, Fabio Majem i Silvio Faunerem zdobył srebrny medal w sztafecie. Jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 7 miejsce w biegu na 30 km techniką klasyczną.
W 1985 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Seefeld. Zajął tam 17 miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną, a wraz z Vanzettą, Maurilio De Zoltem i Giuseppe Plonerem zdobył srebrny medal w sztafecie. Mistrzostwa świata w Oberstdorfie były najbardziej udanymi w jego karierze, zdobył tam bowiem złoty medal na dystansie 15 km. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 r. spisał się trochę słabiej zajmując w swoim najlepszy występie 7 miejsce w biegu na 30 km. Mistrzostwa świata w Val di Fiemme były kolejną imprezą, z której nie przywiózł medalu. W sztafecie włosi zajęli czwarte miejsce, a Albarello indywidualnie nie plasował się w czołowej dziesiątce. Podczas mistrzostw świata w Falun zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Indywidualnie był blisko kolejnego medalu, ale ostatecznie zajął 4 miejsce w biegu na 30 km. Swój ostatni medal zdobył na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie razem z Valbusą, Majem i Faunerem wywalczył brązowy medal w sztafecie. Wystartował także w biegu na 10 km techniką klasyczną podczas mistrzostw świata w Trondheim, ale zajął dopiero 25 miejsce.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonach sezonie 1992/1993, kiedy to zajął 5 miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 6 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym dwa razy zwyciężał.
23 października 2000 r. został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej.
Osiągnięcia[edytuj]
Puchar Świata[edytuj]
Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]
Zwycięstwa w zawodach[edytuj]
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Czas biegu |
| 1. |
15 lutego |
1987 |
Oberstdorf |
15 km stylem klasycznym |
43:01.8 min |
| 2. |
9 stycznia |
1993 |
Ulrichen |
15 km stylem klasycznym |
39:34.5 min |
Miejsca na podium[edytuj]
Linki zewnętrzne[edytuj]
Przypisy
- ↑ Skład drużyny: Giuseppe Puliè, Marco Albarello, Giorgio Vanzetta, Silvio Fauner
- ↑ 2,0 2,1 Skład drużyny: Maurilio De Zolt, Marco Albarello, Giorgio Vanzetta, Silvio Fauner
- ↑ Skład drużyny: Marco Albarello, Fulvio Valbusa, Fabio Maj, Silvio Fauner
- ↑ Skład drużyny: Marco Albarello, Giorgio Vanzetta, Maurilio De Zolt, Giuseppe Ploner
- ↑ Skład drużyny: Alberto Walder, Giorgio Vanzetta, Maurilio De Zolt, Marco Albarello
- ↑ Skład drużyny: Marco Albarello, Giorgio Vanzetta, Christian Saurer, Silvano Barco
- ↑ Skład drużyny: Maurilio De Zolt, Marco Albarello, Giorgio Vanzetta, Silvano Barco
- ↑ Skład drużyny: Fulvio Valbusa, Marco Albarello, Fabio Maj, Silvio Fauner
|
Mistrzowie olimpijscy w biegach narciarskich (4x10 km) |
|
1936: Finlandia (Nurmela, Karppinen, Lähde, Jalkanen) 1948: Szwecja (Östensson, Täpp, Eriksson, Lundström) 1952: Finlandia (Hasu, Lonkila, Korhonen, Mäkelä) 1956: ZSRR (Tierientjew, Kołczin, Anikin, Kuzin) 1960: Finlandia (Alatalo, Mäntyranta, Huhtala, Hakulinen) 1964: Szwecja (Asph, Jernberg, Stefansson, Rönnlund) 1968: Norwegia (Martinsen, Tyldum, Grønningen, Ellefsæter) 1972: ZSRR (Woronkow, Skobow, Simaszow, Wiedienin) 1976: Finlandia (Pitkänen, Mieto, Teurajärvi, Koivisto) 1980: ZSRR (Roczew, Bażukow, Bielajew, Zimiatow) 1984: Szwecja (Wassberg, Kohlberg, Ottosson, Svan) 1988: Szwecja (Ottosson, Wassberg, Svan, Mogren) 1992: Norwegia (Langli, Ulvang, Skjeldal, Dæhlie) 1994: Włochy (De Zolt, Albarello, Vanzetta, Fauner) 1998: Norwegia (Sivertsen, Jevne, Dæhlie, Alsgaard) 2002: Norwegia (Aukland, Estil, Skjeldal, Alsgaard) 2006: Włochy (Valbusa, Di Centa, Piller Cottrer, Zorzi) 2010: Szwecja (Rickardsson, Olsson, Södergren, Hellner)
|
 |
|