Marco Casagrande

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marco Casagrande at SZHK Biennale 2009

Marco Casagrande (urodzony 7 maja 1971 w Turku) jest fińskim architektem, pisarzem i profesorem architektury. Ukończył Helsiński Uniwersytet Techniczny na Wydziale Architektury (2001).

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Casagrande urodził się w dobrze sytuowanej fińsko-włoskiej katolickiej rodzinie[1]. Dorastał w Ylitornio w fińskiej Laponii zanim przeprowadził się do Helsinek aby studiować architekturę.

Żołnierz i pisarz[edytuj | edytuj kod]

Po odbyciu służby w fińskiej armii, w 1993 Casagrande zgłosił się do Bośniacko-Chorwackich Sił Obronnych HVO. Pod pseudonimem Luca Moconesi napisał kontrowersyjną książkę Mostarin tien liftarit / Autostopem na drodze do Mostaru (WSOY 1997)[2] o jego doświadczeniu w Wojnie w Bośni i Hercegowinie. Na podstawie opisów zbrodni wojennych popełnionych przez głównego bohatera w autobiograficznej książce, powstało podejrzenie o nim jako o potencjalnym zbrodniarzu wojennym. W obronie, stwierdził później, że książka była w istocie fikcją[3].

Architekt i artysta[edytuj | edytuj kod]

Po zostaniu laureatem konkursu brytyjskiego czasopisma Architectural Review's(1999)[4] Marco Casagrande i jego partner Sami Rintala zostali zaproszeni na Biennale w Wenecji 2000. Reporter dziennika New York Times uznał ich projekt "60 Minute Man" jako swojego osobistego faworyta w Biennale[5]. W projekcie Casagrande & Rintala zasadzili dębowy las na opuszczonej barce, którego podłoże stanowiły odpady produkowane przez ludność w Wenecji w ciągu 60 minut. Casagrande tworząc obejmuje takie zagadnienia jak sztuka nowoczesna, projektowanie architektoniczne, urbanistyczne, związane z ochroną środowiska i natury[6].

W poszukiwaniu architektury podświadomości, prawdziwej rzeczywistości oraz połączeń pomiędzy współczesnym człowiekiem i naturą - wierzę, że nic nie powinno być przesłonięte stresem, ekonomią czy dostępem do rozrywki i informacji. Wartościowe jest to, co jest prawdziwe.[7]

Casagrande został mianowany profesorem ekologicznego projektowania urbanistycznego (ang. ecological urban planning) na Tamkang University po projekcie Treasure Hill (ang. Skarb Wzgórz) w którym zmienił nielegalne rozwiązania urbanistyczne miejscowych rolników w eksperymentalne laboratorium środowiska urbanistycznego[8]. Przedsięwzięcie spotkało się z mieszanymi reakcjami ze strony społeczności.

Jego teoria Miast Trzeciej Generacji ukazuje postindustrialny stan miejski jako zrujnowaną przez ludzką naturę maszynę i architektów jako "szamanów projektowania wyłącznie interpretujących istotę przekazu."[9]

Prace Casagrande zostały wybrane trzykrotnie na Biennale Architektury w Wenecji w latach: 2000, 2004 and 2006.[10]

Współpraca z Rintala[edytuj | edytuj kod]

Casagrande & Rintala - Marco Casagrande i Sami Rintala - fińscy architekci oraz grupa produkująca instalacje architektoniczne 1998 - 2003 dla międzynarodowych ośrodków współczesnej architektury i sztuki. Ich projekty oscylują pomiędzy architekturą a sztuką środowiska (ang. environmental art) ][11].

W ich przestrzennej instalacji "1000 Białych Flag" (lato 2002) artyści naznaczyli trasę narciarską w Koli National Park|Narodowym Parku Przyrody Koli(Finlandia) flagami, do zrobienia których wykorzystano zużyte prześcieradła ze szpitala psychiatrycznego. Casagrande & Rintala zwrócili tutaj uwagę na szaleństwo przedsiębiorców, którzy chcieli wyciąć wiekowe lasy[12].

Praca Casagrande & Rintala's Land(e)scape została nagrodzona w konkursie Architectural Review 's Emerging Architecture Award 1999[13] i wybrana na Biennale Architektury w Wenecji 2000. Krytyk architektury New York Timesa, Herbert Muschamp, wybrał ich projekt [60 Minute Man jego osobistym faworytem Biennale[14].

Casagrande & Rintala projektowali i budowali wszystkie obiekty samodzielnie. Proces projektowania kontynuowali podczas prac budowlanych.
"Obiekt zazwyczaj zmienia swój kształt czy zyskuje więcej warstw podczas procesu budowlanego. Jesteśmy otwarci na zmiany w projekcie. Gdy jest to odnalezienie jego kształtu, zwykle zaczyna mówić nam więcej o sobie."[15]

Ważne dzieła[edytuj | edytuj kod]

Land(e)scape[edytuj | edytuj kod]

Land(e)scape (1999), architektoniczna instalacja artystyczna stworzona przez fińskich architektów Marco Casagrande i Sami Rintala, w dawnym polu rolniczym Savonlinna. Praca komentuje proces ucieczki od fińskiej wsi. 'Trzy porzucone stodoły zostałe oderwane' -wyjaśniają architekci- 'od ich pierwotnego związku z ziemią. Spustoszone, wzrosły na piszczelach i kołyszą się w kierunku miast na południu.'[16]

Praca została nominowana w konkursie Architectural Review 's Emerging Architecture 1999 i wybrana na Biennale Architektury w Wenecji 2000. Land(e)scape rozpoczęło międzynarodową karierę Casagrande & Rintala[17]

Praca została podpalona przez artystów w październiku 1999.[18]

Land(e)scape reprezentowało Finlandię podczas wystawy Nowe Trendy w Architekturze w Europie i Japonii 2001 (ang. New Trends of Architecture in Europe and Japan 2001)[19].

Redrum[edytuj | edytuj kod]

Redrum (2003) jest instalacją artystyczną w Anchorage na Alasce stworzoną przez fińskich architektów Casagrande & Rintala. Praca została zlecona przez Alaska Design Forum[20].

3 Miejscowe kolejowe zbiorniki na olej pocięto na 12 części i przekształcono w strukturę świątyni zlokalizowaną naprzeciwko Federal Building of Anchorage na skrzyżowaniu C-Street i 7th Avenue. Wnętrze pomalowano na jaskrawą czerwień w kontraście do zardzewiałej i brutalnej zewnętrznej części obiektu. Podłoga wykonana jest z 3500kg muszli z ostryg, które są lokalnym źródłem oleju[21].

"Redrum" oznacza "morderstwo" czytając od tyłu. Projektanci mieli w zamierzeniu poruszenie tematyki związku ropy, wojny i środowiska. Lokalne media opisały to jako "policzek dla Alaski"[22]

Potemkin[edytuj | edytuj kod]

Potemkin jest wykonanym ze stali parkiem architektonicznym wykonanym przez Casagrande & Rintala dla wioski Kuramata w Japonii 2003. Użycie stali zapewnia mieszankę pomiędzy funkcją świątyni a maszyny[23]. Obiekt zawiera wewnętrzne i zewnętrzne przestrzenie dla poindustrialnej medytacji[24]. Potemkin powstał na zlecenie Echigo-Tsumari Contemporary Art Triennial 2003.[25]

Potemkin zajmuje stanowisko postindustrialnej świątyni, niczym Akropol, aby zwrócić uwagę na związek pomiędzy współczesnym cżłowiekiem a przyrodą.. Widzę Potemkin jako uprawne złomowisko położone pomiędzy starożytnymi polami ryżowymi a rzeką, w osi prostej prowadzącej do świątyni shintō.[26]

Terenem zagospodarowania stało się nielegalne wysypisko przekształcone w park nad rzeką[27]. Rzut parku został narysowany w miejscu powstania w skali 1:1 poprzez wyznaczenie linii (składających się na plan)na śniegu za pomocą przemieszczania się w śnieżnych butach. Po stopnieniu śniegu dokonano realizacji[28].

Park wykonany jest ze stali Kawasaki o grubości jednego cala oraz recyklingu odpadów komunalnych i przemysłowych. W sumie daje to 130 metrów długości i 15m szerokości przestrzeni zewnętrznych i wewnętrznych[29].

Pozostałe prace[edytuj | edytuj kod]

Floating Sauna, 2002
Treasure Hill, 2003
Chen House, 2008
Bug Dome, 2009
Sandworm, 2012
  • 60 Minute Man, instalacja architektoniczna, Casagrande & Rintala, Venice Architecture Biennale 2000
    • 50-metrowej długości opuszczona barka z podłożem utworzonym z odpadów produkowanych przez ludność Wenecji w przeciągu 60 minut, na którym zasadzony został dębowy las.
  • Uunisaari Summer Theatre, temporary architecture, Casagrande & Rintala, Helsinki Finland 2000
    • Tymczasowy okrągły budynek teatru na Suomenlinna -wyspie poza Helsinkami.[30]
  • 1000 White Flags, instalacja sztuki środowiskowej, Casagrande & Rintala, Koli Finland 2000
    • Białe flagi wykonane z zużytych prześcieradeł z szpitala psychiatrycznego umieszczone na zboczu wzgórza pełniącego funkcję trasy narciarskiej.[31]
  • Quetzalcoatlus, instalacja, Casagrande & Rintala, Havana Biennale 2000
    • 300 kg żelazny pręt rozciągnięty pomiędzy dwoma budynkami uniwersytetu wykonany z 10 km linki rybackiej[32]
  • Bird Hangar, instalacja architektoniczna, Casagrande & Rintala, Yokohama Triennial 2001
    • Balony przymocowane liną, zawierające nasiona, przynoszące roślinność i warzywa do japońskich miast[33]
  • Installation 1:2001, instalacja publiczna, Casagrande & Rintala, Firenze Biennale 2001
    • Okragła ściana wykonana z 15 000 politycznych, filozoficznych i religijnych książek. W zamierzeniu została zaprojektowana do instalacji na Kubie ale w związku z oporem ze strony rządu zainstalowana została we Włoszech. [34]
  • Dallas-Kalevala, podróż artystyczna, Casagrande & Rintala, Demeter Environmental Art, Hokkaido Japan 2002
    • Podróż samochodowa z Finlandii do Japonii[35]
  • Chain Reactor, instalacja artystyczna, Casagrande & Rintala, Montreal Biennale 2002
    • 6 x 6 x 6-metrowy sześcian zbudowany z belek i stalowych łańcuchów pochodzących z recyklingu tworzący ramę dla kominka.[36]
  • Anarchist Gardener, instalacja i sztuka uliczna, Puerto Rico Biennial 2002
    • Parada uliczna w celu zatrzymania ruchu drogowego na rzecz budowy przemysłowych ogrodów Zen.[37]
  • Floating Sauna, czasowa architektura, Casagrande & Rintala, Rosendahl village Norway 2002
    • Pływająca po fiordzie przeźroczysta sauna. Zwycięzca Architecture Awards.'[38]
  • Treasure Hill, przywrócenie powierzchni mieszkaniowych, Taipei Taiwan 2003
    • Realizacja rehabilitacji ekologicznej nielegalnych powierzchni mieszkaniowych.
  • Post Industrial Fleet, architektura morska, CREW*31, Venice Architecture Biennale 2004
  • Human Layer, urbanistyczna akupunktura, Pozdrowienia z Londynu[39]- Helsinki Festival - Taipei on the Move 2004
    • Seria urbanistycznej akupunktury dla Londynu, Helsinek i Taipei.[40]
  • Chamber of the Post-Urbanist 104, instalacja stylu życia, Taipei Museum of Contemporary Art 2005
    • Seria mebli wykonanych ze stali.[41]
  • Future Pavilion, Taiwan Design Expo, wystawa architektury ruin obozu wojskowego Wei Wu, Kaoshioung[42][43]
  • CityZenGarden, instalacja, współpraca z 3RW Architects[44], Venice Architecture Biennale 2006
    • Orientalny ogród kamienny z użyciem szkła pochodzącego z recyklingu w weneckim więzieniu. Wideo dokumentacja.[45]
  • Chen House, Datun Mountains, Taiwan. Nagroda World Architecture 2009.
    • Ruina powstaje wstedy, gdy człowiek staje się częścią natury. Wyczekujemy gdy ten dom stanie się ruiną[46]
  • Bug Dome, WEAK! for SZHK Biennale 2009.[47]
    • Nieoficjalny klub socjalny dla nielegalnych pracowników.[48]
  • Ruiny Akademii, niezależne, architektoniczne centrum badawcze znajdujące się na obszarze miasta Tajpej, 2010-.
    • Centrum to jest zarazem projektem, służącym jako "zestaw do ponownego przemyślenia miasta przemysłowego i zatopionego w nim człowieka" poprzez prowadzone w nim badania i cykl warsztatów.

Przypisy

  1. Kohuttu palkkasoturi päätyi arkkitehdiksi - Turun Sanomat January 27, 2001 Szablon:Fi icon
  2. The mind of a fanatic - Helsingin Sanomat, 18 September 2001
  3. taiteen palkkasotureita - Voima 4/2002 Szablon:Fi icon
  4. [1] - Architectural Review 12/1999
  5. [2] - Adam Mornament: When Attitude Becomes Form Contemporary -magazine 2003
  6. [3] - Thurrock: A Visionary Brief in the Thames Gateway General Public Agengy 2004
  7. [4] - Berkeley Prize Committee and Jury University of California, Berkeley 2007
  8. [5] - Atelier 3: Treasure Hill 10/2003
  9. [6] - Marco Casagrande: Cross-over Architecture and the Third Generation City Epifanio 9 2008
  10. [7] - World Architecture Community
  11. [8] - World Architecture Community Contemporary -magazine 2003
  12. [9] - Biennale de Montreal: Casagrande & Rintala (Finland) 2002
  13. [10] - [Architectural Review] 12/1999
  14. [11] - New York Times 2000
  15. [12] - ARCH'IT: Casagrande & Rintala 2001
  16. [13] - The Architectural Review: A dramatic architectural installation designed to draw attention to the plight of the Finnish countryside., 12/1999
  17. [14] - Adam Mornament: When Attitude Becomes Form Contemporary -magazine 2003
  18. [15] - The Architectural Review: Burning Passion., 12/1999
  19. [16] - Catalog 1: Participating Architects (New Trends of Architecture in Europe and Japan 2001) , 2001
  20. Alaska Design Forum
  21. Camp for oppositional architecture 25.6.2004
  22. Hadani Ditmars: Artfully pushing the boundaries in Anchorage. The Globe and Mail, 2003-06-21. [dostęp 2007-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-26)].
  23. [17] - Tamkang University: 卡馬可 Marco Casagrande 2004
  24. [18] - Camp for Oppositional Architecture 2004
  25. [19] - Echigo Tsumari Art Triennial 2003
  26. [20] - Archi-Europe: Potemkin
  27. [21] - Japan-Guide: Echigo Tsumari Art Triennial Festival Highlights
  28. [22] - Landezine: Potemkin - Post Industrial Meditation Park by Casagrande & Rintala
  29. [23] - Architecture News Plus: Potemkin - Post Industrial Meditation Park
  30. [24] - Architectural Review: Little Top
  31. [25] - ARCH'IT: Casagrande & Rintala
  32. [26] - Architizer: Quetzalcoatlus
  33. [27] - Yokohama 2001: Artist Data Sheet
  34. [28] - Firenze Biennale Press Release 2001
  35. [29] - Demeter: Dallas-Kalevala (2002)
  36. [30] - La Biennale De Montreal: Casagrande & Rintala 10/2003
  37. [31] - Camp for Oppositional Architecture, 2004
  38. [32] - 6th Cycle of 20+10+X Architecture Awards, 2010
  39. [33] - Human: Greetings from London
  40. [34] - Epifanio: Human Layer_Taipei, 2005
  41. [35] - Taipei MOCA: Chamber of the Post-Urbanist 104, 2005
  42. [36] - Taipei Times: Design Expo Attracts Curious, 2005
  43. [37] - C-LAB: The Art of Taiwan in Psychosis, 2005
  44. [38] - 3RW Architects: Urban Farmers, 2006
  45. [39] - Taipei Representative Office: An Architect Takes Care of a Stone Garden in a City of Water, 2006
  46. [40] - World Architecture: Winners / 4th Cycle, 2009
  47. [41] - Dezeen: Bug Dome by WEAK!, 2009
  48. [42] - Daily Tonic: Bug Dome at the 2009 Biennale of Urbanism/Architecture by the WEAK!, 2009

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons