Marco Materazzi
| Marco Materazzi | ||
| Imię i nazwisko | Marco Materazzi | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 sierpnia 1973 Lecce, Włochy |
|
| Pseudonim | Matrix | |
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 193 cm | |
| Masa ciała | 92 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Wolny zawodnik | |
| Numer | 23 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1993–1994 1994–1995 1995–1998 1996 1998–1999 1999–2001 2001–2011 |
Marsala Calcio Trapani Calcio AC Perugia Carpi Calcio Everton FC AC Perugia Inter Mediolan |
25 (4) 13 (2) 47 (7) 18 (7) 27 (1) 51 (15) 164 (18) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2001–2008 | 41 (2) |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 20 czerwca 2009. | ||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Marco Materazzi ps. "Matrix" (ur. 19 sierpnia 1973 w Lecce) – włoski piłkarz grający na pozycji obrońcy.
W reprezentacji Włoch debiutował 25 kwietnia 2001 w meczu przeciw reprezentacji RPA. Dotychczas w reprezentacji swojego kraju rozegrał 41 meczów i strzelił 2 gole. Wystąpił na Mistrzostwach Świata 2002 i 2006 (strzelając dwa gole, w tym jeden w finale z Francją) oraz na Euro 2004. Znany z agresywnego stylu gry.
Syn Giuseppe Materazziego, byłego trenera piłkarskiego pracującego m.in. w Lazio Rzym i Sportingu Lizbona.
Spis treści |
[edytuj] Kariera piłkarska
Karierę piłkarską rozpoczął na przełomie lat 1990-1991 grając w młodzieżowej drużynie F.C. Messina Peloro. Przez następne lata grał w zespołach niższej ligi: w amatorskiej drużynie Tor di Quinto (1991-1992), S.C. Marsala 1912 (Serie C, 1993-94) i A.S. Trapani (Serie C, 1994-95), które było w tym czasie bliskie awansu do Serie B. Od 1995 grał dla A.C. Perugia, którego w tym czasie trenem był Walter Novellino. W 1996 Materazzi został wypożyczony przez Carpi F.C. Na jeden sezon (1998-1999) przeszedł do Everton F.C., gdzie w 4 z 27 meczów został usunięty z boiska.
Następnie powrócił do Perugii, która była wtedy w Serie C1. Zdobywając wtedy 12 goli w sezonie 2000-2001, pobił rekord Daniela Passarelli grającego w Serie A, jednocześnie bijąc rekord goli zdobytych przez obrońcę w jednym sezonie. Następnie, w 2001 przeszedł do Interu Mediolan będącego w Serie A. W tym czasie media kreowały jego wizerunek jako zawodnika brutalnego, grającego w sposób nieczysty, lecz pomimo to był ceniony przez kibiców Interu za agresywną postawę i imponujące osiągnięcia[potrzebne źródło]. Z drużyną z Mediolanu dwukrotnie zdobył Puchar Włoch w piłce nożnej.
19 sierpnia 2007 w 45. minucie towarzyskiego meczu z reprezentacją Węgier został poważnie kontuzjowany i stracił przytomność (wstępna diagnoza wykazała, że był to rozległy wylew w udzie). Początkowo lekarze twierdzili, iż może to stać się przyczyną zakończenia jego kariery piłkarskiej, później jednak uważano, że istnieje szansa na jego powrót do piłki nożnej. Przeszedł operację i 26 sierpnia opuścił szpital. Jego rehabilitacja trwała około czterech miesięcy. 9 grudnia 2007 roku rozegrał 60 minut w wygranym przez Inter meczu z Torino FC. Była to pierwsza dłuższa gra Materazziego po dojściu do zdrowia.
[edytuj] Udział w Mistrzostwach Świata 2006
Marco Materazzi wchodził w skład reprezentacji Włoch, która zdobyła Puchar Świata w w Mistrzostwach Świata w 2006 roku w Niemczech. Nie był on pierwotnie przewidziany do pierwszego składu reprezentacji jednak kontuzja Alessandra Nesty umożliwiła mu start w mistrzostwach.
W meczu przeciw reprezentacji Czech wszedł jako zmiennik i zdobył bramkę głową.
W meczu przeciw reprezentacji Australii otrzymał czerwoną kartkę i został zawieszony w następnym meczu.
Materazzi odegrał ważną rolę także w meczu finałowym: najpierw spowodował podyktowanie rzutu karnego, po którym reprezentacja Francji objęła prowadzenie, a później zdobył bramkę wyrównującą z podania Andrei Pirlo z rzutu rożnego.
W końcowej części meczu miał miejsce incydent z udziałem Materazziego i francuskiego zawodnika Zinedine'a Zidane'a. Konflikt graczy, w momencie gdy żaden z nich nie był w posiadaniu piłki, zakończył się uderzeniem Zidane'a (sprowokowanego przez Marco obraźliwą wypowiedzią) głową w klatkę piersiową Materazziego i powaleniem go na ziemię. Sędzia usunął Zidane'a z boiska. Po późniejszym dochodzeniu, które przeprowadziła FIFA Materazzi został ukarany karą w wysokości 5000 franków szwajcarskich i zawieszeniem na 2 mecze, a Zidane karą 7500 franków szwajcarskich i zawieszeniem na 3 mecze. Pod koniec 2006 roku Marco napisał książkę pt. "Co naprawdę powiedziałem Zidane'owi", w której zawarł 249 możliwości różnych wypowiedzi, jakie mógł skierować do Zinedine Zidane'a podczas finału MŚ[1]; jedna z nich jest prawdziwa. Jak twierdził w wypowiedzi udzielonej dla "La Gazzetta dello Sport", poprzez wydanie tej publikacji chciał ukazać "absurdalność tej całej afery"[2]. Dochód z jej sprzedaży przeznaczył na fundusz UNICEF.
Materazzi brał udział w kolejce rzutów karnych, która rozstrzygnęła o wyniku meczu finałowego. Wraz z Lucą Tonim strzelił w Mistrzostwach 2006 najwięcej bramek dla reprezentacji Włoch (dwie).
Przypisy
- ↑ Książka Materazziego: Co naprawdę powiedziałem Zidane'owi sport.pl [dostęp 2010-06-01]
- ↑ Książka Materazziego Co naprawdę powiedziałem Zidane'owi wp.pl [dostęp 2010-06-01]
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna Materazziego
- Profil piłkarza na stronie Interu
- Charakterystyka piłkarza w serwisie footballdatabase.com
|
|||||
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Piłkarze AC Perugia
- Piłkarze Evertonu F.C.
- Piłkarze Interu Mediolan
- Reprezentanci Włoch w piłce nożnej
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2004
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006
- Urodzeni w 1973