Marcos René Maidana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Marcos René Maidana
{{{nazwa}}}
Pseudonim El Chino
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1983
Margarita
Obywatelstwo  Argentyna
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 39
Zwycięstwa 35
Przez nokauty 31
Porażki 4

Marcos René Maidana (ur. 17 lipca 1983 w Margarita) - argentyński bokser zawodowy, aktualny mistrz świata federacji WBA w wadze junior półśredniej (do 140 funtów).

Profesjonalna kariera[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowych ringach zadebiutował 12 czerwca 2004 roku nokautując już w pierwszej rundzie Adana Basilio Mironchika. 22 grudnia 2006 wygrał przez techniczny nokaut z Miguelem Callist zdobywając pas WBA Fedelatin oraz uzyskując status oficjalnego pretendenta do pasa WBA o który zawalczył dopiero 7 lutego 2009 przegrywając niejednogłośnie po wyrównanym pojedynku z Andrijem Kotelnykiem[1]. Cztery miesiące później pokonał przyszłego mistrza federacji WBC w wadze półśredniej Victora Ortiza pomimo że do przerwania walki przegrywał na punkty u wszystkich sędziów[2] zdobywając tymczasowe mistrzostwo świata federacji WBA. Po dwóch skutecznych obronach pokonał jednogłośnie na punkty byłego mistrza WBO DeMarcusa Corleya[3]. 11 grudnia 2010 zmierzył się z regularnym mistrzem WBA Amirem Khanem ulegając po wyrównanej walce jednogłośną decyzją, dodatkowo Maidana był liczony w pierwszej rundzie oraz został ukarany odjęciem punktu w piątej rundzie[4]. 9 kwietnia 2011 zmierzył się z byłym mistrzem trzech kategorii wagowych (junior piórkowej, piórkowej i junior lekkiej) oraz przyszłym wagi lekkopółśredniej WBC Érikiem Moralesem pokonując go po zaciętym pojedynku decyzją większości[5].

23 lipca 2011 został regularnym mistrzem federacji WBA po tym jak Amir Khan zdobył pas IBF automatycznie uzyskując status super championa WBA. W pierwszej obronie tytułu, 23 sierpnia 2011, pokonał przez KO w czwartej rundzie Rosjanina Petra Petrowa[6]. 25 lutego zmierzył się z byłym mistrzem IBF i WBC wagi junior półśredniej Devonem Alexandrem przegrywając jednogłośną decyzją[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]