Marek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marekimię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych imion rzymskich[1] (imion właściwych, praenomen[2], por. Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus, Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga Mars, Martis[3] i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (= Małgorzata) lub Maria — oraz Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław.

Staropolskie zdrobnienia: Marczko, Marczurko, Marczyk, Markiel, Markil, Markosz, Markuszek; z niem. Markiel, Merkil. Możliwe też inne zdrobnienia z podstawą Mar-[4]

Święci w Kościele katolickim o imieniu Marek są liczni (ponad 30 osób), a najważniejszym z nich jest św. Marek Ewangelista.

Odpowiedniki w innych językach[edytuj | edytuj kod]

Marek imieniny obchodzi[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Marek
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Marek w Wikisłowniku

Znane osoby noszące imię Marek[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Grzenia, Słownik imion, PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13741-X
  2. H. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych t. 4, Kraków 2000, ISBN 83-7097-671-9
  3. T. Milewski, Społeczeństwo rzymskie w świetle imiennictwa osobowego, [w:] Filomata, nr 143, grudzień 1960.
  4. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ISBN 83-85579-68-0

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]