Marek Fritzhand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Fritzhand
Data urodzenia 12 października 1913
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1992
Warszawa
Zawód Filozofia, Etyka
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka "Zasłużony Nauczyciel PRL" Order Wojny Ojczyźnianej II klasy

Marek Fritzhand (ur. 12 października 1913 w Budaczu, zm. 2 grudnia 1992 w Warszawie) – polski filozof marksistowski i etyk pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Naukowa działalność Fritzhanda przyczyniła się do rozwoju i utrwalenia w Polsce (ale nie tylko, jako że jego prace były tłumaczone na wiele języków świata) zainteresowań etyką marksistowską. Jako jeden z pierwszych wprowadził w Polsce na szerszą skalę problematykę metaetyki (wówczas odrzucaną przez oficjalny marksizm). Od 1944 roku należał do PPR, a od 1948 – PZPR[1].

W latach 1972–1980 przewodniczący Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk.

Był założycielem drugiego, po amerykańskiej "Ethics", czasopisma naukowego specjalnie poświęconego teoretycznym i normatywnym zagadnieniom etyki – „Etyka”. Wychowawca kilku pokoleń adeptów i profesorów etyki w Polsce.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Człowiek, humanizm, moralność. Ze studiów nad Marksem (1961, II wyd. 1966);
  • Myśl etyczna młodego Marksa (1961, II wyd. 1978);
  • W kręgu etyki marksistowskiej. Szkice i polemiki etyczne (1966);
  • Główne zagadnienia i kierunki metaetyki. O metaetyce, intuicjonizmie i emotywizmie (1970);
  • O niektórych właściwościach etyki marksistowskiej (1974);
  • Wartości a fakty (1982);
  • Aktualność spuścizny etycznej Lenina (1987);
  • Etyka. Pisma wybrane (1990).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 217. ISBN 8322320736.
  2. M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1589