Marek Kosewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Kosewski
Data i miejsce urodzenia 1 września 1941
Warszawa
Zawód psycholog, nauczyciel akademicki
Tytuł doktor habilitowany

Marek Kosewski (ur. 1 września 1941 w Warszawie) – polski psycholog, dr hab., wykładowca akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 r. uchwałą rady Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego[1] uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Uchwałą tej samej Rady Wydziału w 1987 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie psychologii. Obecnie kierownik Instytutu Zarządzania przez Wartości Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie[2]. W przeszłości interesował się psychologią agresji i zastosowaniami tej wiedzy do problemów patologii społecznej, przestępczości i resocjalizacji. W latach 80. XX wieku zajmował się badaniami nad zachowaniem się ludzi w sytuacjach pokusy i upokorzenia. W połowie lat 90. rozwinął model regulacji godnościowej zachowania, w skrócie zwany teorią "anomia – etos" i zaczął go stosować do zagadnień pokusy pracowniczej i korupcji. Następnie opracował program szkoleń z zakresu asertywności godnościowej i szkoleń dla potrzeb administracji i biznesu. Obecnie swoje zainteresowania skupia na problematyce związanej z władzą (menadżera, rodzica i nauczyciela) nad innymi oraz na zmianach powodujących dwa różne sposoby sprawowania władzy: tworzenia "sytuacji kontroli" oraz generowania "sytuacji upokorzenia".

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wartości, godność i władza, Vizja Press&IT, Warszawa, 2008[3].
  • Układy. O tym, dlaczego uczciwi ludzie czasami kradną, a złodzieje ujmują się honorem. Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Warszawa, 2007[4].
  • Ludzie w sytuacjach pokusy i upokorzenia, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1985.
  • Psychologiczne Problemy Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji. Teoria reaktywnych i autonomicznych zachowań przestępczych, Prace IPSiR, T.8, Warszawa, 1983.
  • Agresywni Przestępcy, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1977.

Przypisy