Marek Migalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Migalski
Marek Migalski 01.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1969
Racibórz
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna Polska Razem
Okres urzędowania od 14 lipca 2009
do 30 czerwca 2014
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Marek Migalski (2008)

Marek Henryk Migalski (ur. 14 stycznia 1969 w Raciborzu) – polski politolog, wykładowca, komentator polityczny, polityk, poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Podstawową nr 13 im. Stanisława Staszica w Raciborzu[1], następnie I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w tym samym mieście[2]. W 1999 ukończył studia politologiczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 2001 na podstawie rozprawy pt. Koncepcja "mostu między Wschodem a Zachodem" Edwarda Benesza – próba zachowania niezależności Czechosłowacji w latach 1945–1948 uzyskał na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie nauk o polityce.

Przed podjęciem studiów pracował jako nauczyciel języka polskiego. W trakcie studiów odbył – z rekomendacji konsula generalnego Republiki Czeskiej w Polsce – miesięczną praktykę w biurze Euroregionu Silesia, zaś w lutym 1999 objął stanowisko wicedyrektora biura[3].

Pracuje w Instytucie Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na stanowisku adiunkta w Zakładzie Systemów Politycznych Polski i Państw Europy Środkowej i Wschodniej. Jest także wykładowcą w Instytucie Europeistyki Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu. W pracy naukowej i dydaktycznej zajmuje się zagadnieniami współczesnych systemów politycznych i partyjnych.

Odbył staże naukowe w czeskich uczelniach: na Wydziale Prawa Uniwersytetu Masaryka w Brnie, na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Południowoczeskiego w Czeskich Budziejowicach oraz na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu. Brał udział w wielu krajowych i międzynarodowych konferencjach politologicznych. Jest autorem, współautorem i redaktorem kilkunastu książek oraz autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych.

Publikował artykuły na temat polskiej sceny politycznej w prasie, m.in. w "Dzienniku", "Gazecie Wyborczej", "Rzeczpospolitej" i "Wprost".

W 2009 z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu katowickim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, otrzymując 112 881 głosów[4]. W PE został członkiem Komisji Kultury i Edukacji oraz Delegacji do komisji współpracy parlamentarnej UE-Rosja, objął również zastępstwo w Delegacji do spraw stosunków z Białorusią i Delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest. Nie przystąpił do PiS.

We wrześniu 2010 na wniosek europosłów Ryszarda Legutki i Tomasza Poręby został wykluczony z delegacji PiS w Parlamencie Europejskim w związku z listem do prezesa tej partii, Jarosława Kaczyńskiego, w którym skrytykował jego sposób zarządzania ugrupowaniem[5]. W listopadzie tego samego roku zaangażował się w tworzenie nowego ugrupowania Polska Jest Najważniejsza, które w marcu 2011 zostało zarejestrowane jako partia. 10 czerwca tego samego roku został jednym z wiceprezesów tego ugrupowania[6].

Współtworzył (wraz z resztą PJN) powołaną 7 grudnia 2013 na bazie ruchu społecznego „Godzina dla Polski” nowej partii Polska Razem (pełna nazwa przyjęta przez ugrupowanie to „Polska Razem Jarosława Gowina”)[7]. Tydzień później został wiceprezesem tego ugrupowania. Pełnił tę funkcję do marca 2014, kiedy to zrezygnował z zasiadania w prezydium zarządu partii (pozostając szefem jej śląskich struktur). W tym samym roku nie uzyskał reelekcji w wyborach europejskich, otwierając śląską listę Polski Razem. 29 maja 2014 zrezygnował z członkostwa w partii, wycofując się z działalności politycznej[8].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Szkice o państwie i polityce, Katowice 1998 (red., współautor)
  • Koncepcja "mostu między Wschodem a Zachodem" Edwarda Benesza, Sosnowiec 2004
  • Rola Polski, Czech i Słowacji w Europie Środkowej po rozszerzeniu Unii Europejskiej, Katowice 2004
  • Partie i systemy partyjne państw Europy Środkowej i Wschodniej, Sosnowiec 2005 (red.)
  • Polska i Republika Czeska – dekada sąsiedztwa, Sosnowiec 2005 (współautor)
  • Populizm, Katowice 2005 (red.)
  • Prawica w Polsce 1989–2005, Katowice 2005 (red.)
  • Obywatel – społeczeństwo – demokracja, Sosnowiec 2006
  • Polski system partyjny, Warszawa 2006 (współautor)
  • Prezydent w Polsce po 1989 r. – studium politologiczne, Warszawa 2006 (red., współautor)
  • Czeski i polski system partyjny. Analiza porównawcza, Warszawa 2008
  • Nieudana rewolucja. Nieudana restauracja. Polska w latach 2005–2010, Warszawa 2010
  • Parlament ANTYeuropejski, Warszawa 2014

Przypisy

  1. Przyjaźnię się tylko z raciborzanami. nowiny.pl, 24 marca 2009. [dostęp 11 stycznia 2011].
  2. Aktualności turystyczne. raciborz.pl, 25 października 2007. [dostęp 11 stycznia 2011].
  3. Katarzyna Bytomska, Stypendysta MEN – Marek Migalski, "Gazeta Uniwersytecka – miesięcznik Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach" nr 7(63)/1999
  4. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 11 stycznia 2011].
  5. PiS wyrzuca Migalskiego z delegacji do europarlamentu. tvn24.pl, 2 września 2010. [dostęp 11 stycznia 2011].
  6. Poncyljusz i Migalski wiceszefami PJN. stronapjn.pl, 10 czerwca 2011. [dostęp 10 czerwca 2011].
  7. Polska Razem to nazwa nowej partii Jarosława Gowina. gazeta.pl, 7 grudnia 2013. [dostęp 7 grudnia 2013].
  8. "To już jest koniec...". migalski.eu, 29 maja 2014. [dostęp 29 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]