Marek Niedźwiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Niedźwiecki
Marek Niedźwiecki
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1954
Sieradz
Zawód dziennikarz muzyczny
Alma Mater Politechnika Łódzka
Pracodawca Polskie Radio Program III
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Marek Wojciech Niedźwiecki (ur. 24 marca 1954 w Sieradzu[1]) – polski dziennikarz muzyczny, długoletni prezenter Programu III Polskiego Radia. Brat Piotra Niedźwieckiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędził w Szadku[2]. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Zduńskiej Woli (1973), a w 1979 Wydział Budownictwa Politechniki Łódzkiej ze specjalnością w zakresie technologii i organizacji budownictwa[3].

Pracę w radiu zaczynał od Studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej, z którym był związany w latach 1973–1981. Wygrał konkurs na spikera w Radiu Łódź (zatrudniony od 1 maja 1978), podejmując także współpracę z Programem I Polskiego Radia. 5 kwietnia 1982 rozpoczął pracę w Programie III Polskiego Radia[3].

Od 17 kwietnia 1982[4] do 27 lipca 2007 prowadził Listę Przebojów Programu Trzeciego. Jest pomysłodawcą Trójkowej audycji Top Wszech Czasów oraz serii płytowej Smooth Jazz Cafe. Prowadził również audycje: Zapraszamy do Trójki, W tonacji Trójki, Markomanię, Pół perfekcyjnej płyty, Frutti di Marek, Chillout Cafe.

W grudniu 2007 przeszedł do Radia Złote Przeboje. Prowadził tam Listę Przebojów Marka Niedźwieckiego, audycję Złote, słodsze, najsłodsze oraz Top Wszech Czasów (oba wzorowane na programach prowadzonych wcześniej w Trójce). 1 kwietnia 2010 powrócił do Programu III PR, ponownie podejmując się prowadzenia Listy Przebojów Programu Trzeciego (tym razem na zmianę z Piotrem Baronem) oraz audycji Markomania, LP Trójka, W tonacji Trójki, Do południa i ABC Listy. W 2010 prowadził także cotygodniową audycję Muzyczna Jedynka w Programie I.

W telewizji cyklicznie po raz pierwszy pojawił się w latach 80. w programie Magazyn 102 (od 1987). Od 1988 do 1996 lat prowadził w TVP2 Wzrockową Listę Przebojów, a w 1998 w RTL 7 Ulubione Kawałki[3]. Później prowadził Listę Wszech Czasów w MTV Classic, W tonacji Premium na kanale nPremium HD i W tonacji+ w Canal+. 1 kwietnia 2012 z okazji 50-lecia Programu III Polskiego Radia współprowadził główne wydanie Wiadomości.

Był konferansjerem Festiwalu w Sopocie (kilkakrotnie), a także prowadzącym Festiwal w Jarocinie. Okazjonalnie współpracuje z prasą jako autor artykułów w „Non Stop”, „Tylko Rock”, „Playboyu”, „Machinie” i innych czasopismach[3].

Jest jednym z bohaterów Ballady o Baronie, Niedźwiedziu i Czarnej Helenie nagranej przez Artura Andrusa z okazji 1500. wydania Listy Przebojów Programu Trzeciego jako prezent dla prowadzących audycję. Jest członkiem Akademii Fonograficznej ZPAV[5] i członkiem Akademii Muzycznej Trójki[6].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Kolekcje
Pojedyncze albumy

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marek Niedźwiecki. proszynski.pl. [dostęp 2015-05-02].
  2. Szadek.... marekniedzwiecki.pl, 2013-07-08. [dostęp 2015-05-02].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Who is who w Polsce. Wyd. I. Zug: Hübners blaues Who is who, 2002, s. 1378. ISBN 3-7290-0034-9.
  4. Tytuł audycji: Lista Przebojów Programu Trzeciego: Propozycje. lp3.pl. [dostęp 2015-05-02].
  5. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej). zpav.pl. [dostęp 2015-05-02].
  6. Akademia Muzyczna Trójki. mediafm.net, 2006-11-16. [dostęp 2015-05-02].
  7. „Nie wierzę w życie pozaradiowe” – Marek Niedźwiecki o sobie. polskieradio.pl, 2011-11-23. [dostęp 2015-05-02].
  8. Lista marzeń Marka Niedźwieckiego. polskieradio.pl, 2012-11-20. [dostęp 2015-05-02].
  9. Marek Niedźwiecki w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-05-02].
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 81).
  11. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1174).
  12. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 2000 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2001 r. Nr 4, poz. 78).
  13. Rozdanie Dorocznych Nagród Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. mkidn.gov.pl, 2012-09-27. [dostęp 2015-05-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]