Marek Niedźwiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marek Niedźwiecki
Niedźwiedź
Marek Niedźwiecki
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1954
Sieradz
 Polska
Zawód dziennikarz (z wykształcenia inżynier budownictwa)
Stanowisko redaktor muzyczny
Pracodawca Polskie Radio Program III
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Marek Niedźwiecki w Wikicytatach
Strona internetowa

Marek Wojciech Niedźwiecki (ur. 24 marca 1954 w Sieradzu[1][2]) – polski dziennikarz muzyczny, prezenter Programu III Polskiego Radia (1982-2007, od 2010). Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[3]. Okazjonalnie współpracuje z prasą muzyczną. Brat Piotra Niedźwieckiego, prezydenta Zduńskiej Woli. Dzieciństwo spędził w Szadku. Z wykształcenia inżynier budownictwa[4].

Radio[edytuj | edytuj kod]

Pracę w radiu zaczynał od Studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej, podczas studiów na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechnice Łódzkiej[4]. Potem (od 1 maja 1978) w Radiu Łódź. Do Trójki trafił w roku 1981.

Od 17 kwietnia 1982 (tzw. notowanie zerowe, czyli Propozycje)[5] do 27 lipca 2007 prowadził Listę Przebojów Programu Trzeciego. Jest pomysłodawcą Trójkowej audycji Top Wszech Czasów oraz serii płytowej Smooth Jazz Cafe. Prowadził również audycje: Zapraszamy do Trójki, W tonacji Trójki, Markomanię, Pół perfekcyjnej płyty, Frutti di Marek, Chillout Cafe. Został członkiem Akademii Muzycznej Trójki[6].

W grudniu 2007 przeszedł do Radia Złote Przeboje. Prowadził tam Listę Przebojów Marka Niedźwieckiego, audycję Złote, słodsze, najsłodsze (odpowiednik trójkowej Markomanii) oraz Top Wszech Czasów (również wzorowany na tym trójkowym).

1 kwietnia 2010 powrócił do Trójki – ponownie prowadzi Listę Przebojów Programu Trzeciego, tym razem na zmianę z Piotrem Baronem oraz audycje: Markomania, LP Trójka, W tonacji Trójki, Do południa i ABC Listy.

Jest jednym z bohaterów Ballady o Baronie, Niedźwiedziu i Czarnej Helenie nagranej przez Artura Andrusa z okazji 1500. wydania Listy Przebojów radiowej Trójki jako prezent dla prowadzących audycję.

Od 4 maja do 14 grudnia 2010 prowadził cotygodniową audycję Muzyczna Jedynka w Radiowej Jedynce.

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

W telewizji cyklicznie po raz pierwszy pojawił się w latach 80., w programie 102. Później, przez kilka lat prowadził w TVP2 program Wzrockowa Lista Przebojów. W MTV Classic prowadził Listę Wszech Czasów. W drugiej połowie lat 90. prowadził program muzyczny w RTL 7.

Od 11 lutego 2012, w soboty prowadzi program W tonacji Premium na kanale nPremium HD.

1 kwietnia 2012, z okazji 50-lecia Programu Trzeciego Polskiego Radia, współprowadził główne wydanie Wiadomości TVP1.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Lista Przebojów Programu Trzeciego: 1982-1994 (Wyd. Wacław Bagiński, Wrocław 1996, ISBN 83-86237-75-9)
  • Lista Przebojów Trójki 1994-2006 (Prószyński i S-ka, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7469-498-8)
  • Lista Przebojów Trójki, Not. 1301-1330 (autorzy: Jakub Jarosz, Jacek Marcinkowski; wydanie kolekcjonerskie, 200 sztuk, dwa wydania: 2007 i 2009)
  • Nie wierzę w życie pozaradiowe (Agora 2011, ISBN 978-83-268-0642-1)[7][8]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia (autorskie składanki)[edytuj | edytuj kod]

Kolekcje[edytuj | edytuj kod]

Pojedyncze albumy[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]