Marek Rubnikowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marek Rubnikowicz 2010.jpg

Marek Rubnikowicz (ur. 14 lipca 1955 w Drawsku Pomorskim) – polski historyk i archeolog.

Ukończył studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie archeologii uzyskał w 1991 roku na tej samej uczelni. Tematem jego rozprawy doktorskiej było Późnośrednowieczne i nowożytne hutnictwo szkła na Pomorzu Gdańskim. (W świetle źródeł archeologicznych), a promotorem pracy Jerzy Olczak.

Od 1979 roku pracował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, od 1993 roku zajmował stanowisko wojewódzkiego konserwatora zabytków w Toruniu. W 1999 powołany został na stanowisko zastępcy Generalnego Konserwatora Zabytków (GKZ). Po aresztowaniu jesienią 2001 roku Aleksandra Brody - wówczas GKZ - faktycznie przejął jego obowiązki, pełniąc je do czasu mianowania wiosną 2002 r. generalnym konserwatorem zabytków Aleksandry Jakubowskiej. Od 4 lipca 2002 roku pełnił funkcję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z siedzibą w Toruniu. 1 stycznia 2007 roku objął stanowisko Dyrektora Muzeum Okręgowego w Toruniu.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Toruń - ciepło dla Starego Miasta (1992, wspólnie z Janem Wroniszewskim)
  • Perły z lamusa: najcenniejsze zbiory Muzeum Okręgowego w Toruniu, red. naukowa, (2009, ISBN 9788360324301)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]