Marek Safjan
| Marek Safjan | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 sierpnia 1949 Warszawa |
| Prezes Trybunału Konstytucyjnego | |
| Okres urzędowania | od 6 stycznia 1998 do 5 listopada 2006 |
| Poprzednik | Andrzej Zoll |
| Następca | Jerzy Stępień |
| Polski sędzia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości | |
| Okres urzędowania | od 6 października 2009 |
| Poprzednik | Jerzy Makarczyk |
| Odznaczenia | |
Marek Henryk Safjan (ur. 28 sierpnia 1949 w Warszawie) – polski prawnik, prezes Trybunału Konstytucyjnego w latach 1998–2006, sędzia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (od 2009). Syn Zbigniewa Safjana, mąż Doroty Safjan.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Wykształcenie i praca naukowa
Ukończył w 1971 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1990 obronił habilitację, a w 1998 otrzymał tytuł profesora. Specjalizuje się w zakresie prawa cywilnego i prawa medycznego, opublikował około 200 prac naukowych. Był też stałym publicystą "Newsweeka" oraz członkiem rady Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.
W latach 1996–1997 pełnił funkcję prorektora UW. Członek Collegium Invisibile[2] i przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości[3].
[edytuj] Kariera sędziowska
W 1997 został wybrany w skład Trybunału Konstytucyjnego, a w styczniu 1998 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powołał go na stanowisko prezesa TK. 5 listopada 2006 zakończył kadencję sędziego i zarazem prezesa.
W lutym 2009 został nominowany do objęcia stanowiska polskiego sędziego w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości. 6 października 2009 podczas uroczystej sesji inauguracyjnej złożył ślubowanie jako nowy sędzia ETS, zastępując na tym stanowisku Jerzego Makarczyka.
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
W 2006 został laureatem Nagrody Kisiela.
2 lipca 2007 został uhonorowany w Strasburgu Medalem Pro merito za działalność jako prezesa Trybunału Konstytucyjnego i zaangażowania w prace i działalność europejskich instytucji badawczych i akademickich.
W 2010 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Informator o badaniach nad rodziną (współautor), 1975
- Instytucja rodzin zastępczych: problemy prawno-organizacyjne, 1982
- Koszty sądowe w sprawach cywilnych: raport z badań (współautor), 1994
- Odpowiedzialność odszkodowawcza władzy publicznej (po 1 września 2004 roku), 2004
- Osamotnione dzieci: rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka, 1983
- Prawo i medycyna: ochrona praw jednostki a dylematy współczesnej medycyny, 1998
- Prawo wobec ingerencji w naturę ludzkiej prokreacji, 1990
- Prawo Wspólnot Europejskich a prawo polskie. Prawo spółek (red.), 1996
- Wyzwania dla państwa prawa, 2007
- Zobowiązania: zarys wykładu. Witold Czachórski (współautor aktualizacji), 1994
Przypisy
- ↑ Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
- ↑ Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
- ↑ Rada Naukowa Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości. [dostęp 20 sierpnia 2011 r.].
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 20, poz. 212
[edytuj] Źródła
- Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 28 października 2011].
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Laureaci Nagrody Kisiela
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polscy sędziowie
- Prezesi Trybunału Konstytucyjnego
- Sędziowie Trybunału Sprawiedliwości
- Urodzeni w 1949
- Visiting Professors Europejskiej Wyższej Szkoły Prawa i Administracji
- Członkowie Collegium Invisibile