Marek Safjan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Safjan
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1949
Warszawa
Prezes Trybunału Konstytucyjnego
Okres urzędowania od 6 stycznia 1998
do 5 listopada 2006
Poprzednik Andrzej Zoll
Następca Jerzy Stępień
Polski sędzia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Okres urzędowania od 6 października 2009
Poprzednik Jerzy Makarczyk
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Marek Henryk Safjan (ur. 28 sierpnia 1949 w Warszawie) – polski prawnik, sędzia, specjalista w zakresie prawa cywilnego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1998–2006 prezes Trybunału Konstytucyjnego, od 2009 sędzia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1971 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1990 obronił habilitację, a w 1998 otrzymał tytuł profesora. Specjalizuje się w zakresie prawa cywilnego i prawa medycznego, opublikował około 200 prac naukowych. Był też stałym publicystą "Newsweeka" oraz członkiem rady Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

W latach 1996–1997 pełnił funkcję prorektora UW. Członek Collegium Invisibile[2] i były przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości.

Kariera sędziowska[edytuj | edytuj kod]

W 1997 został wybrany w skład Trybunału Konstytucyjnego, a w styczniu 1998 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powołał go na stanowisko prezesa TK. 5 listopada 2006 zakończył kadencję sędziego i zarazem prezesa.

W lutym 2009 został nominowany do objęcia stanowiska polskiego sędziego w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości. 6 października 2009 podczas uroczystej sesji inauguracyjnej złożył ślubowanie jako nowy sędzia ETS, zastępując na tym stanowisku Jerzego Makarczyka.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Marek Safjan jest synem Zbigniewa Safjana, mężem Doroty Safjan.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2010 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

W 2004 otrzymał Nagrodę im. Księdza Idziego Radziszewskiego Towarzystwa Naukowego KUL. W 2006 został laureatem Nagrody Kisiela, a w 2007 uhonorowany w Strasburgu Medalem Pro merito za działalność jako prezesa Trybunału Konstytucyjnego i zaangażowania w prace i działalność europejskich instytucji badawczych i akademickich.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Informator o badaniach nad rodziną (współautor), 1975
  • Instytucja rodzin zastępczych: problemy prawno-organizacyjne, 1982
  • Koszty sądowe w sprawach cywilnych: raport z badań (współautor), 1994
  • Odpowiedzialność odszkodowawcza władzy publicznej (po 1 września 2004 roku), 2004
  • Osamotnione dzieci: rodziny zastępcze i rodzinne domy dziecka, 1983
  • Prawo i medycyna: ochrona praw jednostki a dylematy współczesnej medycyny, 1998
  • Prawo wobec ingerencji w naturę ludzkiej prokreacji, 1990
  • Prawo Wspólnot Europejskich a prawo polskie. Prawo spółek (red.), 1996
  • Wyzwania dla państwa prawa, 2007
  • Zobowiązania: zarys wykładu. Witold Czachórski (współautor aktualizacji), 1994

Przypisy

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0.
  2. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2 kwietnia 2011].
  3. M.P. z 2011 r. Nr 20, poz. 212

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]