Marek Sewen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Marek Sewen
Marek Sewen.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 września 1930
Polska Poznań, Polska
Pochodzenie  Polska
Gatunek muzyka klasyczna neoklasycyzująca z elementami romantycznymi
Zawód altowiolista, kompozytor, dyrygent, aranżer
Aktywność od 1960
Zespół
Warszawskie Smyczki
Capella Arcis Varsoviensis
Warsaw Chamber Orchestra
Warsaw Symphony Orchestra
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"

Marek Sewen (ur. 4 września 1930 w Poznaniu) – polski altowiolista, kompozytor, dyrygent, aranżer.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Uczęszczał do poznańskiego „Marcinka”, w którym napisał maturę w roku 1951. Następnie ukończył w 1955 studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, przekształconej obecnie w Akademię Muzyczną w Poznaniu. Studiował grę na altówce, kompozycję i dyrygenturę.

[edytuj] Działalność artystyczna

Już w czasie studiów został członkiem Filharmonii Poznańskiej (1951-55), a następnie od 1956 współpracował przez 10 lat z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie. W latach 1965-66 przebywał w Stanach Zjednoczonych współpracując twórczo z MGM Studios w Hollywood. W 1968 organizuje przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym kameralną orkiestrę „Warszawskie Smyczki” (do 1974) - zespół złożony z najwybitniejszych muzyków Filharmonii Narodowej. W 1975 r. zakłada Kapelę Zamku Warszawskiego Capella Arcis Varsoviensis, która swą działalnością nawiązuje do dawnych tradycji muzycznych Zamku Królewskiego w Warszawie. W późniejszym czasie Capella Arcis Varsoviensis została przekształcona w Warsaw Chamber Orchestra, z którą Marek Sewen odbywa liczne tournées koncertowe, występując na czterech kontynentach, oraz nagrywa płyty kompaktowe dla krajowych i zagranicznych producentów.

W 1985 r. powstaje zespół Warsaw Symphony Orchestra, którego przeznaczeniem jest udział w uroczystych koncertach i artystycznych wydarzeniach Warszawy.

Marek Sewen występuje również z orkiestrami symfonicznymi. Poza Polską dyrygował m.in. w USA, Kanadzie, Wenezueli, Japonii, Rosji, Wielkiej Brytanii, Grecji, Szwajcarii, Belgii, Holandii, Bułgarii, Rumunii, Francji, Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Estonii, Czechach, na Łotwie, Litwie oraz Słowacji. Współpracuje z licznymi orkiestrami symfonicznymi w Polsce. Jest m.in. pierwszym gościnnym dyrygentem Filharmonii Olsztyńskiej.

[edytuj] Twórczość

Jego muzyka, osadzona w nurcie neoklasycznym z elementami romantyzmu, uzyskała międzynarodowe uznanie na konkursach i festiwalach muzycznych w Atenach (Grecja), Bukareszcie (Rumunia), Caracas (Wenezuela), Berlinie (Niemcy), a także w Polsce (nagroda Polskiego Radia). Tworzy muzykę różnorodną: symfoniczną, dzieła solowe, kameralne, pieśni, twórczość dla dzieci, nagrania w RiTV, nagrania płytowe, muzykę filmową i teatralną oraz aranżacje muzyki klasycznej i ludowej.

Marek Sewen jest również autorem broszurki pt. Czesław Niemen, która powstała na kanwie wywiadu przeprowadzonego z Niemenem w 1972, w czasach, kiedy Sewen był kierownikiem redakcji Polskich Nagrań i współpracownikiem redakcji "Synkopy".

[edytuj] Piosenki (wybór)

[edytuj] Muzyka filmowa

[edytuj] Twórczość dziecięca (muzyka)

[edytuj] Inne ważniejsze kompozycje

  • Kolędy polskie (wyk. Wiesław Ochman i Capella Arcis Varsoviensis)
  • Religious songs (wyk. Paulos Raptis (tenor) i Capella Arcis Varsoviensis)
  • Kiedy pierwsza gwiazdka błyśnie - kolędy polskie śpiewa Leonard Mróz (wyk. Leonard Mróz (bas) oraz Capella Arcis Varsoviensis)
  • Adam Zwierz śpiewa kolędy (wyk. Warsaw Chamber Orchestra, Chór Kameralny Filharmonii Narodowej)
  • Kolędy i Pastorałki na głos i fortepian (1960)
  • Dwie pieśni do słów Marii Konopnickiej (1960)
  • Polish Festive Music in Old Style (1962)
  • Uwertura Koncertowa na orkiestrę symfoniczną (1963)
  • Reminiscences for viola solo (1963)
  • Margins for chamber ensemble (1970)
  • Music at the Royal Court” (1970)
  • Canzone for trombone solo (1970)
  • Bajki Mickiewicza, suita muzyczna na orkiestrę kameralną (1979)
  • Flûte Concerto na flet i orkiestrę smyczkową (1987)
  • Concerto grosso na smyczki i klawesyn (1987)
  • Serenade for Strings (1988)
  • Divertimento per 2 corni e archi (1989) [1]
  • Stabat Mater na sopran i alt solo, chór żeński i orkiestrę kameralną (1993)
  • Sinfonia Sacra na tenor solo i orkiestrę symfoniczną (1995)
  • Trumpet concerto (1996)
  • Requiem Żołnierskie na chór męski i orkiestrę symfoniczną (1997)
  • Uwertura „Sierpień godzina 0” na orkiestrę symfoniczną (1997)
  • Okinoerabu, suita na orkiestrę kameralną (1988)
  • Yokishima, poemat na orkiestrę (1988)
  • Medytacja na flet solo (viola solo) (1999)
  • Chant Funèbre na skrzypce i fortepian (1999)
  • Inflorescences for chamber ensamble (2000)
  • Passacaglia na orkiestrę symfoniczną (2001)
  • Harpine na harfę solo (2001)
  • Arioso for tuba solo (2002)
  • Elegia na wiolonczelę solo (2002)
  • Petite Musique pour deux violoncelles solo (2003)
  • Concerto per fagotto na fagot i orkiestrę kameralną (2003)
  • Balet charakterystyczny „Szczur” w 3 aktach na orkiestrę symfoniczną (2003)
  • Symfonia Oratorium „Kantorzy śpiewać nie przestaną” na tenor solo, oratora, chór i orkiestrę symfoniczną (2003)
  • Trzy erotyki do słów Jerzego Skokowskiego na głos i fortepian (2004)
  • Trzy pieśni modlitewne do słów ks. Wiesława Niewęgłowskiego (2004)
  • One cztery pieśni do słów Karola Wojtyły na głos, flet i fortepian (2004)
  • Trzecia Symfonia „Pielgrzym” na sopran, tenor, chór i orkiestrę” (2004)

[edytuj] Wyróżnienia

[edytuj] Członkostwo w towarzystwach twórczych

Jest członkiem następujących stowarzyszeń:

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj