Marek Siwiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polityka SLD. Zobacz też: Marek Siwiec – poseł na Sejm I kadencji z ramienia ZChN.
Marek Siwiec
Marek Siwiec.JPG
Marek Siwiec, 2012
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1955
Piekary Śląskie
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna Europa Plus
Okres urzędowania od 14 lipca 2009
Odznaczenia
Komandoria Missio Reconciliationis Oficer Legii Honorowej (Francja) Wielki Krzyż Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Wielki Krzyż Orderu "Za Zasługi dla Litwy" Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Krzyża Ziemi Maryjnej II Klasy (Estonia) Królewski Order Wiktorii Order Księcia Jarosława Mądrego Order Księcia Jarosława Mądrego
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Marek Maciej Siwiec (ur. 13 marca 1955 w Piekarach Śląskich) – polski polityk, dziennikarz, poseł na Sejm I i II kadencji, od 2004 deputowany do Parlamentu Europejskiego, w latach 2007–2009 jego wiceprzewodniczący, z wykształcenia inżynier i dziennikarz.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

Ojciec pracował jako wicedyrektor tarnobrzeskiego kombinatu siarkowego "Siarkopol", matka była prokuratorem.

Marek Siwiec w 1980 ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej, a w 1989 Podyplomowe Studium Dziennikarstwa. W latach 1980–1982 zajmował stanowisko asystenta w Instytucie Elektrotechniki AGH, a od 1981 do 1982 odbył staż w GAS and Fuel Corporation of Victoria. Działał w organizacjach studenckich, od 1977 do rozwiązania był członkiem PZPR. Od 1985 do 1987 pracował jako redaktor naczelny dwutygodnika "Student" w Krakowie oraz sekretarz komisji finansowej Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, a następnie w latach 1987–1990 był redaktorem naczelnym tygodnika "itd". Prowadził też w Telewizji Polskiej program Otwarte studio. W czasie ostatniego zjazdu PZPR został redaktorem naczelnym "Trybuny Kongresowej" (doraźnej mutacji "Trybuny Ludu"). Był członkiem-założycielem Socjaldemokracji RP, wszedł do władz krajowych partii, został też pierwszym redaktorem naczelnym "Trybuny". Od 1991 do 1992 pełnił funkcję dyrektora generalnego powiązanej z Art-B spółki Print AB[1].

Od 1991 do 1997 był posłem na Sejm z województwa kaliskiego. W latach 1993–1996 zasiadał jednocześnie w Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji. Był delegatem do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.

Od 1996 pełnił funkcję sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP, a od lutego 1997 szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Ponownie powołany na to stanowisko w grudniu 2000, sprawował je do czerwca 2004. W 2000 ujawniono epizod powitania prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego na lądowisku w Ostrzeszowie z września 1997. Marek Siwiec, po wyjściu z helikoptera, ucałował ziemię i uczynił znak krzyża. Zdjęcia z tego wydarzenia były wykorzystywane przez komitet wyborczy Mariana Krzaklewskiego w trakcie kampanii prezydenckiej[2].

Od stycznia 2005 do czerwca 2006 pełnił funkcję przewodniczącego Stowarzyszenia Ordynacka[3]. Był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. Został członkiem Rady Fundacji YES (Yalta European Strategy), przewodniczącym Stowarzyszenia European Friends of Israel, członkiem Global Leadership Council Colorado State University.

W listopadzie 2007 IPN ujawnił, że 21 marca 1986 został zarejestrowany przez Służbę Bezpieczeństwa jako tajny współpracownik o pseudonimie "Jerzy". 19 stycznia 1990 został wyrejestrowany w związku z rezygnacją[4]. Sam zainteresowany zaprzeczył współpracy z SB[5]. Ostatecznie wobec nieodnalezienia dokumentacji personalnej i niestwierdzenia wątpliwości co do zgodności z prawem oświadczenia lustracyjnego posła IPN zaniechał dalszego śledztwa[6].

W wyborach europejskich w 2004 uzyskał mandat z województwa wielkopolskiego, gdzie kandydował z listy SLD-UP, uzyskując wynik 36 985 głosów. W 2006 był przewodniczącym misji obserwacyjnej wyborów na Ukrainie[7]. W 2007 został wiceprzewodniczącym PE. W wyborach europejskich w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję, otrzymując 64 976 głosów[8]. W PE został członkiem Komisji Spraw Zagranicznych, a w 2009 został koordynatorem Grupy Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w sprawie EuroNestu[9]. Od 10 grudnia 2011 do 28 kwietnia 2012 był wiceprzewodniczącym Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W grudniu 2012 zrezygnował z członkostwa w SLD, a w styczniu 2013 został reprezentantem Ruchu Palikota w Parlamencie Europejskim (nie wstępując do partii)[10]. 22 lutego 2013 wspólnie z Aleksandrem Kwaśniewskim i Januszem Palikotem ogłosił powstanie ruchu Europa Plus.

Odznaczenia [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Skandalista Marek Siwiec. rp.pl, 29 września 2000.
  2. ↑ Prokuratura: Siwiec nie znieważył papieża. wp.pl, 18 kwietnia 2001.
  3. ↑ Siwiec przewodniczącym Stowarzyszenia Ordynacka. wp.pl, 7 listopada 2005.
  4. ↑ Akta IPN: Siwiec, Rosati, Libicki współpracowali z SB. gazeta.pl, 19 listopada 2007.
  5. ↑ Siwiec: Nie współpracowałem z bezpieką. gazeta.pl, 19 listopada 2007.
  6. ↑ Cezary Gmyz: Koniec lustracji Siwca. rp.pl, 9 maja 2009.
  7. ↑ Michał Kot: PE: Siwiec szefem misji obserwacyjnej na wybory na Ukrainie. money.pl, 23 lutego 2006.
  8. ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r.
  9. ↑ Europosłowie SLD o roku w Parlamencie Europejskim. europarlament.pap.pl, 8 czerwca 2010.
  10. ↑ Paulina Jęczmionka: Marek Siwiec wprowadzi Ruch Palikota do Parlamentu Europejskiego?. gloswielkopolski.pl, 10 stycznia 2013.
  11. ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 7 kwietnia 1997.
  12. ↑ Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121 (est.). riigiteataja.ee.

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Marek_Siwiec&oldid=36136235”