Marek Solarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Solarczyk
Biskup tytularny Hólaru
Marek Solarczyk podczas rekolekcji „Jezus na Stadionie” (Warszawa 2013)
Marek Solarczyk podczas rekolekcji „Jezus na Stadionie” (Warszawa 2013)
Omnia possibilia credenti
Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1967
Wołomin
Biskup pomocniczy warszawsko-praski
Okres sprawowania od 2011
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja warszawsko-praska
Prezbiterat 28 maja 1992
Nominacja biskupia 8 października 2011
Sakra biskupia 19 listopada 2011
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 listopada 2011
Miejscowość Warszawa
Miejsce katedra św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika
Konsekrator Henryk Hoser
Współkonsekratorzy Sławoj Leszek Głódź
Kazimierz Romaniuk

Marek Solarczyk (ur. 13 kwietnia 1967 w Wołominie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych w zakresie historii Kościoła, biskup pomocniczy warszawsko-praski od 2011.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 kwietnia 1967 w Wołominie. W latach 1981–1986 kształcił się w Technikum Samochodowym im. Czesława Orłowskiego w Warszawie, które ukończył ze świadectwem dojrzałości i tytułem technika mechanika o specjalności pojazdy samochodowe[1][2].

W latach 1986–1992 odbył studia w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Pod koniec studiów, w związku z reorganizacją podziału administracyjnego Kościoła katolickiego w Polsce, został inkardynowany do diecezji warszawsko-praskiej. Magisterium uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 28 maja 1992 w katedrze św. Floriana w Warszawie biskup diecezjalny warszawsko-praski Kazimierz Romaniuk[1][3][4].

W 1999 na podstawie dysertacji Udział duchownych katolickich w pracach Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej pierwszej kadencji w latach 1922–1927 uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie stopień doktora nauk teologicznych w zakresie historii Kościoła[5].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

W latach 1992–1993 pracował jako wikariusz w parafii św. Feliksa z Kantalicjo w Warszawie, a w latach 1993–2003 w parafii katedralnej św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie. Przez kolejne dwa lata był w tej parafii rezydentem, a w 2009 został mianowany jej proboszczem[1].

W 1993 objął stanowisko katechety w Liceum i Gimnazjum im. Króla Władysława IV w Warszawie[2]. W latach 1993–1996 był rzecznikiem prasowym kurii biskupiej i korespondentem Katolickiej Agencji Informacyjnej. W 1996 objął funkcję ceremoniarza katedralnego[1]. W latach 2005–2009 sprawował urząd wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej w Warszawie[3]. W trakcie I synodu diecezjalnego był przewodniczącym komisji liturgicznej. W 2007 objął funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Historycznej Metropolii Warszawskiej do zbadania zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej dotyczących osób duchownych. Wszedł w skład Komisji ds. Sztuki i Budownictwa Kościelnego, Komisji ds. Studiów, a także Zespołu ds. Duszpasterstwa Ogólnego, którego został przewodniczącym. Otrzymał również zadanie zorganizowania Diecezjalnego Archiwum Akt Starych[1].

W 2006 otrzymał godność kanonika honorowego Kapituły Katedralnej Warszawsko-Praskiej[1].

Działalność dydaktyczna i naukowa[edytuj | edytuj kod]

Został wykładowcą historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Warszawsko-Praskiej i w Prymasowskim Instytucie Życia Wewnętrznego[1].

W zakresie dydaktyczno-badawczym współpracował m.in. z Wyższą Szkołą Humanistyczną w Pułtusku, Wydziałem Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Ośrodkiem Studiów Wschodnich na Uniwersytecie Warszawskim, a także Archiwum Miasta Stołecznego Warszawy i Komisją Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu[1].

W 1999 został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Teologicznego[1].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

8 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-praskiej i biskupem tytularnym Hólaru[6][7]. Święcenia biskupie otrzymał 19 listopada 2011 w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie. Konsekracji dokonał arcybiskup Henryk Hoser, biskup diecezjalny warszawsko-praski, w asyście swoich poprzedników: Sławoja Leszka Głódzia, arcybiskupa metropolity gdańskiego, i Kazimierza Romaniuka, biskupa seniora warszawsko-praskiego[3]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Omnia possibilia credenti” (Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy)[1][8], zaczerpnięte z Ewangelii Marka (Mk 9, 23)[8]. W 2011 objął urząd wikariusza generalnego diecezji[9].

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski został w 2012 delegatem ds. Powołań[10], w 2013 krajowym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej w Polsce[11][12], a w 2014 delegatem ds. Działalności w Polsce „Kirche in Not[13]. Wszedł w skład Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży, Zespołu ds. Dialogu ze Wspólnotą Kościelną Luterańsko-Augsburską i Zespołu ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną. Ponadto dołączył do Krajowej Rady Duszpasterstwa Powołań i został przewodniczącym Rady Nadzorczej Fundacji „Opoka”[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Nota biograficzna Marka Solarczyka na stronie diecezji warszawsko-praskiej. diecezja.waw.pl. [dostęp 2013-10-27].
  2. 2,0 2,1 Ks. dr Marek Solarczyk – biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-praskiej (opis). ekai.pl, 2011-10-08. [dostęp 2013-10-27].
  3. 3,0 3,1 3,2 Ks. Marek Solarczyk konsekrowany na biskupa. ekai.pl, 2011-11-19. [dostęp 2011-11-20].
  4. Marek Solarczyk w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-10-27].
  5. Marek Solarczyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska. nauka-polska.pl. [dostęp 2013-10-27].
  6. Nomina di Ausiliare di Warszawa-Praga (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2011-10-08. [dostęp 2013-10-27].
  7. Warszawa-Praga: Nominacja biskupia. episkopat.pl (arch.), 2011-10-08. [dostęp 2013-10-27].
  8. 8,0 8,1 Biskup-nominat Solarczyk: Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy. ekai.pl, 2011-10-08. [dostęp 2013-10-27].
  9. Boże Narodzenie odznaczenia. diecezja.waw.pl, 2011-12-24. [dostęp 2012-03-27].
  10. Bp Solarczyk nowym delegatem Episkopatu ds. powołań. ekai.pl, 2012-06-22. [dostęp 2012-06-23].
  11. 11,0 11,1 Marek Solarczyk na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2014-10-18].
  12. 362. zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski. ekai.pl, 2013-06-22. [dostęp 2013-06-23].
  13. Episkopat: nowi członkowie komisji i rad oraz delegaci krajowi. ekai.pl, 2014-10-09. [dostęp 2014-10-18].
  14. Bp M. Solarczyk odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej. ekai.pl, 2014-10-15.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]