Margaret Hasluck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Margaret Masson Hardie Hasluck (ur. 18 czerwca 1885 w Elgin, zm. 18 października 1948 w Dublinie) – szkocka lingwistka, archeolog, geograf i albanolog.

W 1907 ukończyła studia na uniwersytecie w Aberdeen. Naukę kontynuowała w Cambridge, kończąc studia z wyróżnieniem w 1911. Mimo to nie uzyskała dyplomu, gdyż Uniwersytet Cambridge do 1948 nie nadawał kobietom stopni naukowych.

Po ukończeniu studiów wyjechała do British School w Atenach, gdzie zajmowała się postacią Pisidiana Antiocha i publikowała pierwsze swoje prace naukowe. W tym czasie poślubiła dyrektora British School – Fredericka Williama Haslucka i wraz z nim udała się w podróż poślubną po Bałkanach. Małżeństwo z Frederickiem nie trwało długo – w 1920 zachorował na gruźlicę i zmarł cztery lata później w Szwajcarii. Margaret wyjechała do Anglii i tam zajęła się wydawaniem dzieł swojego zmarłego męża.

W latach 20. wyjechała do Albanii i zamieszkała w Elbasanie. Dom ten stał się dla niej bazą wypadową do badań antropologicznych na obszarze Albanii i Macedonii. W tym czasie napisała pierwszy podręcznik gramatyki języka albańskiego w języku angielskim.

W kwietniu 1939, kiedy wojska włoskie wkroczyły do Albanii, Margaret Hasluck jako współpracowniczka wywiadu brytyjskiego została zmuszona do opuszczenia kraju. Wyjechała do Aten, a w 1940 do Stambułu. W tym czasie pełniła funkcję doradcy rządu brytyjskiego d.s. albańskich. Współpraca z SOE została uhonorowana przyznaniem Hasluck Orderu Imperium Brytyjskiego w 1944. Koniec wojny zastał ją w Kairze, gdzie zdiagnozowano u niej białaczkę. Ostatnie miesiące życia spędziła w Dublinie, gdzie zmarła w 1948. Pochowano ją w grobowcu rodzinnym w Moray.

W czerwcu 2010 dom w Elbasanie, w którym mieszkała Hasluck został zamieniony w Dom Nadziei (alb. Shtëpia e Shpresës) dla dzieci osieroconych, a ona sama otrzymała tytuł Honorowej Obywatelki Elbasanu.

Dorobek naukowy Margaret Hasluck obejmuje prace z zakresu archeologii, językoznawstwa i antropologii. Pośmiertnie, w 1954 wydano jej najbardziej znane dzieło poświęcone albańskiemu prawu zwyczajowemu.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1912: The Shrine of Men Askaenos at Pisidian Antioch.
  • 1912-1913: Dionysos at Smyrna.
  • 1923: The Significance of Greek Personal Names.
  • 1924: Christian Survivals among Certain Moslem Subjects of Greece.
  • 1925: The Nonconformist Moslems of Albania.
  • 1926: A Lucky Spell from a Greek Island.
  • 1930: Traditional Games of the Turks.
  • 1932: Këndime Englisht-Shqip or Albanian-English Reader: Sixteen Albanian Folk-Stories Collected and Translated, with Two Grammars and Vocabularies.
  • 1936: The Archaeological History of Lake Ostrovo in West Macedonia.
  • 1938: The Gypsies of Albania.
  • 1939: Couvade in Albania.
  • 1949: Oedipus Rex in Albania.
  • 1954: The unwritten law in Albania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bejtullah Destani: Our Woman in Albania: The Life of Margaret Hasluck, Scholar and Spy. IB Tauris & Co Ltd: 2010. ISBN 978-1845115395.