Margarita Wojska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Margarita Wojska
Margarita Voiska 2013.jpg
Margarita Wojska, Warszawa 2013
Państwo  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1963
Sofia
Tytuł szachowy arcymistrzyni (1985)
Ranking 2298 (01.11.2013)
Miejsce w kraju 3 (wśród kobiet)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Bułgarscy arcymistrzowie szachowi

Margarita Wojska, bułg. Маргарита Боянова Войска (ur. 3 kwietnia 1963 w Sofii) – bułgarska szachistka, arcymistrzyni od 1985 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Od początku lat 80. XX wieku należy do ścisłej czołówki bułgarskich szachistek. Pomiędzy 1980 a 2008 r. wystąpiła we wszystkich w tym okresie rozegranych piętnastu szachowych olimpiadach (w tym siedmiokrotnie na I szachownicy) i jest pod tym względem rekordzistką w swoim kraju. Jedyny olimpijski medal zdobyła w roku 1984 w Salonikach, gdzie szachistki bułgarskie zajęły II miejsce[1]. Poza tym sześciokrotnie reprezentowała barwy narodowe w drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 1992–2009), najlepszy wynik osiągając w roku 2005 w Göteborgu (zespół bułgarski zajął wówczas IV miejsce)[2].

W czasie swojej kariery szesnastokrotnie zdobyła medale indywidualnych mistrzostw Bułgarii: 11 złotych (1982, 1983, 1984, 1998, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2009, 2010), 2 srebrne (1986, 1993) i 3 brązowe (1988, 2001, 2005) i również pod tym względem jest absolutną rekordzistką kraju.

Czterokrotnie uczestniczyła w turniejach międzystrefowych (eliminacji mistrzostw świata), nie osiągając sukcesu w postaci awansu do grona pretendentek (najlepszy wynik: Smederevska Palanka 1987 - X miejsce[3]). Wystąpiła w wielu międzynarodowych turniejach, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w Belgradzie (1988, przed Nino Gurieli i Nataszą Bojković; 1990, dz. I m. z tymi samymi szachistkami), Brnie (1989, przed Ildiko Madl), Atenach (1990, przed Martą Lityńską i Tatianą Lemaczko), Budapeszcie (1991, przed Hanną Ereńską-Radzewską), Biel/Bienne (1991, turniej otwarty), Dreźnie (1992), Timișoarze (1993, turniej strefowy), Chrudimie (1994, przed Vesną Misanović i Danielą Nutu-Gajić) oraz w Atenach (2003, turniej Acropolis, dz. I m. wraz z Jeleną Dembo).

Sukcesy odnosiła również w kategorii "weteranek" (zawodniczek powyżej 50. roku życia), w 2013 r. zdobywając w Płowdiw tytuł indywidualnej mistrzyni Europy.

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnęła 1 stycznia 1995 r., z wynikiem 2390 punktów dzieliła wówczas 18-19. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród bułgarskich szachistek[4].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]