Mariańska Górka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariańska Górka
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Bardzkie
Grzbiet Wschodni
Wysokość 353 m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Mariańska Górka
Mariańska Górka
Ziemia 50°27′43,77″N 16°41′16,02″E/50,462158 16,687783Na mapach: 50°27′43,77″N 16°41′16,02″E/50,462158 16,687783

Mariańska Górka (niem Spittelberg, 353 m n.p.m.) – niewielkie wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Bardzkich.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w południowo-zachodniej części Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, nad dolną częścią Wojciechowic, około 1,8 km na północny wschód od Kłodzka.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Niewielkie wzniesienie o kształcie kopca, z wyraźnie zaznaczonym wierzchołkiem i łagodnymi zboczami wznosi się nad Mariańską Doliną położoną po wschodniej stronie. Góra wyrasta na końcu ramienia odchodzącego na południowy-zachód od rozrogu Łaszczowej przez Kłapacz. Od wschodu wzniesienie oddziela od Szyndzielni potok górski Jodłownik.

Budowa geologiczna[edytuj | edytuj kod]

Góra zbudowana jest z dolnokarbońskich szarogłazów, zlepieńców i łupków ilastych należących do struktury bardzkiej. Partie szczytowe oraz zbocza wzniesienia pokrywają gliny zwałowe i osady deluwialne.

Roślinność[edytuj | edytuj kod]

Zbocza i szczyt w całości porasta las mieszany regla dolnego, jedynie zbocze północno wschodnie i grzbiet łączący ją z Kostrą częściowo zajmują łąki i pola uprawne.

Kaplica[edytuj | edytuj kod]

Na szczytowym placu wznosi się kaplica, otoczona stacjami Drogi Krzyżowej i innymi obiektami. Na szczyt prowadzi stara aleja, częściowo poprowadzona po kamiennych stopniach. Wzdłuż alei zakosami wiedzie Droga Krzyżowa. Całość tworzy Kalwarię. Kaplicę postawiono około 1715 r. za zgodą jezuitów z Kłodzka, do których należał ten teren. W 1846 r. przy kaplicy osiedlił się pierwszy pustelnik. Był nim Johannes Treuter, miejscowy tkacz, później franciszkanin, który wsławił się produkcją słynnego ziołowego „Balsamu Jerozolimskiego", cieszącego się znacznym powodzeniem i uchodzącego za panaceum. Do 1945 r. wzniesienie nosiło nazwę Spittelberg.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 12 Góry Bardzkie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 1993, ISBN 83-85773-04-5
  2. Góry Bardzkie, mapa w skali 1:40 000, Wydawnictwo "Plan", Wrocław 2008, ISBN 978-83-61092-37-7