Maria Łopatkowa

Maria Łopatkowa
Data urodzenia	28 stycznia 1927
Senator III kadencji
Przynależność polityczna	Polskie Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania	od 14 października 1993 do 19 października 1997
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Maria Łopatkowa, właściwie Maria Łopatko (ur. 28 stycznia 1927) – polska działaczka społeczna, pisarka, pedagog, poseł na Sejm PRL VI i VII kadencji, senator III kadencji.

Życiorys

Ukończyła w 1952 studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Łódzkiego, w 1968 uzyskała stopień doktora pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1947 do 1969 pracowała jako nauczyciel w szkole podstawowej w Ołtarzewie. Przez wiele lat czynnie angażowała się w obronę praw dziecka. Była dyrektorem Zespołu Ognisk Wychowawczych w Warszawie. Współtworzyła, a następnie w latach 1981–1993 kierowała Komitetem Obrony Praw Dziecka. W 1988 powołała także Towarzystwo Pomocy Młodzieży. Jest autorką licznych pozycji literatury współczesnej oraz publikacji naukowych z zakresu pedagogiki. Uważana za prekursora nurtu wychowawczego zwanego "pedagogiką serca".

W latach 1972–1980 pełniła funkcję posła na Sejm PRL VI i VII kadencji z listy ZSL. W 1981 podjęła jako ekspert współpracę z "Solidarnością". W 1993 zainicjowała powstanie "Partii Dziecka", przekształconej później w "Partię Dzieci i Młodzieży", która nie podjęła jednak czynnej działalności politycznej. Jednocześnie pozostaje związana z następcą ZSL, Polskim Stronnictwem Ludowym, z ramienia którego sprawowała mandat senatora III kadencji (z województwa warszawskiego w latach 1993–1997). W 2006 kandydowała z listy PSL do sejmiku województwa mazowieckiego (bez powodzenia), a w 2007, również bezskutecznie, w przedterminowych wyborach parlamentarnych.

Jest kawalerem Orderu Uśmiechu oraz członkinią Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu. Za całokształt działalności na rzecz dzieci 20 listopada 2009 z okazji XX-lecia uchwalenia Konwencji o Prawach Dziecka otrzymała Nagrodę Honorową Rzecznika Praw Dziecka.

Wybrane publikacje

• Od miłości do zbrodni, 1975
• Jak pracować z dzieckiem i rodziną zagrożoną, 1976
• Co macie na swoją obronę, 1977
• Nowożeńcom na drogę, 1979
• Przeciwko sobie, 1980
• Tuptuś, 1980
• Którędy do ludzi, 1982
• Samotność dziecka, 1983
• Podgryzana, 1985
• Nasz cudzy świat, 1986
• Ścigane z mocy prawa, 1986
• Elementarz wychowania małego dziecka, 1988
• Zakaz kochania, 1988
• Tesia Kłapciuch: opowiadanie prawdziwe, 1991
• Zabił z miłości?, 1991
• Pedagogika serca, 1992
• Morderstwo przed studniówką, 1997
• Prawdziwa miłość istnieje, 1999
• Dziecko a polityka czyli Walka o miłość, 2001
• Dziecko i miłość: jak powstawała pedagogika serca. Cz. 1, 2005
• Dziecko i miłość: jak powstawała pedagogika serca. Cz. 2, 2005
• Pedagogika serca w dobie globalizacji, 2006

Źródła

• Irena Conti Di Mauro, I co teraz z tą miłością? 40 lat Orderu Uśmiechu, Fundacja Serce-ECPD, Warszawa 2007, ISBN 978-83-925723-8-1

Linki zewnętrzne

• Blog Marii Łopatkowej