Maria Andegaweńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy królowej Węgier, żony Zygmunta Luksemburskiego. Zobacz też: Maria Andegaweńska - królowa Francji.
Maria Andegaweńska
królowa Węgier
Mária Thuróczy.jpg
Królowa Węgier
Okres panowania od 11 września 1382
do 1385
Poprzednik Ludwik Węgierski
Następca Karol II
Królowa Węgier
Okres panowania od 1386
do 17 maja 1395
Poprzednik Karol II
Dane biograficzne
Dynastia Andegawenowie
Urodzona 1371
Zmarła 17 maja 1395
Ojciec Ludwik Węgierski
Matka Elżbieta Bośniaczka
Mąż Zygmunt Luksemburski
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Maria Andegaweńska (węg. Mária, chor. Marija, ur. w 1371, zm. 17 maja 1395) – królowa Węgier od 1382.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką króla Polski i Węgier Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki. Już w dzieciństwie ojciec zaaranżował jej małżeństwo z Zygmuntem Luksemburskim, jej siostra Jadwiga Andegaweńska miała poślubić Wilhelma Habsburga[1].

W 1382 po śmierci Ludwika została królową Węgier, rzeczywista władza spoczęła jednak w ręku jej matki Elżbiety Bośniaczki. Po władzę sięgnął wtedy najstarszy żyjący potomek Andegawenów - król Neapolu Karol III z Durazzo. W grudniu 1385 strącił Marię z tronu i koronował się na króla Węgier jako Karol II[2]. W wyniku spisku Elżbiety Bośniaczki i palatyna Mikołaja z Gary nowy król został w lutym 1386 zamordowany. Władzę w wewnętrznie osłabionym kraju ponownie objęły Elżbieta z córką[2]. W obawie przed zwolennikami zamordowanego monarchy obie kobiety schroniły się w posiadłości rodu z Gary w południowych Węgrzech. Wkrótce zostały napadnięte i uwięzione w zamku Nowy Grod nad Adriatykiem z polecenia męża Marii - Zygmunta Luksemburskiego. Elżbieta nie doczekała się pomocy od zięcia, który dążył do przejęcia korony węgierskiej. Została uduszona na oczach córki przed 15 stycznia 1387[3]. Z niewoli Marię wyzwolił dopiero Zygmunt Luksemburski, za cenę przyjęcia korony węgierskiej w czerwcu 1387[3]. Od tej pory Węgry miały formalnie dwoje równoprawnych władców, Marię i Zygmunta. Królowa na co dzień nie brała udziału w rządach. Sprawowała władzę w trakcie pobytów męża za granicą. Maria zmarła w Budzie 17 maja 1395 roku podczas polowania na skutek upadku z konia, który spowodował poronienie. Została pochowana w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).[4]

4. Karol Robert      
    2. Ludwik Węgierski
5. Elżbieta Łokietkówna        
      1. Maria Andegaweńska
6. Stefan II Kotromanić    
    3. Elżbieta Bośniaczka    
7. Elżbieta kujawska      
 

Przypisy

  1. J. Dąbrowski, Ostatnie lata Ludwika Wielkiego. 1370-1382, Kraków 2009, s. 303–304.
  2. 2,0 2,1 J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 248.
  3. 3,0 3,1 J. Nikodem, Jadwiga król Polski, Wrocław 2009, s. 249.
  4. Nikodem J., Jadwiga król Polski, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2009, ISBN 978-83-04-04978-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Ludwik Węgierski
Coat of arms of Hungary.svg Królowa Węgier
1382-1385
Coat of arms of Hungary.svg Następca
Karol II
Poprzednik
Karol II
Coat of arms of Hungary.svg Królowa Węgier
1386-1395
Razem z Zygmuntem Luksemburskim od 1387
Coat of arms of Hungary.svg Następca
Zygmunt Luksemburski