Maria Bielicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Bielicka
Imię i nazwisko Maria Bielicka-Szczepańska
Data
i miejsce urodzenia
19 grudnia 1909
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Data
i miejsce śmierci
22 kwietnia 1989
Warszawa, Polska
Zawód aktorka teatralna, śpiewaczka, pedagog
Lata aktywności 19371971
Zespół artystyczny
Operetka Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej

Maria Bielicka, właśc. Maria Bielicka-Szczepańska (ur. 19 grudnia 1909 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1989 tamże) – polska aktorka teatralna, śpiewaczka i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 19 grudnia 1909 w Warszawie, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego (obecnie Polska).

W okresie międzywojennym była aktorką Teatru Miejskiego we Lwowie (1937–1938). Po wojnie występowała na deskach: Teatru Syrena w Łodzi (1945–1948) i tej samej sceny w Warszawie (1948–1950) oraz na scenach stołecznych: Ludowego Teatru Muzycznego (1950–1951) i Teatru Nowego (1951–1955). W latach 1955–1971 występowała w Operetce Warszawskiej. Ostatnią rolą, którą zagrała była postać starej baby w operze Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego z muzyką Jana Stefaniego w reż. Jerzego Rakowieckiego.

Wystąpiła tylko w jednym filmie – Zakazanych piosenkach w reż. Leonarda Buczkowskiego z 1946 jako deklamatorka.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]