Maria Grimaldi (Lotaryńska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Grimaldi (Lorańska)
księżna Monako
Okres panowania od 1 stycznia 1701
do 30 października 1724
Żona Antoniego I Grimaldi
Poprzedniczka Katarzyna Grimaldi
Następczyni Maria de Brignole
Dane biograficzne
Urodzona 12 sierpnia 1674
Zmarła 30 października 1724
Ojciec Ludwik Lotaryński
Matka Katarzyna de Neufville
Mąż Antoni I Grimaldi
Dzieci Katarzyna Charlotte Grimaldi
Ludwika Hipolita Grimaldi
Elżbieta Charlotte Grimaldi
Małgorzata Kamila Grimaldi
Maria Devota Grimaldi
Maria Paulina Teresa Grimaldi

Marie Grimaldi, z domu Lorańska, księżna Monako, księżna Valentinois, mademoiselle d'Armagnac (ur. 12 sierpnia 1674 w Paryżu, zm. 30 października 1724 w Monako) – od 1 stycznia 1701 do 30 października 1724 księżna Monako jako żona księcia Antoniego I.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Maria urodziła się 12 sierpnia 1674 w Paryżu jako dziewiąte spośród czternaściorga dzieci księcia Ludwika Lotaryńskiego i Katarzyny de Neufville. Jej ojciec był członkiem prominentnej rodziny Gwizjuszy, która była jedną z linii dynastii z Châtenois. Jej matka była córką Nicolasa de Neufville de Villeroya, francuskiego markiza, marszałka Francji i wychowawcy Ludwika XIV.

Jej rodzeństwo to:

Małżeństwo i rodzina[edytuj | edytuj kod]

13 lutego 1688 księżna Maria poślubiła w pałacu wersalskim ówczesnego księcia Valentinois Antoniego Grimaldi. Małżeństwo zaaranżowane było przez króla Francji, Ludwika XIV. Nowa księżna Valentinois miała w dniu ślubu zaledwie trzynaście lat. Nie wniosła zbyt wielkiego posagu do tego związku, ale słynęła z niecodziennej urody. Z małżeństwa przyszło na świat sześć córek:

Tylko trzy spośród tych córek przeżyły lata dzieciństwa, a dwie miały własne potomstwo. Najstarsza żyjąca z dziewcząt, Ludwika Hipolita Grimaldi, została później pierwszą i jak dotąd jedyną w dziejach władczynią Monako płci żeńskiej. Mąż księżnej, Antoni I Grimaldi, był niezadowolony z faktu, że wśród jego licznych dzieci nie ma ani jednego syna. Miał kilkoro nieślubnych potomków z różnymi kobietami.

Księżna Valentinois[edytuj | edytuj kod]

Księżna Maria i książę Antoni różnili się charakterami. Ona lubiła zabawy, przyjęcia i pokazy mody, on natomiast znany był z zamiłowania do opery i śpiewaczek operowych. Uważał się ponadto za eksperta od kobiet. Na dodatek wspominano, że za zaaranżowaniem małżeństwa tej pary stała głównie Madame de Maintenon, kochanka króla Francji, Ludwika XIV, która zwyczajnie chciała się pozbyć z dworu rywalki nim władca na dobre zdążył zakochać się w urodziwej pannie. W Monako również pojawiły się podejrzenia, jakoby księżna romansowała z młodym mężczyzną, odwiedzającym dom jej rodziców, a książę spotykał się z paryskimi śpiewaczkami operowymi. Sytuację starał się ratować teść Marii, książę Ludwik I, który poprosił syna, by wykazał się większą tolerancją w stosunku do swojej młodej żony.

Wkrótce król Ludwik XIV zachęcił Marię do tego, by przeprowadziła się do Monako. Jej mąż w tym czasie leczył zranienie, jakie doznał w trakcie udziału w bitwie pod Namur. Kobieta początkowo zachwycona była możliwością samodzielności i niezależności, pozostawała jednak pod czujnym okiem swojego teścia. W tym czasie Antoni pomieszkiwał w Paryżu i wówczas oboje namiętnie oddawali się kolejnym romansom. Rozłąka trwała sześć lat. Stan ten zakończyła interwencja Ludwika XIV, który zaangażował ojca Marii do tego, by znów połączyć książęcą parę.

Księżna Monako[edytuj | edytuj kod]

Zachowanie księżnej Marii i księcia Antoniego oraz kolejne skandale sprawiły, że panujący wówczas w Monako Ludwik I Grimaldi zapragnął, by tron przypadł w udziale jego nieślubnemu synowi, Antoniemu Chavalier Grimaldi. Było to jednak niemożliwe ze względu na to, że był on potomkiem księcia z nieprawego łoża. Książę Ludwik zmarł 1 stycznia 1701 i tego dnia Maria została księżną Monako, a jej mąż zasiadł na tronie jako książę Monako.

Para zdecydowała się zamieszkać w Monako razem, sumiennie wykonując swoje oficjalne obowiązki, ale nie wzbudzając kolejnych nieporozumień. Kwestią sporną było natomiast to, kto ma być przyszłym władcą Monako. Księżna Maria nie chciała mieć już więcej dzieci, więc los księstwa zależał od małżeństw, jakie zawarłyby ich dwie córki, Ludwika Hipolita Grimaldi i Małgorzata Kamila Grimaldi. Maria mieszkała w Monako do 1712 roku. Potem spędzała więcej czasu na dworze francuskim. Zdążyła zorganizować zaślubiny córki Ludwiki Hipolity z księciem Jakubem de Goyon de Matignon oraz Małgorzaty Kamili z Marshalem, księciem Isenghien.

Zmarła 30 października 1724 w Pałacu Książęcym w Monako. Pochowana jest w Katedrze Świętego Mikołaja w Monako.