Maria Karolina Habsburg (1752-1814)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy królowej Neapolu i Sycylii. Zobacz też: Maria Karolina Habsburg – księżna Saksonii.
Maria Karolina Austriaczka
Johann Georg Weikert 001.jpg
Królowa Neapolu
Okres panowania od 1768
do 1806
Żona Ferdynand I Burbon
Królowa Sycylii
Okres panowania od 1768
do 1814
Żona Ferdynand I Burbon
Dane biograficzne
Urodzona 13 sierpnia 1752
Wiedeń
Zmarła 8 września 1814
Wiedeń
Ojciec Franciszek I Lotaryński
Matka Maria Teresa Habsburg
Mąż Ferdynand I Burbon
Dzieci Maria Teresa,
Luiza Maria,
Karol Franciszek,
Maria Anna,
Franciszek I,
Maria Krystyna,
Maria Amelia,
Karol January,
Jan Karol,
Maria Amelia,
Maria Krystyna,
Maria Antonietta,
Maria Klotylda,
Maria Henrietta,
Karol January,
Leopold Jan,
Albert,
Maria Izabela
Odznaczenia
Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Maria Karolina Luiza Józefina Joanna Antonina Habsburg-Lotaryńska, Maria Karolina Austriacka (ur. 13 sierpnia 1752 w Wiedniu – zm. 8 września 1814 w Wiedniu) – królowa Neapolu w latach 1768-1799 i 1799-1806 oraz królowa Sycylii w latach 1768-1814 (oficjalnie jednak straciła władzę dwa lata wcześniej w 1812).

Trzynaste dziecko – dziesiąta córka Franciszka I Lotaryńskiego, cesarza niemieckiego i Marii Teresy Habsburg, arcyksiężnej austriackiej, królowej Czech i Węgier. Ukochana siostra Marii Antoniny Austriaczki – królowej Francji.

Małżeństwo i rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1768 Maria Karolina poślubiła Ferdynanda, króla Neapolu (jako Ferdynand IV) i Sycylii (jako Ferdynand III) – przyszłego Ferdynanda I, króla Obojga Sycylii. Mieli razem kilkanaścioro dzieci, z których 7 przeżyło dzieciństwo:

Portret neapolitańskiej rodziny królewskiej (1783). Od lewej strony: Maria Teresa, Franciszek, Ferdynand, Maria Karolina, Maria Krystyna, Karol January, Luiza Maria i Jan Karol (w kołysce)
  1. Marię Teresę Karolinę Joannę (1772-1807), żonę swojego kuzyna – Franciszka II, cesarza Austrii,
  2. Luizę Marię Amelię Teresę (1773-1802), żonę swojego kuzyna – Ferdynanda III, wielkiego księcia Toskanii,
  3. Karola Franciszka Jana Januarego (1775-1778), zmarłego w dzieciństwie,
  4. Marię Annę Joannę Antoniettę Franciszkę Gaetanę Teresę Amelię Klementynę (1775-1780), zmarłą w dzieciństwie,
  5. Franciszka I (1777-1830), króla Obojga Sycylii,
  6. Marię Krystynę Amelię (1779-1849), żonę Karola Feliksa, króla Sardynii,
  7. Marię Amelię Krystynę (1779-1783), zmarłą w dzieciństwie,
  8. Karola Januarego Franciszka (1780-1789), zmarłego w dzieciństwie,
  9. Jana Karola Januarego (1781-1783), zmarłego w dzieciństwie,
  10. Marię Amelię Teresę (1782-1866), żonę Ludwika Filipa I, króla Francuzów,
  11. Marię Krystynę (ur. i zm. 1783), która żyła tylko kilka godzin,
  12. Marię Antoniettę (1784-1806), żonę kuzyna – Ferdynanda VII, króla Hiszpanii,
  13. Marię Klotyldę Teresę Amelię Antoniettę Joannę Annę Gaetanę Pulcherię (1786-1792), zmarłą w dzieciństwie,
  14. Marię Henriettę Karmelę (1787-1792), zmarłą w dzieciństwie,
  15. Karola Januarego (1788-1789), zmarłego w dzieciństwie,
  16. Leopolda Jana Michała, księcia Salerno (1790-1851), męża swojej siostrzenicy – Marii Klementyny Austriackiej (córkę Marii Teresy i Franciszka II),
  17. Alberta Marię (1792-1798), który utonął w morzu uciekając przed Napoleonem Bonaparte,
  18. Marię Izabelę (1793-1801), zmarłą w dzieciństwie.

I koalicja antyfrancuska[edytuj | edytuj kod]

Maria Karolina zdominowała swojego męża i to ona faktycznie sprawowała władzę w ich królestwie. Na początku Wielkiej Rewolucji Francuskiej królowa sympatyzowała z rewolucjonistami, ale kiedy obalono monarchię we Francji, a następnie zgilotynowano króla Ludwika XVI (21 stycznia 1793) i królową Marię Antoninę (16 października 1793), zmieniła zdanie.

Królowa i jej małżonek byli przerażeni wydarzeniami we Francji i dzięki poparciu Johna Actona i ambasadora Wielkiej BrytaniiWilliama Hamiltona, Maria Karolina przekonała męża do utworzenia w 1798 armii neapolitańskiej i sycylijskiej. Armia ta wystąpiła przeciw rewolucyjnej Francji razem z innymi państwami, w ramach I koalicji antyfrancuskiej. Pokój z Francją zawarto jednak już w 1796.

Królowa Karolina (pędzla Élisabeth Vigée-Lebrun)
Królowa Karolina

Republika Partenopejska[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1799, Francuzi stanęli po brami Neapolu, a król Ferdynand uciekł na Sycylię. Francuzom udało się zdobyć miasto z pomocą szlachty i mieszczaństwa, którzy zbuntowali się przeciwko Ferdynandowi i Marii Karolinie. W styczniu 1799 życia powołano Republikę Partenopejską, a król został zdetronizowany. W czerwcu wojsk wysłane przez Ferdynanda pod dowództwem kardynała Ruffo zdobyły Neapol i przywróciły stary porządek. Jeszcze przez przypłynięciem sojuszniczej floty króla Ferdynanda (pod dowództwem Horatio Nelsona), został podpisany pokój między Neapolitańczykami a Francuzami.

Król i królowa jednomyślnie postanowili nie okazywać łaski żadnemu rewolucjoniście. Dzięki pomocy Emmy, lady Hamilton, przyjaciółki królowej, żony brytyjskiego ambasadora i kochanki Nelsona – również bliskiego przyjaciela królowej, udało się złapać kilka tysięcy rebeliantów, którzy następnie zostali powieszeni.

Detronizacja i śmierć[edytuj | edytuj kod]

W 1806, Ferdynand ponownie został zdetronizowany tym razem przez Napoleona Bonaparte. Królem Neapolu Napoleon zrobił swojego brata – Józefa. Maria Karolina jako de facto samodzielna władczyni utrzymała swoją władzę na Sycylii do 1812. W 1812 jej mąż nieoficjalnie abdykował na korzyść ich syna – regenta Franciszka, co pozbawiło królową wszelkich wpływów. Maria Karolina została odesłana na wygnanie do swojej ojczyzny, gdzie zmarła w 1814. Po jej śmierci Ferdynand ożenił się ponownie, pozostając pod wpływem Austrii.

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mikołaj Franciszek Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
Karol V Leopold
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Klaudia Lotaryńska
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Józef
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand III Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Eleonora Habsburżanka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Eleonora Gonzaga
 
 
 
 
 
 
 
Franciszek I Lotaryński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik XIII
 
 
 
 
 
 
 
Filip I Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anna Austriaczka
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Charlotta Orleańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol Ludwik Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Charlotta z Palatynatu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Charlotta Hessen-Kassel
 
 
 
 
 
 
 
Maria Karolina Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ferdynand III Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Leopold I Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Anna Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Karol VI Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip Wilhelm
 
 
 
 
 
 
 
Eleonora Magdalena von Pfalz-Neuburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Amalia Hessen-Darmstadt
 
 
 
 
 
 
 
Maria Teresa Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Antoni Ulryk, książę Brunszwiku-Wolfenbüttel
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik Rudolf Brunswick-Lüneburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Julianna Schleswig-Holstein-Norburg
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Albert Ernest I Oettingen
 
 
 
 
 
 
 
Krystyna Luiza Oettingen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyka Wirtemberska
 
 
 
 
 
 


Poprzednik
Maria Amalia Wettyn
Aragon-Sicily Arms.svg Królowa Sycylii
1768-1814
Aragon-Sicily Arms.svg Następca
Lucia Migliaccio
Poprzednik
Maria Amalia Wettyn
Królowa Neapolu
1768-1806
Następca
Julia Clary-Bonaparte