Leonia Nastał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Maria Nastał)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Służebnica Boża
Leonia Nastał BDNP
Maria Nastał
mistyczka
LeoniaMariaNastal.jpg
Data urodzenia 8 listopada 1903
Stara Wieś
Data śmierci 10 stycznia 1940
Stara Wieś
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Szczególne miejsca kultu Klasztor Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Maria Nastał, imię zakonne Leonia; (ur. 8 listopada 1903 w Starej Wsi k. Brzozowa; zm. 10 stycznia 1940 tamże) – siostra zakonna w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej, mistyczka, Służebnica Boża.

Dzieciństwo i dorastanie[edytuj | edytuj kod]

Maria Nastał urodziła się w dniu 8 listopada 1903 w rodzinie ubogich i religijnych galicyjskich chłopów. Ojciec wyemigrował zarobkowo do Stanów Zjednoczonych i przez dłuższy okres nie utrzymywał kontaktów z rodziną, która pozostała bez środków do życia. Od wczesnych lat planowała wstąpić na drogę życia zakonnego w pobliskim klasztorze. Ukończyła szkołę powszechną w Brzozowie oraz rozpoczęła naukę w seminarium nauczycielskim w Staniątkach. Złożyła własne śluby czystości, a mając osiemnaście lat wypaliła rozżarzonym gwoździem na piersiach imię „Jezus”[potrzebne źródło]. Już wówczas doznawała objawień Jezusa Chrystusa, który zwracał się do niej imieniem Leonia[potrzebne źródło].

Życie zakonne[edytuj | edytuj kod]

Maria wstąpiła w dniu 31 grudnia 1925 do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w rodzinnej wsi i przyjęła zakonne imię Leonia. Po odbyciu nowicjatu rozpoczęła naukę i zdała maturę. Pomagała w nauce siostrom z innych zgromadzeń. Najdłużej przybywała w Poznaniu, gdzie podczas uroczystości Zesłania Ducha Świętego doznała objawienia i dokonała aktu zawierzenia Bogu. Od tego dnia jej mottem były słowa „Uwierzyłam miłości odwiecznej”[potrzebne źródło]. Modląc się w sposób mistyczny i kontemplując odkryła swoją drogę wiary, o której mówiła {{fakt|„droga niemowlęctwa duchowego”}]. Tłumaczyła to tym, że doświadcza miłości Boga tak tkliwej, jaką jest miłość matki do niemowlęcia, na co odpowiadała miłością i wiarą pełną dziecięcej ufności. Jej opiekunem duchowym został ks. Kazimierz Schmelzer. Podczas pobytu w Poznaniu w 1937 zachorowała na gruźlicę, która w krótkim czasie poczyniła w jej organizmie spustoszenie. Przełożeni poznańskiego zgromadzenia wysłali siostrę Leonię do sanatorium w Szczawnicy, ale stan jej zdrowia ulegał pogorszeniu. Po dwóch latach konsylium lekarskie orzekło, że pacjentka nie rokuje nadziei na wyleczenie i zalecono powrót do zgromadzenia. Stan zdrowia Siostry Leonii nie pozwalał na podróż do Poznania, której chora mogłaby nie przeżyć. Siostrę przewieziono do Starej Wsi. Tu zmarła po czternastu latach życia w Zgromadzeniu.

Siostra Leonia Maria Nastał przez całe swoje życie zakonne prowadziła Dziennik Duchowy, w którym spisywała swoje najważniejsze przemyślenia i opisywała doznania, których doświadczała podczas modlitwy mistycznej i objawień.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Jej postać otaczana jest na Podkarpaciu kultem, wierni pielgrzymują do jej grobu, aby wypraszać łaski, wstawiennictwa w sprawach trudnych, nawrócenia i uzdrowienia z chorób. 3 maja 1973 rozpoczęto proces beatyfikacyjny, którego prace obecnie zbliżają się ku końcowi. W drugiej połowie lat 80. XX wieku ekshumowano prochy Leonii Marii Nastał z grobu na miejscowym cmentarzu i umieszczono je w krypcie w przyziemiu starowiejskiego klasztoru.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]