Maria Szarapowa

Maria Szarapowa
Maria Szarapowa
Państwo	Rosja
Miejsce zamieszkania	Bradenton, Floryda
Data i miejsce urodzenia	19 kwietnia 1987 Niagań, Rosja
Wzrost	188 cm
Masa ciała	59 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	19 kwietnia 2001
Zakończenie kariery	aktywna
Trener	Thomas Hogstedt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	24
Najwyżej w rankingu	1 (22 sierpnia 2006)
Australian Open	W (2008)
Roland Garros	SF (2007, 2011)
Wimbledon	W (2004)
US Open	W (2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	3
Najwyżej w rankingu	41 (14 czerwca 2004)
Australian Open	2R (2003, 2004)
Roland Garros	nie startowała
Wimbledon	nie startowała
US Open	2R (2003)
Strona internetowa

Maria Jurjewna Szarapowa, ros. Мария Юрьевна Шарапова (posłuchaj) (ur. 19 kwietnia 1987 w Niaganiu) – tenisistka rosyjska.

Profesjonalistką została w 2001. Pierwszy mecz zagrała z Karin Lynn Miller. Pierwszy turniej wygrała w Tokio w 2003. Ma na swoim koncie trzy tytuły wielkoszlemowe (Wimbledon 2004, US Open 2006 i Australian Open 2008). Dotychczas zwyciężyła w 24. turniejach indywidualnych zaliczanych do rankingu WTA. Na korcie zarobiła do tej pory ponad 16 mln. dol.

Mniej sukcesów odniosła w grze podwójnej: wygrała 3 turnieje deblowe (w Tokio, Birmingham i Luksemburgu). Dotychczas jej najwyższym miejscem w rankingu deblowym WTA jest 4. pozycja.

Życie prywatne

W 1986 rodzice Marii Szarapowej, Jurij i Jelena przenieśli się z białoruskiego Homla na Syberię, uciekając od tragedii w Czarnobylu.

Maria Szarapowa urodziła się rok później w Niaganiu. Gdy miała siedem lat, wraz z ojcem wyjechali do Bradenton na Florydzie. Matka miała kłopoty z uzyskaniem wizy i przyjechała do Stanów Zjednoczonych kilka lat później. Gdy Szarapowa skończyła dziewięć lat, ojciec zapisał ją do słynnej Tenisowej Szkoły Nicka Bollettieriego, znajdującej się właśnie w Bradenton. Czyniła ogromne postępy w nauce tenisa. Nazywano ją tam Masza.

W 2004 Szarapowa założyła fundację Maria Sharapova Foundation. Pomogła finansowo biesłańskim rodzinom po ataku terrorystycznym na tamtejszą szkołę oraz, wspólnie ze swoimi koleżankami, udzieliła pomocy materialnej ludziom poszkodowanym w wyniku huraganu Katrina w Stanach Zjednoczonych.

Znalazła się w rankingu amerykańskiego magazynu People na 50 najpiękniejszych kobiet świata.

W lipcu 2007 na jednym z londyńskich lotnisk w jej bagażu znaleziono niezalegalizowane nunczako, uznawane w Wielkiej Brytanii za broń.

19 października 2010 Szarapowa i koszykarz Saša Vujačić ogłosili swoje zaręczyny.

Kariera tenisowa

2001

Pierwszy mecz zawodowy Karin Lynn Miller – Maria Szarapowa 6:7, 6:4, 6:4 Sarasota, 29 kwietnia 2001

W 2001 jako 14-latka zadebiutowała w turnieju zawodowym ITF-u w Sarasocie dzięki "dzikiej karcie" przyznanej przez organizatorów. Pierwszy mecz w karierze zagrała z kwalifikantką, sklasyfikowaną wówczas na 265 pozycji w rankingu, Amerykanką Karin Lynn Miller, który przegrała 7:6, 4:6, 4:6.

Wystąpiła także w juniorskim US Open 2001, gdzie przegrała w II rundzie.

2002

W 2002 odniosła pierwsze zwycięstwo w karierze. Miało to miejsce w Columbus. Szarapowa wygrała z Teryn Katherine Ashley. Jednak w drugiej rundzie uległa rozstawionej z numerem 3 Michaeli Paštikovej. Następnie zagrała w turnieju Pacific Life Open w Indian Wells i w I rundzie ograła Brie Rippner. W kolejnym meczu trafiła na Monicę Seles, wówczas 9 rakietę świata i przegrała.

Sklasyfikowana na 535. miejscu, wystartowała w turnieju w Gunma. Tam właśnie odniosła pierwsze zwycięstwo w imprezie rangi ITF. W 1/4 finału wygrała z Yumiką Kitamurą.

W następnych imprezach w Vancouver i Peachtree nie przegrała ani jednego meczu. Dzięki "dzikiej karcie" zagrała w turnieju w Tokio. W I rundzie trafiła na Emmanuelle Gagliardi. Sklasyfikowana na 52. pozycji Gagliardi wygrała. W kolejnych dwóch startach w San Francisco i Pittsburghu dotarła do obu finałów, lecz je przegrała.

Jako juniorka dotarła do finałów Australian Open 2002 i Wimbledonu 2002, za to swój udział we French Open 2002 zakończyła w trzeciej rundzie.

2003

Zaczęła ten sezon na 183 pozycji w rankingu WTA. Na początku sezonu zagrała w Australian Open 2003 po raz pierwszy jako seniorka. Miejsce w głównym turnieju zapewniła sobie wygrywając trzy mecze w eliminacjach. Odpadła w I rundzie, wyeliminowana przez Klárę Koukalovą, która dotarła do III rundy tego turnieju. Szarapowa awansowała na 156 miejsce w światowym rankingu.

Podobne występy odnotowała w turniejach w USA: Dow Corning Classic (rangi ITF) w Midland, Pacific Life Open w Indian Wells, Sony Ericsson Open w Miami i Family Circle Cup w Charlestonie. W turnieju rangi ITF na atlantyckiej wyspie Sea Island w amerykańskim stanie Georgia wygrała cały turniej. Po drodze wygrała z Anną Kurnikową, która oddała mecz półfinałowy walkowerem.

Kolejno, na początku czerwca, wystąpiła we French Open 2003, gdzie po przebrnięciu kwalifikacji do turnieju głównego, przegrała w I rundzie, przegrywając z Magüi Serną.

Dwa tygodnie później, jako kwalifikantka, dotarła do półfinału turnieju w angielskim Birmingham. W I rundzie wygrała z Jewgieniją Kulikowską, a w II rundzie pokonała 24 w rankingu WTA, rozstawioną z numerem 5 Nathalie Dechy. W III rundzie wygrała z Marie Gayanay Mikaelian, turniejową "jedenastką". W ćwierćfinale pokonała najwyżej rozstawioną zawodniczkę, Jelenę Diemientjewą. W półfinale przegrała z Shinobu Asagoe. Po raz pierwszy w zawodowej karierze została sklasyfikowana wśród 100 najlepszych tenisistek świata na 91 pozycji.

Po turnieju w Birmingham wystąpiła w wielkoszlemowym Wimbledonie 2003. Dotarła do 1/16 finału, po drodze pokonując Ashley Harkleroad, Jelenę Bowinę i Jelenę Dokić. W IV rundzie uległa Swietłanie Kuzniecowej. Awansowała na 56 miejsce w rankingu WTA.

Po występach w Wielkiej Brytanii wystartowała w dwu turniejach z cyklu US Open Series w Los Angeles i w Toronto. W pierwszym dotarła do II rundy, a w kolejnym odpadła już w pierwszym meczu. W ostatnim turnieju wielkoszlemowym sezonu, US Open 2003, gdzie po pokonaniu Virginii Ruano Pascual, w II przegrała z Émilie Loit.

W Szanghaju w I rundzie zwyciężyła w trzech setach z Émilie Loit. Dotarła do 1/4 finału, przegrywając z Jeleną Diemientjewą, późniejszą triumfatorką. Szarapowa awansowała na 48. pozycję (po raz pierwszy sklasyfikowana w czołowej 50 rankingu).

Pierwszy wygrany turniej WTA Maria Szarapowa – Anikó Kapros 2:6, 6:2, 7:5 Tokio, 5 października 2003

W turnieju w Tokio, jako rozstawiona z numerem 5, po pokonaniu kolejno: Jin-Hee Kim, Akiko Morigami, Claudine Schaul, Zheng Jie i Anikó Kapros wygrała pierwszy turniej w karierze.

Podczas FORTIS Championships Luxembourg w Luksemburgu, gdzie doszła do półfinału, przegrywając z Kim Clijsters.

W Québecu wygrała drugi turniej w karierze. W finale pokonała Milagros Sequerę. Sezon zakończyła na 32 miejscu w rankingu WTA.

2004

Szarapowa z trofeum turnieju Acura Classic

Rok rozpoczęła rozstawiona z numerem 28 w Australian Open 2004. Doszła do III rundy, pokonując Conchitę Martínez Granados i Lindsay Lee-Waters i przegrywając z Anastazją Myskiną, rozstawioną z "szóstką", 4:6, 6:1, 2:6.

W turnieju w Tokio przegrała w drugim meczu z Danielą Hantuchovą. Następnie wystąpiła w turnieju w Memphis. Doszła tam do półfinału, przegrywając z turniejowym numerem 1, Wierą Zwonariową.

W turnieju Pacific Life Open w Indian Wells dotarła do IV rundy, przegrywając z Anastazją Myskiną 1:6, 2:6. W turnieju w Miami w III rundzie przegrała z turniejową numer 1 Sereną Williams. Po imprezie w Miami odebrała nagrodę WTA Newcomer of the Year za Debiut Roku.

• Zobacz: Nagrody WTA Tour

Zarówno w turnieju w Berlinie, jak i w Rzymie doszła do III rundy, przegrywając w nich z Jennifer Capriati - w Berlinie i Silvią Fariną Elią - w Rzymie. Jako rozstawiona z "osiemnastką" doszła do 1/4 finału French Open. W ćwierćfinale została pokonana przez Paolę Suárez.

W angielskim Birmingham, po pokonaniu Tatiany Golovin w finale, wygrała trzeci turniej WTA w karierze.

Pierwsze zwycięstwo w Wielkim Szlemie Maria Szarapowa – Serena Williams 6:1, 6:4 Wimbledon, 4 lipca 2004

Na Wimbledonie 2004 odniosła pierwsze zwycięstwo wielkoszlemowe. Podczas turnieju pokonała: Juliję Bejhelzimer, Anne Keothavong, Danielę Hantuchovą, Amy Frazier, Ai Sugiyamę, Lindsay Davenport i Serenę Williams w finale.

W następnych występach dotarła do: półfinał turnieju w Pekinie (przegrana ze Swietłaną Kuzniecową) i ćwierćfinał w San Diego (porażka z Anastazją Myskiną). W US Open 2004 doszła do III rundy. W I rundzie pokonała Laurę Granville. W II rundzie pokonała Jelenę Janković, a w III rundzie przegrała z Mary Pierce. W finale turnieju w Seulu wygrała z Martę Domachowską 6:1, 6:1. Tydzień później wygrała AIG Japan Open Tennis Championships w Tokio.

Pod koniec sezonu przegrała w finale halowego turnieju w Zurychu i półfinale imprezy w Filadelfii. Zapewniła sobie udział w turnieju kończącym sezon, WTA Tour Championships w Los Angeles, gdzie wygrała dwa z trzech meczów i awansowała do fazy pucharowej. W półfinale pokonała Anastazję Myskinę 2:6, 6:2, 6:2, a w finale, Serenę Williams 4:6, 6:2, 6:4. Sezon zakończyła na 4. miejscu w rankingu WTA. W samym 2004 zarobiła 2,5 mln dolarów amerykańskich.

2005

Szarapowa podczas turnieju w Indian Wells.

Rok zaczęła od występu w półfinale w Australian Open 2005. Po drodze pokonała: Sesil Karatanczewą, Lindsay Lee-Waters, Li Na, Silvię Farina Elia i Swietłanę Kuzniecową. W meczu o finał przegrała z późniejszą zwyciężczynią, Sereną Williams. W Princess Cup w Tokio, w finale pokonała Lindsay Davenport. W turnieju w Ad-Dausze wygrała 9. turniej zawodowy, wygrywając w meczu finałowym z Alicią Molik

Podczas Pacific Life Open przegrała w półfinale z Lindsay Davenport. W Sony Ericsson Open w Miami dotarła do finału, w którym przegrała z Kim Clijsters.

W turnieju w Berlinie przegrała w ćwierćfinale z Justine Henin-Hardenne. W imprezie w Rzymie, po pokonaniu Anabel Mediny Garrigues, Mary Pierce i Jeleny Bowiny w półfinale została pokonana przez Patty Schnyder.

Na French Open 2005, grając jako rozstawiona z numerem drugim, odpadła w ćwierćfinale, po przegranej z Justine Henin 4:6, 2:6.

Przed Wimbledonem zagrała na DFS Classic w Birmingham. W drugiej rundzie (w pierwszej jako najwyżej rozstawiona zawodniczka dostała wolny los) wygrała z Anne Kremer 6:3, 6:0, w 1/8 Samanthę Stosur, w ćwierćfinale Eleni Daniilidou, w półfinale Tatianę Golovin, a w meczu finałowym Jelenę Janković.

Na Wimbledonie 2005 zagrała jako obrończyni tytułu i rozstawiona z "dwójką". W pierwszych czterech meczach pokonała rywalki bez straty seta, w ćwierćfinale wygrała z Nadią Pietrową, zaś w 1/2 finału została pokonana przez Venus Williams.

W imprezie w Los Angeles doszła do 1/4 finału. Mecz ćwierćfinałowy oddała walkowerem. Podczas US Open 2005 doszła do 1/2 finału (gdzie przegrała z Kim Clijsters), co pozwoliło jej objąć prowadzenie w rankingu WTA. Została piętnastą tenisistką, która tego dokonała, a przy tym pierwszą Rosjanką. W turnieju w Pekinie dotarła do 1/2 finału, a w Moskwie przegrała w ćwierćfinale.

W fazie grupowej WTA Tour Championships w Madrycie pokonała Lindsey Davenport i Patty Schnyder i przegrała z Nadią Pietrową. W meczu półfinałowym przegrała z Amélie Mauresmo 6:7(1), 3:6. Sezon zakończyła na czwartym miejscu w rankingu WTA.

2006

Na turnieju w Indian Wells w 2006

W Australian Open 2006 jej rywalkami były Sandra Klösel, Ashley Harkleroad, Jelena Kostanić, Daniela Hantuchová i Nadia Pietrowa. W półfinale przegrała z Justine Henin-Hardenne. W imprezie w Tokio doszła do półfinału, w którym została wyeliminowana przez Martinę Hingis.

W Dubaju wygrała: z Wierą Duszewiną, Martiną Hingis i Lindsay Davenport. W finale została pokonana przez Justine Henin-Hardenne. Kolejne turnieje w Indian Wells i w Miami: w półfinale pierwszego z nich przegrała z Lindsay Davenport. W finale w Miami przegrała ze Swietłaną Kuzniecową.

Wystartowała we French Open 2006, gdzie przegrała w czwartej rundzie. Pokonała tam: Mashonę Washington, Ivetę Benešovą i Alicię Molik. Została pokonana przez Dinarę Safinę. W turnieju w Birmingham awansowała do półfinału, gdzie przegrała z Jameą Jackson. W turnieju deblowym, w którym w parze z Marią Kirilenko broniły tytułu sprzed roku, przegrały w pierwszej rundzie.

Na Wimbledonie 2006 została rozstawiona z numerem 4. Odpadła w półfinale, przegrywając z Amélie Mauresmo, późniejszą zwyciężczynią.

Podczas imprezy w San Diego zwyciężyła, pokonując po drodze: Wasilisę Bardinę, Wierę Zwonariewą, Mary Pierce, Patty Schnyder i Kim Clijsters w finale. W turnieju w Los Angeles w 1/2 finału została pokonana przez Jelenę Diemientjewą. W ogólnej klasyfikacji US Open Series zdobyła 122 pkt, co dało jej to drugie miejsce, po Anie Ivanović - 127 punktów.

Drugie zwycięstwo w Wielkim Szlemie Maria Szarapowa – Justine Henin 6:4, 6:4 Nowy Jork, 9 września 2006

Na kortach US Open 2006 została rozstawiona z numerem 4. W pierwszych rundach wygrywała z: Michaellą Krajicek, Émilie Loit, Jeleną Lichowczewą i Li Na. W 1/4 finału zwyciężyła z Tatianą Golovin 7:6, 7:6. W półfinale pokonała Amélie Mauresmo 6:0, 4:6, 6:0. W finale wygrała z Justine Henin. Triumf na Flushing Meadows był jej drugim wielkoszlemowym zwycięstwem w karierze. Dzięki drugiej pozycji w US Open Series za zwycięstwo w turnieju zdobyła pół miliona dolarów premii.

W Moskwie pokonała Jekatierinę Byczkową, po czym oddała mecz przeciwko Annie Czakwetadze walkowerem (kontuzja). W kolejnych turniejach grała w finale: w Zurychu wygrała z Danielą Hantuchovą, a w Linzu z Nadią Pietrową. W obu tych imprezach była rozstawiona z "jedynką".

Zurich Open 2006

W kończącym sezon turnieju z cyklu Masters, który odbył się w Madrycie, została przyporządkowana do grupy czerwonej, w której grały również Kim Clijsters, Swietłana Kuzniecowa i Jelena Diemientjewa. Szarapowa w pierwszym meczu pokonała Jelenę Diemientjewą 6:1, 6:4, w drugim turniejowym występie wygrała z Kim Clijsters 6:4, 7:6, zaś w ostatnim meczu w grupie pokonała Swietłanę Kuzniecową 6:1, 6:4, i z kompletem zwycięstw, zwyciężyła swoją grupę. W półfinale przegrała z Justine Henin w dwóch setach: 6:2, 7:6. Szarapowa zakończyła sezon jako wiceliderka rankingu z dorobkiem 3532 pkt. W 2006 na korcie zarobiła blisko 3,8 mln dolarów amerykańskich.

2007

Z powodu nieobecności Justine Henin-Hardenne, Szarapowa była najwyżej rozstawioną zawodniczką Australian Open 2007. Mecz pierwszej rundy z Camille Pin grała w pełnym słońcu i temperaturze sięgającej 50 °C. Prowadząc 5:0 w trzecim secie, wygrała go 9:7. Skarżyła się ponadto na skurcze mięśni brzucha. Po spotkaniu powiedziała, że "to było nieludzkie pozwolić nam grać w takich warunkach". Zamknięcie dachu na korcie nastąpiło dopiero po zakończeniu tego spotkania.

W kolejnym, drugim meczu AO pokonała 6:0, 6:3 Anastazję Rodionową. Jej droga przebiegała bardzo pewnie aż do finału turnieju (w półfinale wygrała w dwu setach z Kim Clijsters). W decydującym starciu uległa jednak 1:6, 2:6 Serenie Williams, dla której był to trzeci triumf w Melbourne.

Australian Open 2007

Po tym turnieju zagrała w imprezie w Tokio, gdzie skreczowała w półfinałowym meczu z Aną Ivanović z powodu kontuzji kolana.

W turnieju w Indian Wells została rozstawiona z numerem 1. W I rundzie skorzystała z wolnego losu zaś w II rundzie spotkała się z Michaëllą Krajicek. Holenderkę pokonała w dwóch setach. W następnym meczu spotkała się z Nathalie Dechy. Zwyciężyła w dwóch setach. W czwartej rundzie niespodziewanie przegrała z Wierą Zwonariową wynikiem 6:4, 5:7, 1:6. Po tym turnieju utraciła prowadzenie w rankingu na rzecz Justine Henin.

Na kortach w Miami było tak samo jak w Indian Wells. W pierwszej rundzie miała wolny los; w II rundzie wygrała z Yung-jan Chan. W III rundzie zagrała z Venus Williams. Wygrała wynikiem 2:6, 6:2, 7:5. W IV rundzie przegrała z drugą z sióstr Williams, Sereną, późniejszą zwyciężczynią wynikiem 6:1, 6:1.

Podczas turnieju w Stambule doszła do półfinału. Jako najwyżej rozstawiona zawodniczka w I rundzie miała wolny los. W II rundzie trafiła na Cwetanę Pironkową, którą pokonała 6:4, 7:6. W ćwierćfinale wygrała z rozstawioną z numerem 7 Agnieszką Radwańską 6:2, 3:6, 6:0, a w półfinale przegrała z Aravane Rezaï 6:2, 6:4.

Jej pierwszą rywalką w French Open 2007 została Émilie Loit. Szarapowa wygrała 6:3, 7:6. W kolejnym spotkaniu spotkała się z Jill Craybas. Wygrała 6:2, 6:1. W III rundzie wygrała z kwalifikantką Ałłą Kudriacewą. W IV rundzie pokonała Patty Schnyder, rozstawioną w tym turnieju z numerem 14, wynikiem 3:6, 6:4, 9:7. W ćwierćfinale bez problemów pokonała rozstawioną z numerem 9 Annę Czakwetadze. W drodze do finału przeszkodziła jej Ana Ivanović. Szarapowa przegrała 2:6, 1:6.

Na Wimbledonie 2007 odpadła w IV rundzie, przegrywając z późniejszą triumfatorką turnieju Venus Williams wynikiem 1:6, 3:6.

W US Open Series za ten rok zadebiutowała w San Diego, w turnieju WTA o kategoria I. W I rundzie jako najwyżej rozstawiona zawodniczka w turnieju miała wolny los, zaś w II rundzie wygrała z Tamarine Tanasugarn. W III rundzie spotkała się z Tatianą Golovin. Szarapowa wygrała 6:0, 6:3. W ćwierćfinale wygrała z Sanią Mirzą. Półfinałowy mecz z Anną Czakwetadze, niepokonaną od 12 spotkań, Szarapowa wygrała w dwu setach. W finale wygrała z Patty Schnyder 6:2, 3:6, 6:0.

Po sukcesie w San Diego zagrała w kolejnym amerykańskim turnieju z serii US Open Series w Los Angeles, rozstawiona z numerem 1. W I rundzie miała wolny los. W II rundzie wygrała z Eleni Daniilidou po kreczu rywalki. W 1/8 finału spotkała się z Michaëllą Krajicek, pokonując ją 7:6, 6:7, 6:3. W ćwierćfinale spotkała się z Jeleną Diemientjewą w dwu setach. Z powodu kontuzji uda lewej nogi oddała walkowerem spotkanie półfinałowe z Nadią Pietrową.

Wzięła udział w US Open 2007, gdzie w pierwszej pokonała Robertę Vinci 6:0, 6:1, a w II rundzie pokonała Casey Dellacqua 6:1, 6:0. W III rundzie niespodziewanie przegrała z rozstawioną z numerem 30 Agnieszką Radwańską 6:4, 1:6, 6:2. W jednym z meczów US Open 2007 grała w stroju za 60 tysięcy USD wysadzanym diamentami od Swarovskiego.

W turnieju Kremlin Cup, rozstawiona z numerem 2, miała w I rundzie wolny los. W kolejnej uległa Wiktorii Azarence 6:7, 2:6. Po tej porażce wycofała się z turnieju Zurich Open.

Przez to, że Daniela Hantuchová wygrała turniej WTA w Linz, zepchnęła Szarapową na 9. miejsce w rankingu WTA, obejmującym osiągnięcia roczne. Miały co prawda tyle samo punktów ale Słowaczka wygrała w dwu imprezach, a Szarapowa tylko w jednej.

Szarapowa była pierwszą rezerwową do turnieju kończącego sezon. Jednakże przez problemy zdrowotne z Sony Ericsson Championships 2007 wycofała się Venus Williams. Dzięki temu Maria Szarapowa wystąpiła w zawodach. Przyporządkowana do grupy czerwonej zagrała po kolei z Hantuchovą, Kuzniecową i Aną Ivanović. Wszystkie mecze wygrała tracąc tylko jednego seta. W półfinale spotkała się z drugą zawodniczką grupy żółtej, Anną Czakwetadze, zwyciężając 6:2, 6:2. W finale uległa liderce rankingu Justine Henin wynikiem 7:5, 5:7, 3:6.

Trzecie zwycięstwo w Wielkim Szlemie Maria Szarapowa – Ana Ivanović 7:5, 6:3 Mellbourne, 26 stycznia 2008

2008

Rozstawiona z nr 5, wygrała Australian Open 2008, jej trzeci wielkoszlemowy tytuł. Do karierowego Wielkiego Szlema w singlu brakuje jej mistrzostwa na kortach Rolanda Garrosa. W rozgrywkach Australian Open 2008 pokonała kolejno, poczynając na I rundzie i kończąc na meczu finałowym: Jelenę Kostanić Tošić 6:4, 5:3 (krecz Kostanić Tošić), Lindsay Davenport 6:1, 6:3, Jelenę Wiesninę 6:3, 6:0, jedenastą zawodniczkę rankingu WTA, Jelenę Diemientjewą 6:2 6:0, rozstawioną z nr 1 Justine Henin 6:4, 6:0, rozstawioną z nr 3 Jelenę Janković 6:3, 6:1, a w finale – rozstawioną z nr 4 Anę Ivanović, wynikiem 7:5, 6:3.

Następnie, rozstawiona z nr 4 w Qatar Total Open 2008 w Ad-Dauha, rozpoczęła grę w II rundzie, pokonując Galinę Woskobojewą 6:4, 4:6, 6:1. W III rundzie wygrała z kwalifikantką Tamarine Tanasugarn 6:2, 6:2. W ćwierćfinale zwyciężyła z Caroline Wozniacki 6:0, 6:1. W półfinale wygrała z Agnieszką Radwańską 6:4, 6:3, zaś w samym finale wygrała z Wierą Zwonariewą 6:1, 2:6, 6:0, zdobywając osiemnaste trofeum z cyklu WTA Tour.

Podczas turnieju Pacific Life Open 2008 w Indian Wells zagrała rozstawiona z nr 4, ponownie od II rundy, pokonała kolejno: Stéphanie Cohen-Aloro, Eleni Daniilidou, Alonę Bondarenko, z którą to ostatnią straciła pierwszego seta w turnieju. W ćwierćfinale zwyciężyła Danielę Hantuchovą wynikiem 7:6(2), 6:1. W półfinale odniosła pierwszą porażkę sezonu, z Swietłaną Kuzniecową.

W turnieju w Amelia Island w II rundzie pokonała kwalifikantkę Barborę Zahlavovą-Strycovą. W III rundzie wygrała z Anabel Mediną Garrigues 7:6(3), 5:7, 7:6(1), a w 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z nr 10 Aloną Bondarenko 6:7(9), 6:3, 6:2. Jej mecz półfinałowy z Lindsay Davenport nie odbył się, bowiem jej rywalka oddała pojedynek walkowerem. W finale pokonała nierozstawioną Dominikę Cibulkową, dla której był to pierwszy finał turnieju rangi II.

W Family Circle Cup 2008 w Charleston została rozstawiona z nr 2, z wolnym losem ponownie w I rundzie. W II rundzie pokonała Bethanie Mattek 6:0, 6:0, a w III rundzie – Tetianę Perebyjnis 7:5, 6:2. W 1/4 finału przegrała drugi mecz sezonu, z Sereną Williams wynikiem 7:5, 4:6, 6:1. Po tym turnieju awansowała na 2. miejsce w rankingu WTA.

Gdy 15 maja liderka rankingu WTA, Justine Henin, niespodziewanie zakończyła karierę, a dwa dni później poprosiła o wycofanie z rankingów, Maria Szarapowa ponownie została liderką, od 19 maja 2008 do 9 czerwca 2008.

Na French Open 2008 została pokonana przez Dinarę Safinę w IV rundzie. Podczas Wimbledonu 2008 przegrała w II rundzie z Ałłą Kudriawcewą wynikiem 2:6, 4:6, która plasowała się wtedy na 159. miejscu w światowym rankingu WTA tenisistek.

Podczas meczu II rundy Rogers Cup z Martą Domachowską odezwała się kontuzja ramienia. Pojedynek z Polką wygrała, jednakże następne spotkanie oddała walkowerem. Przez kontuzję zrezygnowała z występów na kortach do końca sezonu. Sezon 2008 zakończyła na 9 miejscu w rankingu WTA Tour, z dorobkiem 2515 punktów.

2009

Kontuzja uniemożliwiła jej obronę tytułów z Melbourne i z Dubaju. Powróciła podczas turnieju w Indian Wells. Zagrała tylko w grze podwójnej w parze z Jeleną Wiesniną. Odpadły w pierwszej rundzie po przegranej 1:6, 6:4, 7:10 z duetem Jekatierina Makarowa/Tatiana Puczek.

Pierwszym startem Szarapowej w grze pojedynczej w tym roku, było Warsaw Open, w którym wystartowała dzięki "dzikiej karcie". W pierwszej rundzie wygrała z Tathianą Garbin, zaś w drugiej z Darią Kustową. W 1/4 finału przegrała z późniejszą finalistką, Aloną Bondarenko.

Szarapowa podczas Wimbledonu 2009.

Podczas French Open, w pierwszej rundzie zwyciężyła z Anastazją Jakimową 3:6, 6:2, 6:1. W drugim meczu wygrała z rozstawioną z "jedenastką" Nadią Pietrową 6:2, 1:6, 8:6, broniąc piłek meczowych przy stanie 5:4 w trzecim secie. Jej kolejną rywalką była kwalifikantka Jarosława Szwedowa, która pokonała wynikiem 1:6, 6:3, 6:4. W 1/8 finału wygrała z Li Na, rozstawioną z numerem 25. W ćwierćfinale została pokonana przez Dominikę Cibulkową.

Pomiędzy French Open a Wimbledonem zagrała w jednym turnieju na trawie - AEGON Classic w Birmingham. Grając jako nierozstawiona doszła do 1/2 finału, gdzie przegrała z Li Na, turniejową "czwórką". W Londynie, mimo 58 pozycji w rankingu, została rozstawiona przez organizatorów z numerem 24. W pierwszej rundzie wygrała z Wiktorią Kutuzową 7:5, 6:4. W drugiej rundzie została pokonana przez Giselę Dulko w trzech setach.

W lipcu zagrała jeszcze w turnieju w Stanford, gdzie przegrała w ćwierćfinale z Venus Williams. Tydzień później znalazła się w drabince East West Bank Classic w Los Angeles. W pierwszej rundzie wygrała z Jarmilą Groth, w drugiej zwyciężyła z turniejową "trójką", 20-letnią Wiktorią Azarenką, zaś w trzeciej rundzie (1/8 finału) pokonała Alonę Bondarenko. W ćwierćfinale wygrała z Urszulą Radwańską, a w półfinale została pokonana przez Flavią Pennettą. W meczu z Pennettą, Szarapowa popełniła 61 niewymuszonych błędów. Podczas Rogers Cup w Montrealu doszła do finału wygrywając m.in. z "10" Nadią Pietrową i czternastą w rankingu WTA, Agnieszką Radwańską. W finale przegrała z Jeleną Dementiewą 4:6, 3:6.

W US Open 2009 na podstawie pozycji w rankingu, została rozstawiona z numerem 29. W pierwszej rundzie spotkała się z Cwetaną Pironkową, z którą wygrała w dwóch setach. W drugiej rundzie zwyciężyła z grającą z "dziką kartą" Christiną McHale 6:0, 6:2, zaś w trzeciej rundzie przegrała z Melanie Oudin.

Pod koniec września zagrała w Toray Pan Pacific Open w Tokio. W pierwszej rundzie pokonała Francescę Schiavone 4:6, 7:5, 6:1, w drugiej wygrała z rozstawioną z "dwunastką", Samanthą Stosur. W 1/8 finału wygrała z Alisą Klejbanową, w ćwierćfinale z Ivetą Benesovą, a w półfinale zwyciężyła z Agnieszką Radwańską. W meczu finałowym, jej rywalka, Jelena Janković, skreczowała przy stanie 5:2 w pierwszym secie.

2010

Wielkoszlemowy Australian Open był pierwszym turniejem Szarapowej w nowym sezonie. Grając jako rozstawiona z "czternastką", przegrała w Melbourne w I rundzie z Marią Kirilenko 6:7(4), 6:3, 4:6. W lutym, podczas Regions Morgan Keegan Championships, była najwyżej rozstawioną zawodniczką. W pierwszej rundzie pokonała Shenay Perry, zaś w drugiej Bethanie Mattek-Sands. W 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z numerem ósmym, Eleną Baltachą 6:2, 7:5, a w półfinale wygrała z turniejową "ósemką", Petrą Kvitovą 6:4, 6:3. W meczu finałowym pokonała Sofię Arvidsson 6:2, 6:1.

Blisko miesiąc później, w Indian Wells, została rozstawiona z "dziesiątką". Odpadła w trzeciej rundzie, z Zheng Jie. Następnym turniejem było Mutua Madrileña Madrid Open, gdzie przegrała w pierwszym meczu, z Lucie Šafářovą. Tydzień później zagrała w Internationaux de Strasbourg w Strasburgu. Grając tam jako najwyżej rozstawiona, odniosła 22. turniejowe zwycięstwo w karierze, pokonując w finale Kristinę Barrois. Podczas drugiej imprezy wielkoszlemowej w sezonie, French Open. Została rozstawiona z numerem 13. W pierwszej rundzie zwyciężyła z kwalifikantką, Ksenią Pierwak, zaś w drugiej z Kirsten Flipkens. W trzecim meczu przegrała z triumfatorką tego turnieju z lat 2003-2007 (oprócz 2004 roku), Justine Henin 2:6, 6:3, 3:6. Mecz był przerwany po drugim secie z powodu zapadających ciemności.

Na początku czerwca rozegrała turniej AEGON Classic w Birmingham. Jako, że była turniejową "dwójką", w pierwszej rundzie otrzymała tzw. "wolny los". W drugiej rundzie wygrała z Bethanie Mattek-Sands, w trzeciej z Ałłą Kudriawcewą, zaś w 1/4 finału z Sesil Karatanczewą. W półfinale zwyciężyła z kwalifikantką, Alison Riske. W finale została pokonana przez najwyżej rozstawioną, Li Na 5:7, 1:6.

Podczas Wimbledonu została rozstawiona z numerem 16. W pierwszej rundzie pokonała Anastazję Piwowarową, w drugiej Ioanę Ralucę Olaru, a w trzeciej Barborę Záhlavovą Strýcovą. W 1/8 finału przegrała z rozstawioną z "jedynką", Sereną Williams 6:7(9), 4:6.

W pierwszym turnieju US Open Series, Bank of the West Classic w Stanford została rozstawiona z "dziesiątką". W pierwszej rundzie wygrała z Zheng Jie, w drugiej pokonała Olgę Goworcową, a w ćwierćfinale Jelenę Dementiewą. W 1/2 finału zwyciężyła z Agnieszką Radwańską, zaś w finale przegrała z Wiktorią Azarenką. Tydzień później, podczas Western & Southern Financial Group Women's Open Cincinnati grając z numerem 10., doszła do finału, gdzie przegrała z turniejową "czwórką", Kim Clijsters. Z powodu kontuzji stopy wycofała się z Rogers Cup w Montrealu. Cykl turniejów zakończyła na 4. miejscu, z dorobkiem 115 punktów.

Podczas US Open odpadła w czwartej rundzie, po przegranym meczu z Caroline Wozniacki 3:6, 4:6. W trzeciej wygrała z Beatrice Caprą 6:0, 6:0. Pod koniec września, w Tokio, przegrała w 1. rundzie z Kimiko Date Krumm. Tydzień później, podczas China Open w Pekinie, doszła do 2. rundy, gdzie została pokonana przez Jelenę Wiesniną.

W grudniu, Szarapowa nawiązała współpracę trenerską ze Szwedem Thomasem Hogstedtem.

2011

Sezon 2011 Szarapowa rozpoczęła turniejem ASB Classic w Auckland. Grając jako najwyżej rozstawiona, przegrała w ćwierćfinale, z późniejszą zwyciężczynią, Gretą Arn. Podczas Australian Open odpadła w 4. rundzie z Andreą Petković 2:6, 3:6.

W BNP Paribas Open odpadła w 1/2 finału. Została w nim pokonana przez Wozniacki wynikiem 1:6, 2:6. W Miami, w turnieju Sony Ericsson Open, pokonując m.in. Samanthę Stosur i Petkovic, doszła do finału.

W pierwszej rundzie Internazionali BNL d'Italia w Rzymie miała "wolny los". W drugiej pokonała Jekatierinę Makarową, zaś w trzeciej Shahar Peer. Jej ćwierćfinałowa rywalka, Wiktoria Azarenka, skreczowała przy stanie 4:6, 3:0. W 1/2 finału wygrała z Wozniacki. W finale pokonała Stosur 6:2, 6:4. W paryskim French Open doszła do półfinału, gdzie przegrała z Li Na, późniejszą triumfatorką. Dotarła do finału londyńskiego Wimbledon 2011, przegrywając z Petrą Kvitovą wynikiem 3:6, 4:6.

2012

Maria Szarapowa podczas Australian Open 2012.

Sezon 2012 Rosjanka rozpoczęła od udziału w wielkoszlemowym Australian Open, w którym to została finalistką. W pierwszych trzech rundach mecze wygrywała po pojedynkach trwających dwa sety. Jej rywalkami były kolejno: Gisela Dulko, Jamie Hampton, oraz Angelique Kerber. W czwartej rundzie spotkała się z Niemką Sabine Lisicki. Pojedynek ten zakończył się zwycięstwem Szarapowej w trzech setach. W ćwierćfinale grała przeciwko swej rodaczce, Jekatierinie Makarowej. Półfinałową rywalką Rosjanki okazała się rozstawiona z numerem drugim Petra Kvitová. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem Rosjanki 6:2, 3:6, 6:4. W meczu o mistrzostwo grała przeciwko Wiktorii Azarence. Mecz zakończył się łatwą wygraną Białorusinki, która odniosła triumf wygrywając 6:3, 6:0.

Statystyki

Finały turniejów wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (3-3)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwyciężczyni	2004	Wimbledon	Trawiasta	Serena Williams	6:1, 6:4
Zwyciężczyni	2006	US Open	Twarda	Justine Henin-Hardenne	6:4, 6:4
Finalistka	2007	Australian Open	Twarda	Serena Williams	1:6, 2:6
Zwyciężczyni	2008	Australian Open	Twarda	Ana Ivanović	7:5, 6:3
Finalistka	2011	Wimbledon	Trawiasta	Petra Kvitová	3:6, 4:6
Finalistka	2012	Australian Open	Twarda	Wiktoria Azarenka	3:6, 0:6

Finały WTA Championships

Gra pojedyncza (1-1)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwyciężczyni	2004	Los Angeles	Twarda (hala)	Serena Williams	4:6, 6:2, 6:4
Finalistka	2007	Madryt	Twarda (hala)	Justine Henin	7:5, 5:7, 3:6

Finały turniejów Tier I/Premier Mandatory/Premier 5

Gra pojedyncza (9-6)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Finalistka	2004	Zurych (1)	Twarda (hala)	Alicia Molik	6:4, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni	2005	Tokio (Pan Pacific) (1)	Dywanowa (hala)	Lindsay Davenport	6:1, 3:6, 7:6(5)
Finalistka	2005	Miami	Twarda	Kim Clijsters	3:6, 5:7
Zwyciężczyni	2006	Indian Wells	Twarda	Jelena Diemientjewa	6:1, 6:2
Finalistka	2006	Miami	Twarda	Swietłana Kuzniecowa	3:6, 4:6
Zwyciężczyni	2006	San Diego (1)	Twarda	Kim Clijsters	7:5, 7:5
Zwyciężczyni	2006	Zurych (2)	Twarda (hala)	Daniela Hantuchová	6:1, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni	2007	San Diego (2)	Twarda	Patty Schnyder	6:2, 3:6, 6:0
Zwyciężczyni	2008	Ad-Dauha	Twarda	Wiera Zwonariowa	6:1, 2:6, 6:0
Finalistka	2009	Montreal	Twarda	Jelena Diemientjewa	4:6, 3:6
Zwyciężczyni	2009	Tokio (Pan Pacific) (2)	Twarda	Jelena Janković	5:2, krecz
Finalistka	2010	Cincinnati	Twarda	Kim Clijsters	6:2, 6:7(4), 2:6
Finalistka	2011	Miami	Twarda	Wiktoria Azarenka	1:6, 4:6
Zwyciężczyni	2011	Rzym	Ceglana	Samantha Stosur	6:2, 6:4
Zwyciężczyni	2011	Cincinnati	Twarda	Jelena Janković	4:6, 7:6(3), 6:3

Finały w turniejach WTA Tour

Gra pojedyncza (24-14)

Legenda Wielki Szlem (3–3) Igrzyska olimpijskie (0–0) WTA Tour Championships (1–1) Tier I / Premier Mandatory/Premier 5 (9–6) Tier II / Premier (3–2) Tier III, IV, V / International (8–2)

Wygrane według nawierzchni Twarda (17–11) Ceglana (3–0) Trawiasta (3–3) Dywanowa (1–0)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwyciężczyni	1.	5 października 2003	Tokio (1)	Twarda	Anikó Kapros	2:6, 6:2, 7:6(5)
Zwyciężczyni	2.	2 listopada 2003	Québec	Twarda (hala)	Milagros Sequera	6:2, krecz
Zwyciężczyni	3.	13 czerwca 2004	Birmingham (1)	Trawiasta	Tatiana Golovin	4:6, 6:2, 6:1
Zwyciężczyni	4.	3 lipca 2004	Wimbledon, Londyn	Trawiasta	Serena Williams	6:1, 6:4
Zwyciężczyni	5.	3 października 2004	Seul	Twarda	Marta Domachowska	6:1, 6:1
Zwyciężczyni	6.	10 października 2004	Tokio (2)	Twarda	Mashona Washington	6:0, 6:1
Finalistka	1.	23 października 2004	Zurych	Twarda (hala)	Alicia Molik	6:4, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni	7.	15 listopada 2004	WTA Tour Championships, Los Angeles	Twarda (hala)	Serena Williams	4:6, 6:2, 6:4
Zwyciężczyni	8.	7 lutego 2005	Tokio (Pan Pacific) (1)	Dywanowa (hala)	Lindsay Davenport	6:1, 3:6, 7:6(5)
Zwyciężczyni	9.	28 lutego 2005	Ad-Dauha (1)	Twarda	Alicia Molik	4:6, 6:1, 6:4
Finalistka	2.	3 kwietnia 2005	Miami	Twarda	Kim Clijsters	3:6, 5:7
Zwyciężczyni	10.	12 czerwca 2005	Birmingham (2)	Trawiasta	Jelena Janković	6:2, 4:6, 6:1
Finalistka	3.	26 lutego 2006	Dubaj	Twarda	Justine Henin-Hardenne	5:7, 2:6
Zwyciężczyni	11.	18 marca 2006	Indian Wells	Twarda	Jelena Diemientjewa	6:1, 6:2
Finalistka	4.	2 kwietnia 2006	Miami	Twarda	Swietłana Kuzniecowa	3:6, 4:6
Zwyciężczyni	12.	6 sierpnia 2006	San Diego (1)	Twarda	Kim Clijsters	7:5, 7:5
Zwyciężczyni	13.	9 września 2006	US Open, Nowy Jork	Twarda	Justine Henin-Hardenne	6:4, 6:4
Zwyciężczyni	14.	22 października 2006	Zurych	Twarda (hala)	Daniela Hantuchová	6:1, 4:6, 6:3
Zwyciężczyni	15.	29 października 2006	Linz	Twarda (hala)	Nadieżda Pietrowa	7:5, 6:2
Finalistka	5.	26 stycznia 2007	Australian Open, Melbourne	Twarda	Serena Williams	1:6, 2:6
Finalistka	6.	17 czerwca 2007	Birmingham	Trawiasta	Jelena Janković	6:4, 3:6, 5:7
Zwyciężczyni	16.	5 sierpnia 2007	San Diego (2)	Twarda	Patty Schnyder	6:2, 3:6, 6:0
Finalistka	7.	11 listopada 2007	WTA Tour Championships, Madryt	Twarda (hala)	Justine Henin	7:5, 5:7, 3:6
Zwyciężczyni	17.	26 stycznia 2008	Australian Open, Melbourne	Twarda	Ana Ivanović	7:5, 6:3
Zwyciężczyni	18.	24 lutego 2008	Ad-Dauha	Twarda	Wiera Zwonariowa	6:1, 2:6, 6:0
Zwyciężczyni	19.	14 kwietnia 2008	Amelia Island	Ceglana	Dominika Cibulková	7:6(7), 6:3
Finalistka	8.	23 sierpnia 2009	Montreal	Twarda	Jelena Diemientjewa	4:6, 3:6
Zwyciężczyni	20.	2 października 2009	Tokio (Pan Pacific) (2)	Twarda	Jelena Janković	5:2, krecz
Zwyciężczyni	21.	20 lutego 2010	Memphis	Twarda (hala)	Sofia Arvidsson	6:2, 6:1
Zwyciężczyni	22.	22 maja 2010	Strasburg	Ceglana	Kristina Barrois	7:5, 6:1
Finalistka	9.	13 czerwca 2010	Birmingham	Trawiasta	Li Na	5:7, 1:6
Finalistka	10.	1 sierpnia 2010	Stanford	Twarda	Wiktoria Azarenka	4:6, 1:6
Finalistka	11.	15 sierpnia 2010	Cincinnati	Twarda	Kim Clijsters	6:2, 6:7(4), 2:6
Finalistka	12.	3 kwietnia 2011	Miami	Twarda	Wiktoria Azarenka	1:6, 4:6
Zwyciężczyni	23.	9 maja 2011	Rzym	Ceglana	Samantha Stosur	6:2, 6:4
Finalistka	13.	2 lipca 2011	Wimbledon, Londyn	Trawiasta	Petra Kvitová	3:6, 4:6
Zwyciężczyni	24.	21 sierpnia 2011	Cincinnati	Twarda	Jelena Janković	4:6, 7:6(3), 6:3
Finalistka	14.	26 stycznia 2008	Australian Open, Melbourne	Twarda	Wiktoria Azarenka	3:6, 0:6

Gra podwójna (3-1)

Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup / ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold / ATP World Tour 500 Series (0–0) ATP International Series / ATP Tour 250 Series (3–1)

Wygrane według nawierzchni Twarda (2–1) Ceglana (0–0) Trawiasta (1–0) Dywanowa (0–0)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
Zwycięzca	1.	5 października 2003	Tokio	Twarda	Tamarine Tanasugarn	Ansley Cargill Ashley Harkleroad	7:6(1), 6:0
Zwycięzca	2.	26 października 2003	Luksemburg	Twarda (hala)	Tamarine Tanasugarn	Marlene Weingärtner Ołena Tatarkowa	6:1, 6:4
Finalista	1.	22 lutego 2004	Memphis	Twarda (hala)	Wiera Zwonariowa	Åsa Svensson Meilen Tu	6:4, 7:6(0)
Zwycięzca	3.	13 czerwca 2004	Birmingham	Trawiasta	Maria Kirilenko	Lisa McShea Milagros Sequera	6:2, 6:1

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i WTA Tour Championships (gra pojedyncza)

Turniej	2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	Wygrane turnieje	Bilans w turnieju
Turnieje Wielkoszlemowe
Australian Open	–	–	1R	3R	SF	SF	F	W	–	1R	4R	F	1 / 9	34–8
French Open	–	–	1R	QF	QF	4R	SF	4R	QF	3R	SF		0 / 9	30–9
Wimbledon	–	–	4R	W	SF	SF	4R	2R	2R	4R	F		1 / 9	34–8
US Open	–	–	2R	3R	SF	W	3R	–	3R	4R	3R		1 / 8	24–7
Wygrane turnieje	–	–	0 / 4	1 / 4	0 / 4	1 / 4	0 / 4	1 / 3	0 / 3	0 / 4	0 / 4	0 / 1	3 / 35	N/A
Bilans spotkań	–	–	4–4	15–4	19–4	20–4	16–4	11–3	7–3	8–4	16–4	6–1	N/A	122–32
WTA Tour Championships
WTA Tour Championships	–	–	–	W	SF	SF	F	–	–	–	RR		1 / 5	13–7
Turnieje WTA Premier Mandatory
Indian Wells	–	2R	1R	4R	SF	W	4R	SF	–	3R	SF		1 / 9	24–8
Miami	–	–	1R	4R	F	F	4R	–	–	–	F		0 / 6	19–6
Madryt	Nie rozgrywany								–	1R	4R		0 / 2	2–2
Pekin	Nie rozgrywany			Nie WTA Premier Mandatory					3R	2R	–		0 / 2	2–2
Turnieje WTA Premier 5
Ad-Dauha	Nie Tier I							W	Nie rozgr.		NTI		1 / 1	5–0
Rzym	–	–	–	3R	SF	–	–	SF	–	–	W		1 / 4	13–3
Montreal/Toronto	–	–	1R	3R	–	–	–	3R	F	–	3R		0 / 5	8–4
Cincinnati	Nie rozgrywany			Nie WTA Premier 5					–	F	W		1 / 2	10–1
Tokio	–	–	–	2R	W	SF	SF	–	W	1R	QF		1 / 7	17–6
Dawne Turnieje WTA Tier I (obecnie Mandatory/Premier 5)
Charleston	–	–	1R	–	–	–	–	QF	Nie Tier I				0 / 2	4–2
Berlin	–	–	–	3R	QF	–	–	–	Nie rozgrywany				0 / 2	4–2
Moskwa	–	–	–	–	QF	QF	2R	–	Nie Tier I				0 / 3	2–3
Zurych	–	–	–	F	–	W	–	NTI	Nie rozgrywany				1 / 2	7–1
San Diego	Nie Tier I			QF	–	W	W	Nie rozgr.		Nie Tier I			2 / 3	12–1
Ranking na koniec sezonu
	–	186	32	4	4	2	5	9	14	18	4		N/A

Legenda

     W, wygrała turniej

     F, przegrała w finale

     SF, przegrała w półfinale

     QF, przegrała w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrała w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadła w fazie grupowej

     –, nie startowała w turnieju głównym

Źródła

• Oficjalna strona internetowa Marii Szarapowej (ang.)
• Maria Szarapowa sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
• Maria Szarapowa sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)
• W bazie danych ITF Tennis (ang.)