Maria Valtorta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maria Valtorta w 1922, w wieku 25 lat

Maria Valtorta (ur. 14 marca 1897 w Casercie zm. 12 października 1961 w Viareggio) – włoska pisarka i poetka, przez wielu uważana za mistyczkę i wizjonerkę. Jej najsłynniejszym dziełem jest Poemat Boga-Człowieka.

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

Maria Valtorta była jedynym dzieckiem pochodzących z Lombardii Józefa (Giuseppe'a) Valtorty, podoficera służącego w kawalerii, oraz Izydy Fioravanzi, nauczycielki języka francuskiego.[1] W szkole podstawowej wyróżniała się jako najlepsza uczennica w klasie. Z racji pracy ojca, rodzina często musiała zmieniać miejsce zamieszkania. Miała trudne życie, naznaczone przez nieustanne konflikty z niezwykle surową i despotyczną matką, a potem przez napad, w wyniku którego została ciężko ranna[2]. Począwszy od 1917 roku, przez półtora roku pracowała jako sanitariuszka w szpitalu wojskowym we Florencji.[3] 17-go marca 1920 roku, kiedy spacerowała ulicą w towarzystwie matki, została uderzona metalowym prętem w plecy przez młodocianego przestępcę. Wskutek napadu przez 3 miesiące leżała w łóżku, zaś z biegiem lat jej stan się pogarszał. Od lat trzydziestych stan jej zdrowia pogorszył się tak znacznie, że była przykuta do łóżka. Wówczas oddała się modlitwie i twórczości pisarskiej. Wtedy też zaczęła twierdzić, że w jej pokoju, kiedy nikt nie widzi, pojawiają się Jezus Chrystus oraz Jego Matka i dyktują jej szczegóły ze swego życia. Opisała to w autobiografii, dodając, że czasem pisała coś, czego nawet nie rozumiała.

Jej największe dzieło: Poemat Boga-Człowieka to powstały w latach 1943-1947 monumentalny zbiór opowieści o życiu Jezusa. Opublikowała też komentarze do fragmentów Pisma Świętego, wykłady doktryny Chrystusa, dzieje pierwszych chrześcijan, utwory o pobożności. Twórczość Marii Valtorty trwała równo 10 lat, od 1943 do 1953 roku. W tym czasie zapisała ponad 15 tysięcy stron.[4] Główne, jedenastotomowe dzieło przetłumaczono na wiele języków. Maria Valtorta, widząc, że nie będzie jej dane zobaczyć aprobaty władz Kościoła rzymskokatolickiego dla jej pracy, zaczęła z początkiem 1956 roku osuwać się w chorobę psychiczną. Stała się bezczynna, mówiła nie na temat, albo przestawała mówić wcale.[5]

Pisarka zmarła w 1961. Jej ciało spoczywa we Florencji, w głównym krużganku Kościoła Zwiastowania, dokąd zostało przeniesione w 1973. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył wówczas o. Gabriel Roschini, włoski mariolog i profesor Uniwersytetu Papieskiego na Lateranie, prywatnie zafascynowany twórczością Valtorty i, jako jeden z nielicznych teologów, wyrażający uznanie dla sposobu przedstawiana Matki Bożej w jej pismach.[6]


Opinie Kościoła[edytuj | edytuj kod]

Władze kościelne początkowo zezwoliły na druk książek Valtorty, potem jednak uznały, że głoszone przez pisarkę i jej zwolenników tezy, iż treść tej literatury została podyktowana z Nieba, może przynieść złe skutki. 16 grudnia 1959 Dekret Świętego Oficjum wprowadził to dzieło na Indeks [7]. W 1966 usunięcie przez Pawła VI artykułów 1399 i 2318 z Kodeksu Prawa Kanonicznego zniosło wymóg starania się o kościelną zgodę dla publikowania pism tego rodzaju. Poemat Boga-Człowieka został wydrukowany w całości i zdobył dużą popularność. Dlatego jeszcze dwukrotnie Stolica Apostolska musiała wyrazić swą negatywną opinię o rzekomo nadprzyrodzonym autorstwie książki[8].

Dorobek literacki[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Anna Mintowt Czyż, Osoba i pisma Marii Valtorty, w:Poemat Boga-Człowieka, Katowice b.d.w., s.280
  2. Emilio Pisani: A brief biography of Maria Valtorta (ang.). valtorta.org. [dostęp 2012-04-30].
  3. Anna Mintowt Czyż, Osoba i pisma Marii Valtorty, w:Poemat Boga-Człowieka, Katowice b.d.w., s.282
  4. Anna Mintowt Czyż, Osoba i pisma Marii Valtorty, w:Poemat Boga-Człowieka, Katowice b.d.w., s.285
  5. Anna Mintowt Czyż, Osoba i pisma Marii Valtorty, w:Poemat Boga-Człowieka, Katowice b.d.w., s.286
  6. Anna Mintowt Czyż, Osoba i pisma Marii Valtorty, w:Poemat Boga-Człowieka, Katowice b.d.w., s.288
  7. A. Sporniak, Paradoksy objawień prywatnych, Tygodnik Powszechny 26.03.2009
  8. Maria Valtorta - to tylko literatura, Wiara.pl, 30.10.2002