Marialit
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Marialit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | glinokrzemian sodu Na8[(Cl2,SO4,CO3)/(AlSi3O8) 6] |
||
| Twardość w skali Mohsa | 5,5-6 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | dobra | ||
| Układ krystalograficzny | tetragonalny | ||
| Gęstość minerału | 2,55-2,72 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | bezbarwny, różne barwy | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty | ||
Marialit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, znany jest od 1866 r.
Nazwa pochodzi od imienia żony niemieckiego mineraloga Gerharda von Ratha – Marii Rosy.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Stanowi skrajne ogniwo szeregu izomorficznego marialit – mejonit, którego członami pośrednimi są dipyr (znany z Pirenejów), mizzonit (najczęściej spotykany w przyrodzie; spotykany w okolicach Neapolu, w wapieniach na Madagaskarze i w Brazylii).
Marialit nigdy nie występuje w czystej postaci. Zazwyczaj tworzy kryształy silnie wydłużone. Przeważnie występuje w skupieniach pręcikowych i ziarnistych.
Występowanie [edytuj]
Spotykany w skałach metamorficznych i metasomatycznych, w skarnach i gnejsach.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Włochy – Pianura koło Neapolu (w tufach bazaltowych).
- W Polsce: spotykany w (łupkach amfibolowych) Górach Sowich oraz skarnach okolic Kowar i Karpacza.
Zastosowanie [edytuj]
- ma znaczenia gemmologiczne.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965 r
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993 r.