Marian Curyło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marian Curyło
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1954
Dąbrowa Tarnowska
Poseł IV kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 18 października 2005
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Marian Curyło (ur. 10 maja 1956 w Dąbrowie Tarnowskiej) – polski polityk, poseł na Sejm IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1975 ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Dąbrowie Tarnowskiej. Pracował jako doradca zarządu ds. ekonomicznych w zakładach przetwórstwa spożywczego "PPHU MŁYNPOL" w Gorzkowie. W 2010 wszedł w skład rady nadzorczej Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Szczurowej.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1999 wstąpił do partii Przymierze Samoobrona (działającej od 2000 pod nazwą Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej). Objął funkcję wiceprzewodniczącego jej struktur w województwie małopolskim. W wyborach parlamentarnych w 2001 z listy tej partii uzyskał mandat poselski w okręgu tarnowskim liczbą 7625 głosów. Zasiadał w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych.

W 2005 nie ubiegał się o reelekcję. Oskarżył wówczas władze partii m.in. o handel miejscami na listach wyborczych[1]. Następnie wystąpił z Samoobrony RP. W 2006 współtworzył nowe ugrupowanie pod nazwą Samoobrona Ruch Społeczny. W tym samym roku bez powodzenia kandydował do rady gminy Borzęcin z ramienia komitetu "Nasza Praworządna Gmina"[2].

W 2007 przez kilka miesięcy pełnił funkcję przewodniczącego tarnowskich struktur Samoobrony-Odrodzenie. W 2010 przystąpił do Partii Regionów, gdzie objął funkcję szefa ugrupowania w regionie świętokrzyskim oraz członka Krajowego Komitetu Wykonawczego[3]. Został także pełnomocnikiem wojewódzkim Związku Zawodowego Rolnictwa i Obszarów Wiejskich "Regiony".

W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu kieleckim, otrzymując 102 głosy[4] (w ramach porozumienia SLD i Partii Regionów).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma jedno dziecko.

Przypisy

  1. Samoobrona w prokuraturze. rp.pl, 25 sierpnia 2005. [dostęp 29 lipca 2010].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006
  3. Informacje na stronie Partii Regionów. [dostęp 29 lipca 2010].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]