Marian Jaworski (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marian Jaworski
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1912
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 marca 1967
Warszawa
Poseł IV kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 30 maja 1965
do 28 marca 1967
Grób Mariana Jaworskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Marian Jaworski (ur. 13 sierpnia 1912 w Warszawie, zm. 28 marca 1967[1]) – polski polityk, działacz partyjny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Franciszka, chłopa, a później woźnego i listonosza. W 1927 skończył szkołę podstawową i zaczął naukę w szkole handlowej, którą rok później przerwał z powodu trudności materialnych. Pracował jako pomocnik sklepowy. W 1930 skończył wieczorową szkołę handlową i został pomocnikiem księgowego. 1933 powołany do służby wojskowej w 1 pp w Wilnie, zwolniony przedterminowo z powodu złego stanu zdrowia. Później był bezrobotny i dorabiał jako korepetytor. XII 1937 otworzył sklep galanteryjny, w 1938 eksternistycznie zdał maturę. IX 1939 brał udział w obronie Warszawy w Ochotniczych Batalionach Obrony Warszawy. VIII 1940 aresztowany w łapance ulicznej i wysłany do obozu Auschwitz. Zwolniony X 1940. W 1941 nawiązał kontakty z komunistami, od I 1942 należał do PPR, a następnie (od XII 1948) do PZPR, gdzie od 3 lipca 1958 do 28 marca 1967 był I sekretarzem Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Od 19 marca 1959 do 1964 był również zastępcą członka, a od 20 czerwca 1964 członkiem KC PZPR.

1942-1943 jego sklep był jednym z lokali partyjnych. Od IX 1942 M. Jaworski kierował pracą Centralnego Kolportażu, od XII 1942 Centralnej Techniki Partyjnej. 25 II 1943 ponownie aresztowany, osadzony na al. Szucha, potem na Pawiaku, w końcu V 1944 ponownie wywieziony do Auschwitzu, a w I 1944 do Flossenbürga. V 1945 wrócił do kraju i został instruktorem, potem zastępcą kierownika Wydziału Rolnego KC PPR.

W okresie od 7 lutego 1953 do 15 stycznia 1956 był wiceministrem rolnictwa.

Od 1952 do śmierci w 1967 był posłem na Sejm: Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji.

Zmarł 28 marca 1967 i został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kw. 27 rz. Tuje m. 18).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Historii Polski z 1995, s. 282
  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 2, Warszawa 1987.