Marian Ostafiński
| Imię i nazwisko | Marian Wiesław Ostafiński | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 grudnia 1946 Przemyśl, Polska |
|
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 184 cm | |
| Masa ciała | 80 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| ?-1964 1965-1967 1967-1969 1969-1972 1972-1977 1977 1977-1978 1978-1980 |
Polonia Przemyśl Bieszczady Rzeszów Stal Stalowa Wola Stal Rzeszów Ruch Chorzów Polonia Bytom Hazebrouck Polonia Bytom |
67 (0) 115 (6) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1971-1975 | Reprezentacja Polski | 11 (0) |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Marian Wiesław Ostafiński (ur. 8 grudnia 1946 w Przemyślu) – polski piłkarz i trener, obrońca (stoper), trzynastokrotny reprezentant Polski, olimpijczyk z Monachium w 1972.
Marian Ostafiński to wychowanek Polonii Przemyśl. Przewinął się przez wiele klubów południowo-wschodniej Polski: Bieszczady Rzeszów (1965-1967), Stal Stalowa Wola (1967-1969), ligowy debiut zaliczył w drużynie Stali Rzeszów (1969-1972), następnie w 1972 trafił do Ruchu Chorzów, gdzie odniósł najwięcej sukcesów. W 115 meczach strzelił 6 goli, dwukrotnie świętował Mistrzostwo Polski (1974, 1975), Puchar Polski z 1974, z drużyną dotarł do ćwierćfinałów europejskich pucharów: Pucharu UEFA w 1974 i Pucharu Europy w 1975.
Do reprezentacji trafił jednak już wcześniej, w 1971 zadebiutował w meczu z Niemcami w Hamburgu (0:0). Selekcjoner Kazimierz Górski powoływał go z zaufaniem, Ostafiński pojechał na Igrzyska Olimpijskie w Monachium w 1972 jednak nie wystąpił w finałowym meczu z Węgrami, nie zmieścił się też w kadrze na Mistrzostwa Świata w 1974. Zarzucano mu brak zaangażowania, wytykano mu zachowanie na meczu z Bułgarią w kwietniu 1972, gdzie po jego faulu w polu karnym sędzia podyktował rzut karny dla drużyny z Bałkanów. Jego ostatni trzynasty występ w barwach kraju miał miejsce 26 października 1975 w Warszawie w spotkaniu z Włochami. Dwa lata później odszedł z Ruchu Chorzów do Polonii Bytom, gdzie grał do 1980 roku, w międzyczasie był wypróbowywany w francuskim Hazebrouck.
W Polonii Bytom został i kontynuował pracę jako trener. Poza nią prowadził jeszcze Wartę Zawiercie, Beskid Andrychów i MK Katowice. Został odznaczony tytułem Zasłużony Mistrz Sportu, a także Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Złotym Krzyżem Zasługi po występie na Olimpiadzie w 1972.
Syn Mariana Ostafińskiego, Dariusz jest dziennikarzem Przeglądu Sportowego.
Źródła:
- Andrzej Gowarzewski, Joachim Waloszek, Ruch Chorzów, 75 lat "Niebieskich" - Księga Jubileuszowa. Wydawnictwo GiA, Katowice 1995 (1. część cyklu Kolekcja Klubów)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Polski Komitet Olimpijski: Marian Ostafiński – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl. [dostęp 14 czerwca 2011].
- Marian Ostafiński Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 14 czerwca 2011].
- Marian Ostafiński w bazie 90minut.pl
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
- Piłkarze Polonii Przemyśl
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Monachium 1972
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (1944-1989)
- Odznaczeni Medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe"
- Piłkarze Polonii Bytom
- Piłkarze Ruchu Chorzów
- Piłkarze Stali Rzeszów
- Piłkarze Stali Stalowa Wola
- Polscy medaliści olimpijscy
- Polscy olimpijczycy (Monachium 1972)
- Polscy piłkarze na igrzyskach olimpijskich
- Polscy trenerzy piłkarscy
- Reprezentanci Polski w piłce nożnej
- Urodzeni w 1946