Marian Piłka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Piłka
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1954
Trąbki
Prezes Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego
Przynależność polityczna Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe
Okres urzędowania od 24 lutego 1996
do 21 maja 2000
Poprzednik Ryszard Czarnecki
Następca Stanisław Zając
Poseł V kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawica Rzeczypospolitej
Okres urzędowania od 19 października 2005
do 4 listopada 2007

Marian Piłka (ur. 16 czerwca 1954 w Trąbkach) – polski polityk, poseł na Sejm I, III, IV i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1978 ukończył studia na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w 1995 studia podyplomowe z zakresu geopolityki i międzynarodowych stosunków gospodarczych w Uniwersytecie Georgetown.

W latach 1981–1983 pracował jako asystent w Ośrodku Badań Społecznych Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”. Od 1984 do 1989 był redaktorem w Wydawnictwie archidiecezji warszawskiej. W latach 1989–1996 pracował jako doradca w Urzędzie Rady Ministrów.

Po 2007 został zatrudniony jako doradca naczelnego dyrektora Archiwów Państwowych, Sławomira Radonia[1]. Publikuje w „Naszym Dzienniku”, „Niedzieli” oraz „Gościu Niedzielnym”.

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

Od połowy lat 70. angażował się w działalność opozycyjną. W latach 1977–1978 działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela[2]. Był członkiem Komitetu Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu. 27 września 1981 został jednym z sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości. W latach 80. uczestniczył w działalności Ruchu Młodej Polski. W czasie stanu wojennego internowany przez okres około roku.

Od 1989 działał w Zjednoczeniu Chrześcijańsko-Narodowym. W latach 1991–1993 zasiadał w Sejmie I kadencji (wybrany z listy Wyborczej Akcji Katolickiej). Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W lutym 1996 objął funkcję prezesa ZChN[3], którą sprawował do maja 2000[4]. Po wejściu partii w skład Akcji Wyborczej Solidarność, został w marcu 1997 wiceprzewodniczącym AWS[5]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku liczbą 15 274 głosów został wybrany posłem na Sejm III kadencji z listy Akcji. W marcu 2001 wystąpił z ZChN[6] i współtworzył Przymierze Prawicy[7].

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku, jako członek tej partii, otrzymując 9659 głosów, został wybrany w okręgu siedleckim na posła IV kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości. Rok później po połączeniu obu ugrupowań, został członkiem PiS. W wyborach w 2005 uzyskał reelekcję (otrzymał 14 761 głosów). W V kadencji Sejmu pełnił funkcje wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych oraz przewodniczącego Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego[8].

19 kwietnia 2007 zadeklarował odejście z Prawa i Sprawiedliwości, a dzień później przystąpił do nowo tworzonej partii pod nazwą Prawica Rzeczypospolitej[9] (został jej wiceprzewodniczącym).

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie ubiegał się w okręgu siedleckim o mandat senatora z list komitetu Marka Jurka[10], a w 2009 był kandydatem Prawicy Rzeczypospolitej w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu mazowieckim (otrzymał 4880 głosów)[11]. W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował z listy tej partii na radnego sejmiku mazowieckiego[12], a wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 również bezskutecznie starał się o mandat eurodeputowanego w okręgu mazowieckim, kandydując z ramienia Prawa i Sprawiedliwości (otrzymał 6674 głosy)[13]. W tym samym roku wybrany na radnego sejmiku mazowieckiego V kadencji[14].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]