Marian Rojek (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marian Rojek
Eucharistia Panis Vitae
Eucharystia Chlebem Życia
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1955
Rzeszów
Biskup diecezjalny zamojsko-lubaczowski
Okres sprawowania od 2012
Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania 2006–2012
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 czerwca 1981
Nominacja biskupia 21 grudnia 2005
Sakra biskupia 2 lutego 2006
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lutego 2006
Miejscowość Przemyśl
Miejsce archikatedra przemyska
Konsekrator Józef Michalik
Współkonsekratorzy Kazimierz Górny
Jan Ozga

Marian Rojek (ur. 9 kwietnia 1955 w Rzeszowie) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy przemyski w latach 2006–2012, biskup diecezjalny zamojsko-lubaczowski od 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 kwietnia 1955 w Rzeszowie[1]. Pochodzi z rodziny liczącej pięcioro dzieci. Jego młodszy brat Kazimierz również został księdzem[2].

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Po zdaniu egzaminu maturalnego w 1974 został klerykiem Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu[1]. Studia w seminarium zostały przerwane dwuletnią służbą wojskową w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach[1]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 7 czerwca 1981 w katedrze przemyskiej biskup diecezjalny przemyski Ignacy Tokarczuk[2][3].

W latach 1982–1987 odbywał studia specjalistyczne z zakresu teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, uwieńczone uzyskaniem stopnia doktora teologii[1].

Prezbiter[edytuj | edytuj kod]

Po przyjęciu święceń kapłańskich przez rok był wikariuszem w parafii w Brzozowie[1].

Po powrocie do kraju był wykładowcą, wychowawcą, prefektem, wicerektorem, a w latach 2001–2005 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Prowadził również wykłady na uczelniach katolickich w Sandomierzu[1][4].

Uzyskał godności: kapelana Jego Świątobliwości od papieża Jana Pawła II (2000) i kanonika gremialnego przemyskiej kapituły metropolitalnej od arcybiskupa Józefa Michalika (2005)[5].

Biskup[edytuj | edytuj kod]

21 grudnia 2005 papież Benedykt XVI prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji przemyskiej i biskupem tytularnym Tisedi[6]. Sakrę biskupią otrzymał w katedrze przemyskiej 2 lutego 2006[2]. Jego konsekratorem był Józef Michalik, arcybiskup metropolita przemyski, zaś współkonsekratorami: Kazimierz Górny, biskup diecezjalny rzeszowski, i kolega rocznikowy Jan Ozga, biskup w Kamerunie. Jako swoje zawołanie biskupie przyjął słowa „Eucharistia Panis Vitae” (Eucharystia Chlebem Życia)[1].

30 czerwca 2012 został mianowany przez papieża Benedykta XVI biskupem diecezjalnym diecezji zamojsko-lubaczowskiej[7]. Ingres do katedry zamojskiej odbył 11 sierpnia 2012[8].

W ramach Konferencji Episkopatu Polski objął funkcję przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Przedstawicielami Kościoła Greckokatolickiego na Ukrainie oraz Bilateralnego Zespołu Katolicko-Prawosławnego. Został także członkiem Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 A. Motyka: Rojek Marian, Biskup pomocniczy Archideicezji Przemyskiej. diecezja.rzeszow.pl, 2011-02-28. [dostęp 2011-09-14].
  2. 2,0 2,1 2,2 Przemyśl: ks. Marian Rojek przyjął święcenia biskupie. ekai.pl, 2006-02-02. [dostęp 2012-07-01].
  3. Marian Rojek w bazie catholic-hierarchy.org (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-14].
  4. 4,0 4,1 Biskup Marian Rojek – ordynariuszem zamojsko-lubaczowskim. episkopat.pl (arch.), 2012-06-30. [dostęp 2013-08-14].
  5. Życiorys biskupa nominata ks. prał. Mariana Rojka. episkopat.pl (arch.), 2005-12-21. [dostęp 2013-08-14].
  6. Nowy biskup pomocniczy w Przemyślu. episkopat.pl (arch.), 2005-12-21. [dostęp 2013-08-14].
  7. Komunikat: Nominacja biskupa zamojsko-lubaczowskiego. episkopat.pl (arch.), 2012-06-30. [dostęp 2012-08-14].
  8. Bp Marian Rojek rozpoczął posługę biskupa zamojsko-lubaczowskiego. wyborcza.pl, 2012-08-11. [dostęp 2012-08-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]