Marian Załucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Załucki
Grób literata Mariana Załuckiego na Starych Powązkach w Warszawie

Marian Załucki (ur. 5 maja 1920 w Kołomyi, zm. 13 kwietnia 1979 w Warszawie) – poeta, satyryk i pisarz.

Dzieciństwo spędził we Lwowie, po wojnie mieszkał w Krakowie, gdzie zadebiutował w Teatrze Satyryków, w którym prezentował swoje wiersze. W latach 1956-67 występował w kabarecie Wagabunda, a od 1962 w teatrach warszawskich Buffo, Syrena oraz kabaretach "U Lopka", "Dudek" i w popularnych programach Podwieczorek przy mikrofonie, Poznajmy się, Zgaduj zgadula.

Współpracował z takimi pismami jak Przekrój, Szpilki i Życie Literackie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Mariana Załuckiego

Satyryczne książki Załuckiego:

  • Przejażdżki wierszem (1954)
  • Uszczypnij muzo (1955)
  • Oj-czyste kpiny (1959)
  • A nie mówiłem? (1961)
  • Niespokojna czaszka (1965)
  • Czy pani lubi Załuckiego (1967)
  • Komu do śmiechu (1970)
  • Przepraszam - żartowałem (1974)
  • Pieszczoty rodaków (1978)
  • Kpiny i kpinki (zbiór wierszy ukazał się po śmierci autora w 1985)
  • Pomysły znad Wisły

Książki dla dzieci Załuckiego:

  • O dzięciole (1952)
  • Nasi chłopcy na boisku (1952)
  • O Antku co wioskę porzucił (1953)
  • Uszanowanie Panie Bocianie (1961)
  • Dziwne przygody płynącej wody (1967)
  • Ananasy z naszej klasy (1984)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]