Marian Załucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Załucki
Grób literata Mariana Załuckiego na Starych Powązkach w Warszawie

Marian Załucki (ur. 5 maja 1920 w Kołomyi, zm. 13 kwietnia 1979 w Warszawie) – poeta, satyryk i pisarz.

Dzieciństwo spędził we Lwowie, po wojnie mieszkał w Krakowie, gdzie zadebiutował w Teatrze Satyryków, w którym prezentował swoje wiersze. W latach 1956-1967 występował w kabarecie Wagabunda, a od 1962 w teatrach warszawskich Buffo, Syrena oraz kabaretach „U Lopka”, „Dudek” i w popularnych programach Podwieczorek przy mikrofonie, Poznajmy się, Zgaduj zgadula.

Współpracował z takimi pismami jak „Przekrój”, „Szpilki” i „Życie Literackie”.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Satyryczne:

  • Przejażdżki wierszem (1954)
  • Uszczypnij muzo (1955)
  • Oj-czyste kpiny (1959)
  • A nie mówiłem? (1961)
  • Niespokojna czaszka (1965)
  • Czy pani lubi Załuckiego (1967)
  • Komu do śmiechu (1970)
  • Przepraszam – żartowałem (1974)
  • Pieszczoty rodaków (1978)
  • Kpiny i kpinki (zbiór wierszy ukazał się po śmierci autora w 1985)
  • Pomysły znad Wisły

Dla dzieci:

  • O dzięciole (1952)
  • Nasi chłopcy na boisku (1952)
  • O Antku co wioskę porzucił (1953)
  • Uszanowanie, panie bocianie (1961)
  • Dziwne przygody płynącej wody (1967)
  • Ananasy z naszej klasy (1984)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]