Marianie
| Marianie | |
| Dewiza: Pro Christo et Ecclesia ("Za Chrystusa i Kościół") |
|
| Pełna nazwa | Zgromadzenie Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny |
| Nazwa łacińska | Congregatio Clericorum Marianorum ab Immaculata Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae |
| Skrót zakonny | MIC |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Status kanoniczny | Instytut życia konsekrowanego na prawach papieskich |
| Założyciel | bł. o. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński |
| Data założenia | 1673 |
| Data zatwierdzenia | 1699 |
| Przełożony | ks. dr Andrzej Pakuła MIC Przełożony Generalny |
| Liczba członków | 494 (2011) |
| Strona internetowa | |
Marianie – potoczna nazwa Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (łac. Congregatio Clericorum Marianorum ab Immaculata Conceptionis Beatissimae Virginis Mariae, (skr. MIC). Pierwsze powstałe na ziemiach polskich w XVII w., męskie, katolickie zgromadzenie zakonne – założone w 1673 przez bł. o. Stanisława od Jezusa i Maryi Papczyńskiego. W 1909 roku Litwin bł. abp Jerzy Matulaitis-Matulewicz dokonał jego odnowy i reformy. Duchowość marianów koncentruje się na szerzeniu kultu Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej i nabożeństwie wstawienniczym za dusze czyśćcowe. Motto: (łac.) Immaculate Virgin Mariae Conceptio Sit Salus Et Protectio Nostra, (pol.) Niepokalane Poczęcie Maryi Dziewicy, niech nam będzie zbawieniem i obroną.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwszy klasztor powstał w Puszczy Korabiewskiej, teraz nazywanej Mariańską. Kilka lat później na zaproszenie biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego kilku marianów udało się do Nowej Jerozolimy (obecnie Góra Kalwaria k. Warszawy). W 1699 roku papież Innocenty XII zatwierdził marianów jako zakon o ślubach uroczystych, pozwalając im zachowywać pochodzącą z Francji regułę zwaną Regułą 10 Cnót NMP. Marianie nosili wtedy białe habity. W 1723 roku zatwierdzono poprawione konstytucje zakonne. Później zakon rozwinął się zakładając klasztory, m.in. w Rzymie, Portugalii i na Litwie. Pierwszym zwiastunem kryzysu, który spotkał w XIX wieku zakon jest zamknięcie przez Napoleona w roku 1798 klasztoru rzymskiego. W 1834 roku zamknięte zostają klasztory w Portugalii, a władze rosyjskie w Polsce zamykają kilka polskich klasztorów. W 1904 roku jest już tylko jeden klasztor (na Litwie w Mariampolu), a w nim tylko jeden marianin – o. generał Wincenty Sękowski. Odrodzenia zakonu dokonuje Litwin, błogosławiony ks. Jerzy Matulaitis-Matulewicz, który swoje śluby zakonne składa w 1909 roku. Odnowiciel zakonu zmienia konstytucje, a białe habity zmienia na czarne sutanny kleru diecezjalnego. 15 września 1910 papież św. Pius X zatwierdza nowe konstytucje. Od tej pory zakon rozrasta się odzyskując klasztory w Rzymie i w Portugalii, oraz zakładając kolejne na Litwie, w Stanach Zjednoczonych, Łotwie, Argentynie, Wielkiej Brytanii, Brazylii, Rwandzie, Ukrainie, Białorusi, Kazachstanie, Słowacji, Czechach, Kamerunie i na Filipinach.
Teraźniejszość [edytuj]
Współcześnie (2011 rok) zgromadzenie liczy około 500 księży, braci i osób stowarzyszonych. Dzieli się na 5 prowincji i posługuje wiernym w 17 krajach. Przełożonym generalnym zgromadzenia jest ks. dr Andrzej Pakuła MIC, zaś przełożonym Prowincji Polskiej ks. Paweł Naumowicz MIC (wcześniej w latach 1999-2005 ks. dr Andrzej Pakuła MIC). Zgromadzenie opiekuje się w Polsce sanktuariami w Licheniu oraz Stoczku Klasztornym. Prowadzi także Wydawnictwo Księży Marianów w Warszawie, Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (w 1992 marianie otrzymali od teatynów wieczyste pełnomocnictwo na błogosławienie i nakładanie Niebieskiego Szkaplerza Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, wiernym wstępującym w szeregi Mariańskiego Bractwa) oraz wspierane jest przez Stowarzyszenie Pomocników Mariańskich.
Beatyfikacja o. Stanisława Papczyńskiego, założyciela zgromadzenia księży marianów, odbyła się 16 września 2007 roku w Licheniu. Uroczystości przewodniczył kard. Tarcisio Bertone, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej.
Wyniesieni na ołtarze wywodzący się ze zgromadzenia [edytuj]
- bł. o. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński
- bł. abp Jerzy Matulaitis-Matulewicz
- bł. ks. Jerzy Kaszyra MIC
- bł. ks. Antoni Leszczewicz MIC
- sługa Boży ks. archimandryta Fabian Abrantowicz MIC
- sługa Boży ks. archimandryta Andrzej Cikoto MIC
- sługa Boży ks. Jānis Mendriks MIC
- sługa Boży ks. Kazimierz od św. Józefa Wyszyński
Znani Marianie [edytuj]
|
|
Ta sekcja wymaga określenia jasnych kryteriów wyboru. Kryteria powinny być poparte źródłami, nie mogą naruszać zasady neutralnego punktu widzenia, należy też unikać próżnych wyrażeń takich jak "znani", "najlepsi" itd. Kryteria możesz omówić w dyskusji artykułu. Zobacz też: Zasady tworzenia list. |
Działacze religijni i społeczni, naukowcy, publicyści, wychowawcy:
- o. Rajmund Nowicki
- o. Tadeusz Białowieski
- o. Jan Niezabitowski
- brat Franciszek Niemirowski
- o. Krzysztof Szwernicki
- o. Wincenty Sękowski
- bp Piotr Buczys MIC
- bp Czesław Sipowicz MIC
- ks. Eugeniusz Kulesza MIC
- brat Bronisław Załuski MIC
- ks. Władysław Lewandowicz MIC
- ks. Józef Jarzębowski MIC
- ks. Zygmunt Trószyński MIC
- ks. Władysław Łysik MIC
- kard. Vincentas Sladkevičius MIC
- ks. Adam Boniecki MIC
- ks. prof. Andrzej Szostek MIC
- ks. Eugeniusz Makulski MIC
- o. archimandryta Jan Sergiusz Gajek MIC, egzarcha bizantyjsko-białoruski
- o. archimandryta Roman Piętka MIC
- ks. Janusz Adam Kobierski MIC
- ks. Piotr Kieniewicz MIC
- ks. Jan Rokosz MIC
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Mariański Dom Studiów
- Oficjalna strona poświęcona założycielowi marianów
- Oficjalna strona Prowincji Polskiej Zgromadzenia Księży Marianów
- Oficjalna strona Zgromadzenia Księży Marianów
