Marica (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marica (także Marika) – w mitologii rzymskiej nimfa wodna[1].

Uchodziła za żonę Faunusa i matkę Latynusa[2]. Identyfikowano ją z Wenus, Dianą lub ubóstwioną Kirke[3]. Była czczona w miejscowości Minturnae w Lacjum, gdzie posiadała swój święty gaj nad rzeką Liris[2][4].

Przypisy

  1. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 459. ISBN 83-01-03529-3.
  2. 2,0 2,1 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 220. ISBN 83-04-04673-3.
  3. Andrzej Kempiński: Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich. Warszawa: Iskry, 2001, s. 276. ISBN 83-207-1629-2.
  4. Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Książnica, 1996, s. 191. ISBN 83-7132-266-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marica (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-12-06].
  2. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Marica (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-05].
  3. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Marica (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-05].