Marija Arbatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marija Arbatowa
Marija Arbatowa
Imiona i nazwisko Marija Iwanowna Gawrilina
Pseudonim Marija Arbatowa
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1957, Murom
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo rosyjskie
Alma Mater Instytut Literacki imienia Gorkiego
Gatunki dramat, opowiadanie, powieść
Ważne dzieła Nazywam się - kobieta (1998), W drodze do siebie (1999)

Marija Arbatowa (pseud.), właśc.: Marija Iwanowna Gawrilina (ur. 17 lipca 1957 w Murom) – rosyjska pisarka, dziennikarka, polityczka i feministka.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Od pierwszego roku życia mieszkała w Moskwie. Studiowała na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Moskiewskiego, a także na wydziale dramaturgii Instytutu Literackiego im. Maksyma Gorkiego. Jako młoda dziewczyna mieszkała na Arbacie, a w jej mieszkaniu spotykali się młodzi artyści.

Działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jest autorką 14 dramatów i 20 pozycji książkowych, współpracowała także z telewizją prowadząc dla moskiewskiego kanału TV6 talk-show - Ja sama. Od 1991 prowadziła klub rehabilitacji psychiatrycznej dla kobiet Harmonia, zajmowała się także projektowaniem kampanii wyborczych (w tym kampanii prezydenckiej Borysa Jelcyna). Działała w Związku Sił Prawicowych SPS, z ramienia którego w 1999 roku bez powodzenia kandydowała do Dumy. W 2000 roku była szefową sztabu pierwszej kandydatki na urząd prezydencki w Rosji, Ełły Pamfiłowej. W 2007 wystartowała w wyborach do Dumy z listy Partii Sprawiedliwości Społecznej i zdobyła 0,22% głosów.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Córka Iwana Gawriłowicza Gawrilina - wykładowcy filozofii marksistowskiej. Trzykrotnie zamężna. Pierwszym jej mężem był śpiewak Aleksander Mirosznik, drugim politolog Oleg Wite, a obecnym analityk finansowy - Szumit Datta Gupta. Ma dwóch synów bliźniaków - Piotra i Pawła (ur. 1977).

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1991: Dramaty do czytania.
  • 1998: Nazywam się – kobieta (Polskie wydanie 2005, tłum. Teresa Kiełb)
  • 1999: Mam czterdziestkę.
  • 1999: Wizyta niestarej damy.
  • 1999: W drodze do siebie.
Marija Arbatowa, 2009
  • 2000: Ruchome związki.
  • 2001: W porównaniu z Puszkinem… i ptak poleci.
  • 2001: Ostatni list do А.
  • 2002: Pożegnanie z ХХ wiekiem.
  • 2003: Siedmiolatka poszukiwań.
  • 2004: Miłość do amerykańskich samochodów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]