Marija Jurić Zagorka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marija Jurić Zagorka (Zagrzeb)

Marija Jurić ps. Zagorka, (ur. 1 stycznia 1873 w Negovcu k. Vrbovca - zm. 30 listopada 1957 w Zagrzebiu) - chorwacka pisarka, dziennikarka i feministka.

W Zagrzebiu i w Varaždinie uczęszczała do szkoły ludowej (inna nazwa to szkoła powszechna "pučka škola", w której obowiązywał czteroklasowy system edukacji). Mając piętnaście lat, przerwała edukację z powodu trudnej sytuacji rodzinnej. Wyszła za mąż za węgierskiego urzędnika kolejowego, ale już po trzech latach od zawarcia aktu małżeństwa, odeszła od niego. Powodem rozstania był brak wyrozumiałości ze strony męża dla emancypacyjnych ideałów, o które z biegiem czasu coraz odważniej walczyła. Karierę dziennikarki rozpoczęła od anonimowego artykułu w politycznym tygodniku "Obzor", pod tytułem "Egy Percz - Jedan časak". Po tym artykule, dzięki rekomendacji J.J.Strossmayera, została przyjęta do grupy redakcyjnej tygodnika "Obzor". Mimo wszystko, jako kobieta, w dalszym ciągu musiała swe teksty publikować anonimowo. W późniejszym czasie zainicjowała powstanie i koordynowała pracę pisma "Ženski list" (1925. – 1938.) - czasopisma, którego grupą odbiorczą miały być wyłącznie kobiety. Kolejnym magazynem, który Zagorka redagowała, było pismo "Hrvatica".

Jako dziennikarka zyskała ważną pozycję w zawodzie i szacunek w świecie polityki. Jest wybitną postacią chorwackiej literatury popularnej, autorką dramatów (Što žena umije 1901) i licznych powieści, spośród których największym powodzeniem cieszył się cykl Gradska vještica (1912-1914). Jest także uważana za pionierkę chorwackiego feminizmu, którym dała wyraz w zbeletryzowanej autobiografii Kamen na cesti (1938).