Marija Rasputina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marija Rasputina
Marija Rasputina w czasie występu w cyrku (1932)
Marija Rasputina w czasie występu w cyrku (1932)
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1898
Flag of Russia.svg Pokrowskoje k. Tiumeni, Imperium Rosyjskie
Imię i nazwisko przy narodzeniu Matriona Grigorjewna Rasputina
Data i miejsce śmierci 27 września 1977
Stany Zjednoczone Los Angeles
Miejsce spoczynku Angelus Rosedale Cemetery

Marija Grigorjewna Rasputina (ros. Мария Григорьевна Распутина, ur. 27 marca 1898 r. we wsi Pokrowskoje k. Tiumeni, zm. 27 września 1977 w Los Angeles) – artystka cyrkowa i kabaretowa, córka Grigorija Rasputina i Praskowii Dubrowiny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się we wsi Pokrowskoje, w rodzinie chłopskiej. W dzieciństwie przeniosła się wraz z rodzicami do Petersburga. Wtedy też zmieniła imię z Matriona na Marija. Zamiarem ojca było uczynienie z niej damy dworu.

Do 1916 mieszkała wraz z ojcem i siostrą Warwarą w małym mieszkaniu w Petersburgu. Po śmierci ojca, w październiku 1917 poślubiła Borysa Sołowjowa, jednego z admiratorów Rasputina. Sołowjow próbował kontynuować jego dzieło, interesował się hipnozą i organizował seanse spirytystyczne, w czasie których przywoływał ducha Rasputina. Przez kilka miesięcy małżeństwo mieszkało w rodzinnej wsi Rasputinów - Pokrowskoje. Po rewolucji październikowej Sołowjow otrzymał od byłego cesarza Mikołaja II klejnoty, za które miał zorganizować ucieczkę rodziny cesarskiej z Jekaterynburga, ale środki otrzymane ze sprzedaży przeznaczył na własne potrzeby[1].

W 1918 Rasputina wraz z Sołowjowem wyjechała do Bukaresztu. Pracowała tam jako tancerka kabaretowa. Wkrótce para przeniosła się do Paryża, gdzie Sołowjow znalazł zatrudnienie w fabryce samochodów. Kiedy zmarł w 1926, Marija została sama z dwiema córkami (Mariją i Tatjaną) i podjęła pracę guwernantki. Po opublikowaniu pamiętników Feliksa Jusupowa, w których opisał zabójstwo Rasputina, Marija wystąpiła na drogę sądową domagając się wysokiego odszkodowania za śmierć ojca. Sąd paryski oddalił sprawę, uznając że nie może rozstrzygać w kwestii mordu politycznego, popełnionego na terytorium Rosji.

Porzuciwszy pracę guwernantki pracowała ponownie w kabarecie, a także w cyrku Ringling Brothers, jako pogromczyni lwów. W 1937 o jej występie w Madison Square Garden informował The New York Times, określając Rasputinę jako "córkę szalonego mnicha o światowej sławie, zaufanego ostatniego cara Rosji"[2]. Po występach cyrku w Miami porzuciła tę pracę i znalazła zatrudnienie jako nitowaczka w stoczni, pracującej na potrzeby wojska. W 1940 wyszła za mąż za Grigorija Biernadskiego, a w 1945 uzyskała obywatelstwo amerykańskie. W 1955 przeszła na emeryturę. Ostatnie lata życia spędziła w Los Angeles. Zmarła na atak serca.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

W 1932 ukazał się pierwszy z trzech tomów wspomnień Rasputin, My Father, które Rasputina poświęciła swojemu ojcu. Była też autorką książki kucharskiej, w której znalazł się m.in. przepis na zupę z dorsza, ulubione danie Rasputina.

Postać Marii Rasputiny w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Obraz ostatniego okresu życia Marii przedstawia dramat "Ja, córka Rasputina" Rafaela Akopdżaniana.

Przypisy

  1. Edvard Radzinsky, The Rasputin File, Doubleday, 2000, ISBN 0-385-48909-9, s.16
  2. Katherine Adams, Michael Keene, Women of the American Circus, 1880-1940, McFarland 2012, ISBN 9781476600796, s.162

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Alexander: Rasputin's Daughter. Penguin Books: 2006. ISBN 978-0-14-303865-8.
  • Patt Barham: Peasant to palace : based on interviews with Maria Rasputin. Seattle: 1990.
  • Edvard Radzinsky: The Rasputin File. Doubleday: 2000. ISBN 0-385-48909-9.