Marine One

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
VH-60N podczas lądowania.

Marine One – kryptonim każdego pojazdu latającego należącego do Korpusu Piechoty Morskiej USA przewożącego Prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Tak jak w przypadku Air Force One istnieje "dyżurna maszyna", którą jest specjalnie do tego przystosowany Sikorsky SH-3 Sea King. Ma on przede wszystkim za zadanie w razie konieczności ewakuować głowę państwa i najważniejszych dygnitarzy z Białego Domu. Drugorzędnym zadaniem jest transportowanie prezydenta w wyznaczone miejsca, do czego jest jak do tej pory częściej wykorzystywany. Gdy na pokładzie śmigłowca znajduje się Wiceprezydent Stanów Zjednoczonych, automatycznie zostaje przydzielony mu kryptonim Marine Two.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym śmigłowcem noszącym miano "Marine One" był H-13 Sioux. Jako pierwszy używał go Dwight Eisenhower, już w 1957 r.

Następnie model H-13 Sioux został zastąpiony w 1958 r. przez H-34 Choctaw, a w 1961 r. przez Sikorsky SH-3 Sea King. Obecnie prócz SH-3 używany jest śmigłowiec Sikorsky VH-60N Presidental Hawk, czyli przebudowana wersja śmigłowca przeznaczonego dla wojska.

Aż do 1967 r. Korpus Piechoty Morskiej dzielił się obowiązkiem transportu prezydenta z Armią USA. Kiedy na pokładzie maszyny Armii znajdował się prezydent, nosiły one kryptonim "Army One".

W 2001 r. konkurs na nowy śmigłowiec "Marine One" wygrał zachodnioeuropejski AgustaWestland AW101, który miał być produkowany na licencji w Stanach Zjednoczonych pod wojskowym oznaczeniem VH-71A Kestrel, a Korpus Piechoty Morskiej do 2008 r. otrzymać miał 23 maszyny tego typu. 1 czerwca 2009 roku kontrakt został anulowany[1].

Przypisy

  1. Łukasz Pacholski, Amerykanie kasują program VH-71, "Nowa Technika Wojskowa", nr 7 (2009), s. 80-84, ISSN 1230-1655.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]