Mariner 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mariner 1
Diagram of Mariner 1.jpg
Schemat sondy Mariner 1
Inne nazwy Mariner R-1, F00205
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA (USA)
Indeks COSPAR 1962-F07
Rakieta nośna Atlas Agena B
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Cel misji Wenus
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 22 lipca 1962 (09:21:23 UTC)
Koniec misji 22 lipca 1962
Wymiary
Kształt heksagonalny
Wymiary dł. 3,66 m, szer. 1,04 m (bez paneli słonecznych), rozp. paneli słonecznych 5,05 m
Masa całkowita 202,8 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mariner 1 (R-1) (pol. Żeglarz 1) – pierwsza sonda kosmiczna programu Mariner amerykańskiej agencji kosmicznej NASA.

Planowanym celem lotu była planeta Wenus. Rakieta nośna z sondą na pokładzie została zniszczona 293 sekundy po starcie, który odbył się 22 lipca 1962, o godzinie 09:21:23 GMT, z Cape Canaveral. W katalogu COSPAR oznaczony jako 1962-F07.

Start Marinera 1 przy użyciu rakiety Atlas Agena B

Katastrofa z powodu kreski[edytuj | edytuj kod]

Tragiczny koniec misji został spowodowany dwiema niezależnymi przyczynami: awarią anteny i błędem oprogramowania przygotowanego na wypadek tejże awarii.

Zaraz po starcie okazało się, że antena rakiety Atlas Agena B odbierająca komendy kierujące z Ziemi działa znacznie poniżej wymaganych parametrów. Spowodowało to, że w pewnym momencie rakieta przestała odbierać komendy sterujące. Konstruktorzy przewidzieli taki scenariusz wydarzeń. W takim wypadku, komputer pokładowy miał ignorować zaszumiony lub nieprawidłowy sygnał z anteny i wykonać program lotu zachowany w pamięci. Misja prawdopodobnie zakończyłaby się sukcesem, gdyby nie trywialny błąd w tymże programie. Program kierujący rakietą zawierał błąd, który został popełniony na etapie odręcznego przepisywania jednego z równań. Przepisujący przegapił kreskę w równaniu na wartość zaokrąglonej pochodnej w czasie n-tego promienia, \bar{\dot{r}}_n. Bez kreski oznaczającej funkcję wygładzenia, program traktował każdą minimalną zmianę wartości prędkości jako bardzo poważną, i wykonał serię gwałtownych manewrów doprowadzających rakietę do zejścia z kursu. W 293. sekundzie lotu, widząc nienormalne zachowanie się rakiety, oficer bezpieczeństwa kosmodromu wydał rakiecie sygnał samozniszczenia.

Planowaną misję wykonała potem identyczna sonda Mariner 2, którą wystrzelono 27 sierpnia 1962.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]