Mariner 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariner 1
Diagram of Mariner 1.jpg
Schemat sondy Mariner 1
Inne nazwy Mariner R-1, F00205
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA (USA)
Indeks COSPAR 1962-F07
Rakieta nośna Atlas Agena B
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Cel misji Wenus
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 22 lipca 1962
Koniec misji 22 lipca 1962
Wymiary
Kształt heksagonalny
Wymiary dł. 3,66 m, szer. 1,04 m (bez paneli słonecznych), rozp. paneli słonecznych 5,05 m
Masa całkowita 202,8 kg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mariner 1 (R-1) (pol. Żeglarz 1) – pierwsza sonda kosmiczna programu Mariner amerykańskiej agencji kosmicznej NASA.

Planowanym celem lotu była planeta Wenus. Rakieta nośna z sondą na pokładzie została zniszczona 293 sekundy po starcie, który odbył się 22 lipca 1962, o godzinie 09:21:23 GMT, z Cape Canaveral. W katalogu COSPAR oznaczony jako 1962-F07.

Start Marinera 1 przy użyciu rakiety Atlas Agena B

Katastrofa z powodu kreski[edytuj | edytuj kod]

Tragiczny koniec misji został spowodowany dwiema niezależnymi przyczynami: awarią anteny i błędem oprogramowania przygotowanego na wypadek tejże awarii.

Zaraz po starcie okazało się, że antena rakiety Atlas Agena B odbierająca komendy kierujące z Ziemi działa znacznie poniżej wymaganych parametrów. Spowodowało to, że w pewnym momencie rakieta przestała odbierać komendy sterujące. Konstruktorzy przewidzieli taki scenariusz wydarzeń. W takim wypadku, komputer pokładowy miał ignorować zaszumiony lub nieprawidłowy sygnał z anteny i wykonać program lotu zachowany w pamięci. Misja prawdopodobnie zakończyłaby się sukcesem, gdyby nie trywialny błąd w tymże programie. Program kierujący rakietą zawierał błąd, który został popełniony na etapie odręcznego przepisywania jednego z równań. Przepisujący przegapił kreskę w równaniu na wartość zaokrąglonej pochodnej w czasie n-tego promienia, \bar{\dot{r}}_n. Bez kreski oznaczającej funkcję wygładzenia, program traktował każdą minimalną zmianę wartości prędkości jako bardzo poważną, i wykonał serię gwałtownych manewrów doprowadzających rakietę do zejścia z kursu. W 293. sekundzie lotu, widząc nienormalne zachowanie się rakiety, oficer bezpieczeństwa kosmodromu wydał rakiecie sygnał samozniszczenia.

Planowaną misję wykonała potem identyczna sonda Mariner 2, którą wystrzelono 27 sierpnia 1962.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]