Mariner 5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariner 5
Mariner 05.PNG
Inne nazwy Mariner Venus '67
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Indeks COSPAR 1967-060A
Rakieta nośna Atlas Agena D
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Cel misji Wenus
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 14 czerwca 1967 (06:01 UTC)
Wymiary
Masa całkowita 244,9 kg


Mariner 5 - (pl. Żeglarz 5.) bezzałogowa sonda amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, prowadząca badania planety Wenus.

Sonda została wystrzelona 14 czerwca 1967 roku. Przelot w pobliżu Wenus nastąpił 19 października tego samego roku na wysokości 3990 km. Dzięki doskonalszym instrumentom, sonda dostarczyła znacznie więcej danych o planecie niż jej poprzedniczka Mariner 2. Obiekt ten miał kadłub w postaci niskiego ośmiobocznego graniastosłupa o przekątnej ok. 1,25 m. Masa próbnika wynosiła 244,9 kg. Powierzchnia ogniw słonecznych wynosiła ok. 4 m².

Sonda badała atmosferę Wenus przy pomocy fal radiowych, jej jasność w świetle ultrafioletowym, oraz wahania w natężeniu cząsteczek wiatru słonecznego i pola magnetycznego planety. Mariner 5 powstał jako rezerwa dla sondy Mariner 4. Po jej sukcesie został zmodyfikowany do wykonania misji na Wenus (przez odwrócenie i zmniejszenie paneli słonecznych i dodanie osłony termicznej).

Kontakt z sondą urwał się 4 grudnia 1967. Na krótko udało się ponownie nawiązać łączność 14 października 1968, jednak nie odebrano żadnych danych i NASA zrezygnowała z dalszych prób kontaktowania się ze statkiem, który obecnie porusza się po orbicie heliocentrycznej[1].

Ciekawostki [edytuj]

Ujęcia (a raczej animację) lecącej w międzygwiezdnej przestrzeni sondy Mariner 5 wykorzystano w czołówce programu popularno-naukowego Sonda.

Przypisy

Bibliografia [edytuj]

Commons in image icon.svg