Mario Botta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mario Botta 1989
Mario Botta 1989
Bank Gottarda w Lugano 1982–1988

Mario Botta (ur. 1 kwietnia 1943 w Mendrisio) – szwajcarski architekt, w 1985 laureat Nagrody Beton 85, w 1986 Chicago Architecture, w 1989 Baksteen – Royal Dutch Brick Organization, w 1989 Nagrody CICA – Buenos Aires, w 1991 Nagrody Massimo, w 1993 Nagrody Marble – Carrara, w 1993 Nagrody CICA – Buenos Aires, w 1995 Merit Award – AIA, w 1995 International Award Architecture in Stone – Werona, w 1995 Europejskiej Nagrody Kultury – Karlsruhe, w 1996 Crystal Award – WEF Davos, w 1997 SACEC Award, w 1997 i 1999 Nagrody Marble – Carrara, a w 1999 Kawaler Orderu Legii Honorowej w Paryżu.

Przedstawiciel neomodernistycznego regionalizmu w architekturze. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem "czterech muszkieterów" (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany "szkołą tesyńską".

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły podstawowej, w wieku 15 lat rozpoczął naukę jako uczeń-czeladnik rysunku budowlanego w biurze architektów Luigiego Camenischa i Tity Carloniego w Lugano i zaprojektował w wieku 16 lat swoją pierwszą realizację – prezbiterium w Genestrerio (1961–1963). W 1964 ukończył Liceum Artystyczne w Mediolanie, a w 1969 uzyskał dyplom architekta pod kierunkiem Carla Scarpy i Giuseppe Mazzariola na Wydziale Architektury w Wenecji, gdzie w tym czasie miał okazję pracować również dla Le Corbusiera i Louisa I. Kahna. Od 1970 własne biuro w Lugano.

W 1976 profesor zaproszony EPFL w Lozannie, w 1987 profesor zaproszony Wydziału Architektury w Yale, w 1989 w Escuela de Altos Estudios del CAYC w Buenos Aires, w 1995 Doktor Honoris Causa Wydziału Architektury w Salonikach, w 1996 Doktor Honoris Causa Wydziału Architektury w Kordowie, w 1997 Doktor Honoris Causa Wydziału Architektury w Buenos Aires, w 1997 doktor Honoris Causa Instytutu Architektury Ion Mincu w Bukareszcie, od 1998 profesor Międzynarodowej Akademii Architektury w Sofii, a w 1996 współzałożyciel i profesor Akademii Architektury w Mendrisio.

Jest członkiem:

oraz członkiem honorowym:

  • BDA – Niemieckiej Federacji Architektów w Berlinie od 1983
  • AIA – Amerykańskiego Instytutu Architektów w Nowym Jorku od 1984
  • AA – Akademii Architektury w Paryżu od 1991
  • CAM-SAM – Stowarzyszenia Architektów Meksykańskich od 1994
  • RIBA – Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich od 1997

Realizacje[edytuj | edytuj kod]

Galeria Sztuki Watari w Tokio 1985–1990
"La Fortezza", Maastricht, Holandia
Dom w Manno - detal, Ticino, Szwajcaria

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Mario Botta, Etica del costruire, Editori Laterza, Bari 1996, ISBN 9788842047490
  • Mario Botta, Modelli di architettura, Alinea, 2000, ISBN 978-8881254040
  • Mario Botta, Quasi un diario. Frammenti intorno all'architettura, Le Lettere, Firenze 2003, ISBN 9788871666983
  • Mario Botta, Elisabetta Fabbri, Franco Malgrande, Il Teatro alla Scala. Restauro e ristrutturazione, Skira, Milano 2005, ISBN 8876243119
  • Mario Botta, La chiesa del Santo Volto a Torino, Skira, Milano 2007, ISBN 8861306134
  • Mario Botta, Paolo Crepet, Giuseppe Zois, Dove abitano le emozioni, Einaudi, Torino 2007, ISBN 9788806190163

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons