Marion Dönhoff
Marion Hedda Ilse Dönhoff, niem. Marion Gräfin Dönhoff (ur. 2 grudnia 1909 we Friedrichstein, zm. 11 marca 2002 w Crottorf) – hrabianka, niemiecka dziennikarka, współwydawca tygodnika Die Zeit, autorka ponad 20 książek, działała na rzecz pojednania Niemiec z krajami Europy wschodniej.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Dönhoff przyszła na świat w rodowym pałacu Friedrichstein (obecnie Kamenka w rejonie gurjewskim, obwód kaliningradzki) w rodzinie arystokratycznej, która wyróżniła się także w służbie Polski. Jej ojciec hr. August Dönhoff (1845–1920) posiadał duży majątek ziemski koło Królewca, w dzisiejszym obwodzie kaliningradzkim, był posłem na sejm Prus i Rzeszy. Jej matka Maria von Lepel (1869–1940), była zaś damą dworu cesarzowej Augusty Wiktorii.
W roku 1932 Dönhoff podjęła studia ekonomii we Frankfurcie nad Menem. Po dojściu do władzy nazistów przeniosła się ze względu na poglądy polityczne do Bazylei w Szwajcarii, gdzie kontynuowała studia zdobywając w roku 1935 tytuł doktora nauk politycznych. Po studiach podróżowała po Europie, Afryce i USA. W roku 1938 wróciła do Niemiec, by przejąć zarządzanie majątkiem ojca. Była właścicielką Kwitajn. W latach drugiej wojny światowej działała w opozycji antyhitlerowskiej i współuczestniczyła w nieudanym zamachu na życie Adolfa Hitlera (zob. Claus von Stauffenberg). W wyniku represji po zamachu straciła większość ówczesnych przyjaciół, sama pozostała jednak na wolności. W styczniu 1945 opuściła Prusy Wschodnie, uciekając konno przed nadciągającą Armią Czerwoną. Tę siedmiotygodniową ucieczkę opisała później w książce Nazwy, których nikt już nie wymienia.
W roku 1946 Dönhoff podjęła pracę w tygodniku Die Zeit, ukazującym się w Hamburgu. W roku 1955 objęła w nim kierownictwo działu polityki, a w roku 1968 stanowisko redaktora naczelnego. W 1972 roku została wydawcą tego pisma. W roku 1981 poparła Wojciecha Jaruzelskiego w czasie stanu wojennego – jako jedyna wówczas dziennikarka zachodnia przeprowadziła z nim wywiad i wyraziła o nim dość pochlebną opinię[potrzebne źródło]. W roku 1988 założyła fundację wspierającą porozumienie między Niemcami i sąsiednimi krajami poprzez stypendia, dotacje oraz nagrodę im. Marion Gräfin Dönhoff.
Wyróżnienia [edytuj]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2001)[1]
- Rozliczne doktoraty honorowe, np.: New School for Social Research w Nowym Jorku (1987), Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu (1991), uniwersytet w Birmingham (1999) i w Kaliningradzie (1999).
- Nagroda Pokojowa Księgarzy Niemieckich za działalność na rzecz pojednania z krajami Europy wschodniej (1971)
- Obywatelstwo honorowe miasta Hamburga
- Nagroda Kapituły im. Biskupa Ignacego Krasickiego „za światłą działalność dziennikarską, pisarską i społeczną na rzecz zrozumienia, pojednania oraz przyjaźni narodów sąsiedzkich Europy” (2001)[2]
Publikacje [edytuj]
- Nazwy, których nikt już nie wymienia, 2001 (niem. Namen, die keiner mehr nennt, 1962)
- Dzieciństwo w Prusach Wschodnich, 1993 (niem. Kindheit in Ostpreußen, 1988)
- Ucywilizujmy kapitalizm, 2000 (niem. Zivilisiert den Kapitalismus)
- Liczne książki w języku niemieckim
Przypisy
- ↑ M.P. z 2001 r. Nr 25, poz. 423
- ↑ Jerzy Sikorski: Galopem przez stulecia : Olsztyn 1353-2003. red. i wybór il. Tomasz Śrutkowski. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 211. ISBN 83-919110-0-4.
Bibliografia [edytuj]
- Ernest Kuczyński, Historia i teraźniejszość. Życie i twórczość Marion Gräfin Dönhoff, Oficyna Wydawnicza Atut, Wrocław 2007.
- Ernest Kuczyński, Marion Dönhoff a Polska, Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku, Włocławek 2009.
- Dariusz Matelski, Marion Dönhoff (1909-2002). Wspomnienie, „Gazeta Wyborcza Poznań”, nr 100 (4008) z 29 kwietnia 2002, s. 12.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Fundacja Marion Dönhoff (strona w języku polskim, niemieckim, rosyjskim i czeskim)
