Marion Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amerykańskiej lekkoatletki. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Marion Jones
Marion Jones Sydney 2000.JPEG
Marion Jones, Sydney 2000
Data i miejsce urodzenia 12 października 1975
Stany Zjednoczone Los Angeles
Dyscypliny lekkoatletyka , koszykówka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Marion Jones (ur. 12 października 1975 w Los Angeles) – amerykańska lekkoatletka przyłapana na dopingu, była mistrzyni świata i mistrzyni olimpijska na dystansie 100 i 200 metrów (tytuły odebrano).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kariera lekkoatletyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1992, mając niespełna 17 lat zdobyła srebrny medal mistrzostw świata juniorów w sztafecie 4 x 100 metrów[1].

Pierwsze znaczące seniorskie sukcesy odniosła w 1997 na mistrzostwach świata w Atenach zdobyła złoty medal w biegu na 100 metrów oraz w sztafecie 4 x 100 metrów. Startowała również w skoku w dal, zajmując 10. miejsce.

W 1999 sięgnęła po złote medale mistrzostw świata na 100 m i 200 m oraz brązowy w skoku w dal.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Sydney zdobyła 5 medali: 3 złote w biegach na 100 m, 200 m i sztafecie 4x400 m oraz 2 brązowe w skoku w dal i sztafecie 4x100 m. Rok później zdobyła dwa złote medale (na 100 m i 200 m) na mistrzostwach świata w Edmonton.

Została zdyskwalifikowana na 2 lata po wykryciu afery z kalifornijskim laboratorium BALCo.

Na stadion powróciła na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku. Wystartowała w amerykańskiej sztafecie 4x100, która została zdyskwalifikowana ze względu na złe podanie pałeczki. W skoku w dal zajęła 5 miejsce.

Dwa lata później wystartowała w mitingu lekkoatletycznym Golden League. W Rzymie na 100 metrów była druga za jej największą rywalką z Jamajki – Sherone Simpson, z rezultatem 10,91 s. W Paryżu jednak okazała się lepsza i wygrała rezultatem 10,92 s. Potem została oskarżona o stosowanie niedozwolonych środków dopingujących (erytropoetyny – EPO). Według agencji Reuters i amerykańskiej prasy ("Los Angeles Times" i "Washington Post") pozytywny wynik dały badania próbki A. Kontrola została przeprowadzona w czerwcu podczas mistrzostw USA w Indianapolis, gdzie 30-letnia Jones wygrała bieg na 100 m wynikiem 11,10 s, zdobywając czternasty tytuł mistrzyni kraju, a piąty na tym dystansie. Wynik próbki B okazał się negatywny i Jones została oczyszczona z zarzutów.

Była twarzą firmy sportowej Nike. Wzięła udział w kampanii propagującej picie mleka. Założyła fundację wspierającą dzieci i młodzież do czynnego uprawiania sportu. Książki biograficzne o Marion Jones to m.in: See how she runs, The Fastest Woman in the World, Life in the Fast Lane, Fast and Fearless, World Class Runner.

Absolwentka Uniwersytetu Karoliny Północnej.

Jest żoną Obadele Thompsona (od 2007 roku).

Stosowanie środków dopingujących[edytuj | edytuj kod]

Sprawa sądowa dotycząca afery BALCo trwała ponad cztery lata, w trakcie których Jones zaprzeczała zarzutom o stosowanie niedozwolonego dopingu. We wrześniu 2007 wyszły na jaw jej prywatne listy, w których przyznała się do stosowania dopingu. 6 października 2007 Jones przyznała się do dopingu w latach 1999-2001 oraz do składania fałszywych zeznań. 23 listopada 2007 Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych uznało za nieważne wszystkie wyniki i osiągnięcia uzyskane przez Marion Jones od września 2000. Ponadto zadecydowano, że musi ona zwrócić medale, nagrody, jak również pieniądze, które wywalczyła w zawodach lekkoatletycznych od tego czasu. Amerykance odebrano m.in. tytuły mistrzyni olimpijskiej i świata.

11 stycznia 2008 została skazana na pół roku więzienia za składanie fałszywych zeznań.

Kariera koszykarska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej została koszykarką. Sport ten uprawiała w czasie studiów, grając w zespole koszykarskim Uniwersytetu Karoliny Północnej, z którym w 1994 roku zdobyła mistrzostwo Dywizji I NCAA, zdobywając średnio 16,8 punktu na mecz[2]. W 2003 roku została wybrana w drafcie do ligi WNBA przez zespół Phoenix Mercury, jednak nie wystąpiła w żadnym spotkaniu[3]. W grudniu 2009 roku rozpoczęła treningi z drużyną San Antonio Silver Stars, występującą w lidze WNBA[4]. 10 marca 2010 roku podpisała profesjonalny kontrakt z klubem ligi WNBA, Tulsa Shock[5]. W rozgrywkach zadebiutowała 15 maja 2010 roku w meczu przeciwko Minnesocie Lynx[6]. W lipcu 2011 roku została zwolniona z klubu[7]. Łącznie wystąpiła w 47 spotkaniach ligi WNBA, w których w sumie zdobyła 121 punktów[8]. Marion Jones gra na pozycji rozgrywającej[9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lionel Peters, Tomas Magnusson: World Junior Championships 1992 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 21 września 2012].
  2. Milton Kent: Marion Jones Returning to Basketball With WNBA's Tulsa Shock (ang.). aolnews.com, 2010-03-10. [dostęp 2011-07-23].
  3. Marion Jones podpisała kontrakt w zawodowej lidze koszykówki (pol.). sportowefakty.pl, 2010-03-10. [dostęp 2011-07-23].
  4. Marion Jones chce wrócić do sportu i grać w lidze WNBA (pol.). sportowefakty.pl, 2009-12-01. [dostęp 2011-07-23].
  5. Disgraced sprinter Marion Jones begins basketball career (ang.). guardian.co.uk, 2010-03-11. [dostęp 2011-07-23].
  6. Amy Shipley: Marion Jones returns to sport with the WNBA's Tulsa Shock (ang.). washingtonpost.com, 2010-05-16. [dostęp 2011-07-23].
  7. WNBA: Marion Jones zwolniona przez Tulsa Shock (pol.). sportowefakty.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-23].
  8. Marion Jones #20 Guard (ang.). wnba.com. [dostęp 2011-07-23].
  9. Marion Jones (ang.). belizeans.com. [dostęp 2011-07-23].
  10. News 5 – Fox receives Order of Belize… (ang.) [dostęp 2014-02-04]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]