Marius Petipa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marius Petipa

Marius Petipa (ur. 11 marca 1818 w Marsylii, zm. 14 lipca 1910 w Gurzufie) – tancerz i choreograf francuski. Tańczył w Brukseli, Nantes, Stanach Zjednoczonych i we Francji. W Paryżu tańczył z Carlottą Grisi w 1840 (Comédie Française) i z Fanny Elssler w 1841 (Opéra). W 1847 pojechał do Petersburga jako pierwszy solista i w 1862 dostał prestiżową nominację na maître de balet, stanowisko, które przed nim piastował Jules Perrot. Od 1862 aż do swojej śmierci stworzył 54 nowe balety, 17 wystawił w nowej wersji i opracował choreografię do 35 wstawek operowych.

Jego balety oparte byłe zazwyczaj na tematyce popularnej w okresie romantycznym i odzwierciedlały dokładnie gust epoki. Niektóre ciągnęły się przez 5 – 6 aktów, tworząc długi baletowy wieczór składający się z tradycyjnych pas de deux pierwszych solistów, wielu pas d'action i pas de caractère, przeplatanych tańcami całego zespołu.

Wersje Petipy są odtwarzane również współcześnie, mimo że wielu choreografów proponowało i proponuje kolejne edycje tych baletów.

Silną stroną Petipy była umiejętność nowego synkretycznego spojrzenia na balet. Wychował się w tradycji francuskiej, ale czerpał na równi ze szkoły włoskiej, potrafił scalić adagio francuskie z włoskim allegro i doprowadzić kunszt techniczny do najwyższego poziomu. To on był twórcą rosyjskiego baletu i rosyjskiej szkoły tańca. W petersburskiej Szkole Imperialnej, którą prowadził, wykształcił całe pokolenie genialnych tancerzy stanowiących później najwspanialszą trupę baletową świata – Balety Rosyjskie – Diagilewa.

Bardziej znane balety w choreografii Petipy: