Mariusz Lewandowski
| Mariusz Lewandowski | ||
| Imię i nazwisko | Mariusz Lewandowski | |
| Data i miejsce urodzenia |
18 maja 1979 Legnica, Polska |
|
| Pseudonim | "Lewy" | |
| Pozycja | obrońca/pomocnik | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Masa ciała | 84 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | PFK Sewastopol | |
| Numer | 17 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1996–1999 2000–2001 2001–2010 2010– |
Zagłębie Lubin Dyskobolia Szachtar Donieck PFK Sewastopol |
36 (0) 40 (2) 174 (21) 25 (6) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2000–2001 2002–2009 |
18 (2) 64 (6) |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 21 maja 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 14 października 2009. |
||
Mariusz Lewandowski (ur. 18 maja 1979 w Legnicy) – polski piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy lub defensywnego pomocnika. Obecnie występuje w ukraińskim zespole PFK Sewastopol. Jest wychowankiem Zagłębia Lubin, w barwach którego debiutował w polskiej ekstraklasie i grał w nim w latach 1996–1999. W 2000 roku odszedł do Groclinu Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, a w 2001 roku przeszedł do Szachtara. W 2010 roku został zawodnikiem PFK Sewastopol. Najlepszy Piłkarz Roku 2009 w plebiscycie Tygodnika Piłka Nożna[1].
20 lutego 2002 roku Lewandowski zadebiutował w reprezentacji Polski w wygranym 2:1 towarzyskim spotkaniu z Wyspami Owczymi. W 2006 roku został powołany przez selekcjonera Pawła Janasa do kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech, na których rozegrał dwa spotkania. Z kolei w 2008 roku wystąpił z reprezentacją prowadzoną przez Leo Beenhakkera na Euro 2008, na którym zagrał we wszystkich trzech grupowych meczach Polaków. Jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta[2].
Największe sukcesy w karierze Lewandowski osiągał jako gracz Szachtara Donieck. W latach 2002, 2005, 2006, 2008 i 2010 zostawał z nim mistrzem Ukrainy. Trzykrotnie zdobywał Puchar Ukrainy w latach 2002, 2004 i 2008, a dwukrotnie Superpuchar Ukrainy w latach 2005 i 2008. 20 maja 2009 roku wystąpił w finale Pucharu UEFA rozegranym na stadionie Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu w Stambule. Szachtar wygrał wówczas 2:1 po dogrywce z Werderem Brema, a Lewandowski został czwartym Polakiem, który zdobył Puchar UEFA. Został wybrany do jedenastki wszech czasów Szachtara w głosowaniu kibiców[3].
Lewandowski na boisku jest głównie odpowiedzialny za odbiór piłki, gdy rywale próbują rozpocząć atak. Jest graczem prawonożnym i posiada silny strzał z dystansu. Potrafi przytrzymać i rozegrać piłkę, a jego warunki fizyczne (185 cm wzrostu), sprawiają, że dobrze gra w powietrzu[4][5][6].
Spis treści |
[edytuj] Kariera klubowa
[edytuj] Zagłębie Lubin
W wieku 9 lat rozpoczął treningi w klubie Zagłębie Lubin, a następnie trenował w młodzieżowej drużynie, którą prowadził jego ojciec[4]. W wieku 18 lat awansował do kadry pierwszego zespołu, grającego w ekstraklasie i prowadzonego przez trenera Mirosława Dragana[7]. 15 marca 1997 roku zadebiutował w ekstraklasie w przegranym 0:1 meczu z Legią Warszawa, gdy w 46. minucie zmienił Pawła Piotrowskiego[8]. Mecz z Legią był jedynym dla Lewandowskiego w sezonie 1996/1997. Z czasem kierownictwo klubu chciało wypożyczyć go do Chrobrego Głogów lub Miedzi Legnica, jednak na transfer nie zgodził się ojciec zawodnika[4].
W sezonie 1997/1998 Lewandowski rozegrał 11 spotkań w polskiej lidze, głównie jako dubler Piotra Przerywacza i Radosława Kałużnego[9]. W kolejnym sezonie zagrał w 21 ligowych spotkaniach[10], a rundę jesienną sezonu 1999/2000 także rozpoczął w Zagłębiu. Rozegrał 3 spotkania, a w październikowym pojedynku z Polonią Warszawa (1:1) strzelił samobójczą bramkę[11]. Ogółem przez 3,5 roku gry w Zagłębiu rozegrał 36 spotkań w polskiej lidze.
[edytuj] Dyskobolia
W przerwie zimowej sezonu 1999/2000 Lewandowski przeszedł do Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, którego trenerem był wówczas Janusz Białek. 5 marca 2000 Lewandowski zadebiutował w barwach Dyskobolii w przegranym 0:1 wyjazdowym meczu z Pogonią Szczecin[11]. 10 dni później otrzymał swoją pierwszą czerwoną kartkę w polskiej lidze, w meczu z Polonią Warszawa (0:1)[11]. Przez rundę wiosenną Białek wystawiał Lewandowskiego w pierwszym składzie Dyskobolii, a piłkarz występował na środku obrony w parze z Igorem Koziołem. W tamtym sezonie rozegrał 14 spotkań dla klubu z Grodziska Wielkopolskiego.
W sezonie 2000/2001 Lewandowski również był podstawowym zawodnikiem Dyskobolii i także grał w obronie z Koziołem. 11 listopada 2000 zdobył swojego pierwszego gola w ekstraklasie (z rzutu karnego), w zremisowanym 1:1 meczu ze Śląskiem Wrocław[12]. W 27. kolejce ligowej w meczu ze Stomilem Olsztyn (1:0) strzelił drugiego gola podczas rozgrywek 2000/2001[12], a łącznie w sezonie rozegrał 26 spotkań (wszystkie w pełnym wymiarze czasowym).
[edytuj] Szachtar Donieck
Latem 2000 roku Lewandowski przebywał na wakacjach w Międzyzdrojach, gdy jego menedżer, Włodzimierz Lubański, zadzwonił w celu ustalenia transferu do ukraińskiego Szachtara Donieck[4]. Z czasem Lewandowski podpisał kontrakt z tym klubem stając się pierwszym polskim piłkarzem w historii ligi ukraińskiej[6]. Otrzymał koszulkę z numerem 18. W zespole Szachtara, prowadzonym przez trenera Wiktora Prokopenkę, zadebiutował 20 lipca 2001 w wygranym 1:0 domowym spotkaniu z Polihraftechniką Oleksandria[13][14]. Swojego pierwszego gola na Ukrainie Polak zdobył 12 maja 2002 w wygranym 2:0 meczu z Metałurhiem Mariupol[14]. W Szachtarze rozegrał 11 spotkań w sezonie 2001/2002 i głównie był rezerwowym. W przerwie zimowej do Lewandowskiego dołączył rodak i partner z Dyskobolii z sezonu 2000/2001, Wojciech Kowalewski, bramkarz Legii Warszawa[15]. Obaj zostali mistrzami Ukrainy (był to pierwszy tytuł mistrzowski w historii Szachtara), a także zdobyli Puchar Ukrainy (w wygranym 3:2 finale z Dynamem Kijów Lewandowski rozegrał 120 minut)[14].
Jesienią 2002 roku Lewandowski zadebiutował w europejskich pucharach. Jako rezerwowy wystąpił w dwóch meczach eliminacji do Ligi Mistrzów z Club Brugge (1:1, 1:1 k. 1:4)[13]. W lidze był jednak podstawowym zawodnikiem rozgrywając 24 mecze i zdobywając 4 gole: z Tawriją Symferopol (5:2), z Obołoniem Kijów (1:0), ponownie z Tawriją (3:3) i Arsenałem Kijów (3:0)[16]. Został wicemistrzem kraju i znów wystąpił w finale krajowego pucharu, tym razem przegranym 1:2 z Dynamem Kijów.
W sezonie 2003/2004 mistrzostwo Ukrainy drugi raz z rzędu zdobyło kijowskie Dynamo, a Szachtar z Lewandowskim w składzie ponownie był drugi w lidze[17]. Lewandowski wystąpił w 27 spotkaniach strzelając 5 bramek w Wyszczej Lidze: z Worskłą Połtawa (4:0), Wołynią Łuck (3:1), derbach Doniecka z Metałurhiem (2:0), Dynamem Kijów (2:4) i Zirką Kirowohrad (3:0)[17]. 30 maja 2004 zdobył z Szachtarem swój drugi Puchar Ukrainy (wystąpił w wygranym 2:0 finale z Dniprem Dniepropetrowsk)[17]. 10 lipca 2004 w Odessie Szachtar z Lewandowskim w składzie wystąpił w Superpucharze Ukrainy z Dynamem. Polak zdobył gola, w serii rzutów karnych wykorzystał swoją "jedenastkę", jednak Szachtar uległ w niej 5:6[17].
Jesienią 2004 roku Lewandowski awansował z Szachtarem do fazy grupowej Ligi Mistrzów, a następnie wystąpił także w Pucharze UEFA. W rozgrywkach ligowych Szachtar odzyskał mistrzostwo kraju po trzech latach, a Lewandowski zdobył dwie bramki: z Dynamem (2:0) oraz z Arsenałem Kijów (1:1). 29 maja 2005 polski gracz wystąpił przez 90 minut finału Pucharu Ukrainy z Dynamem. Szachtar przegrał 0:1, a Lewandowski nie strzelił rzutu karnego - jego strzał obronił bramkarz Dynama, Ołeksandr Szowkowski[18].
W sezonie 2005/2006 Lewandowski strzelił 1 bramkę w lidze, z Tawriją Symferopol (1:1). Na koniec sezonu Szachtar i Dynamo miały na koncie po 75 punktów i do rozstrzygnięcia mistrzostwa potrzebny był dodatkowy mecz[18]. W nim Szachtar wygrał 2:1 (91 minut Lewandowskiego) i został mistrzem kraju[18]. W sezonie 2006/2007 Lewandowski nie zdobył z Szachtarem żadnego trofeum. Został wicemistrzem kraju i wystąpił w przegranym 1:2 finale ukraińskiego pucharu z Dynamem. Strzelił 4 gole w lidze: z Tawriją (3:0), z Karpatami Lwów (4:1), Tawriją (3:1) i z Dynamem (2:2)[19].
W sezonie 2007/2008 Lewandowski nie zawsze występował w podstawowym składzie i w lidze ukraińskiej rozegrał 18 spotkań. Zdobył w nich jedną bramkę, w zwycięskim meczu 3:0 z Naftowykiem-Ukrnafta Ochtyrka[20]. Szachtar czwarty raz w swojej historii został mistrzem kraju, a następnie zdobywał kolejno Puchar Ukrainy (Polak nie wystąpił w wygranym 2:0 finale z Dynamem Kijów) i Superpuchar Ukrainy[20]. Latem 2008 kupnem Lewandowskiego były zainteresowane Celtic F.C., Everton F.C., Fulham F.C. i FC Nantes, jednak zawodnik zdecydował się pozostać w Szachtarze, głównie ze względu na możliwość występów w Lidze Mistrzów[21]. W sezonie 2008/2009 Lewandowski z Szachtarem zajął 2. miejsce w lidze[22]. W maju dotarł z drużyną do półfinału ostatniej w historii edycji Pucharu UEFA. W 1/2 piłkarze z Doniecka zmierzyli się z Dynamem Kijów i po pierwszym spotkaniu, zremisowanym 1:1, kibice Dynama zaatakowali kamieniami autobus z piłkarzami Szachtara. Jeden z kamieni trafił w szybę na wysokości siedzenia Lewandowskiego, jednak Polak nie odniósł żadnych obrażeń[23]. 20 maja 2009 roku Lewandowski zagrał w pierwszym składzie w finale Pucharu UEFA z Werderem Brema. Wystąpił przez pełne 120 minut, a Szachtar wygrał 2:1 po dogrywce. Zawodnik stał się tym samym czwartym polskim piłkarzem po Andrzeju Buncolu, Tomaszu Rząsie i Euzebiuszu Smolarku, który sięgnął po to trofeum[24]. Za triumf w Pucharze UEFA Lewandowski otrzymał od prezesa Szachtara Rinata Achmetowa premię w wysokości 400 tysięcy euro[25].
[edytuj] PFK Sewastopol
27 lipca 2010 roku Lewandowski podpisał trzyletni kontrakt z klubem PFK Sewastopol[26][27].
[edytuj] Statystyki
Stan na 21 maja 2011.
| Klub | Sezon | Liga | Puchary krajowe | Puchary europejskie | Łącznie | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | ||
| Zagłębie Lubin | 1996/1997 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1997/1998 | 11 | 0 | 0 | 0 | – | 11 | 0 | ||
| 1998/1999 | 21 | 0 | 1 | 0 | – | 22 | 0 | ||
| 1999/2000 | 3 | 0 | 1 | 0 | – | 4 | 0 | ||
| Łącznie | 36 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 38 | 0 | |
| Dyskobolia | 1999/2000 | 14 | 0 | 0 | 0 | – | 14 | 0 | |
| 2000/2001 | 26 | 2 | 2 | 0 | – | 28 | 0 | ||
| 2001/2002 | – | – | 2 | 0 | 2 | 0 | |||
| Łącznie | 40 | 2 | 2 | 0 | 2 | 0 | 44 | 2 | |
| Szachtar Donieck | 2001/2002 | 11 | 1 | 5 | 1 | 2 | 0 | 18 | 2 |
| 2002/2003 | 24 | 4 | 6 | 1 | 4 | 1 | 34 | 6 | |
| 2003/2004 | 27 | 5 | 6 | 1 | 6 | 1 | 39 | 7 | |
| 2004/2005 | 25 | 2 | 8 | 2 | 12 | 0 | 45 | 4 | |
| 2005/2006 | 21 | 1 | 3 | 0 | 8 | 0 | 32 | 1 | |
| 2006/2007 | 18 | 4 | 4 | 0 | 7 | 0 | 29 | 4 | |
| 2007/2008 | 18 | 1 | 2 | 1 | 9 | 0 | 29 | 2 | |
| 2008/2009 | 16 | 1 | 3 | 1 | 10 | 0 | 29 | 2 | |
| 2009/2010 | 14 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | 19 | 2 | |
| Łącznie | 174 | 21 | 39 | 7 | 62 | 2 | 275 | 30 | |
| PFK Sewastopol | 2010/2011 | 25 | 6 | -- | -- | -- | -- | 25 | 6 |
| Łącznie | 25 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 25 | 6 | |
| Łącznie[10][13][28] | 259 | 27 | 39 | 6 | 60 | 2 | 358 | 35 | |
[edytuj] Kariera reprezentacyjna
W latach 2000–2001 Lewandowski był członkiem kadry młodzieżowej reprezentacji Polski U-21, w której rozegrał 18 meczów i zdobył 2 gole[29]. W dorosłej reprezentacji Polski zadebiutował za kadencji selekcjonera Jerzego Engela, 10 lutego 2002 roku w wygranym 2:1 towarzyskim spotkaniu z Wyspami Owczymi rozegranym na Cyprze[30]. Był to jego jedyny mecz w kadrze Engela i do reprezentacji wrócił po Mistrzostwach Świata 2002, gdy selekcjonerem został Zbigniew Boniek. Wystąpił w pięciu meczach eliminacji do Euro 2004, w tym w trzech, gdy reprezentację prowadził już Paweł Janas[30]. Pierwszego gola w kadrze narodowej zdobył 16 listopada 2005 roku w zwycięskim 3:1 towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Estonii, rozegranym w Ostrowcu Świętokrzyskim[30]
[edytuj] MŚ 2006
W latach 2004–2005 Lewandowski uczestniczył z reprezentacją Polski w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Niemczech. Wystąpił w dwóch pierwszych spotkaniach z Irlandią Północną (3:0)[31] i Anglią (1:2)[32] tworząc parę środkowych pomocników z Sebastianem Milą. W kolejnych meczach eliminacyjnych został jednak zastąpiony w pierwszym składzie przez Radosława Sobolewskiego[33]. Do końca kwalifikacji Lewandowski wystąpił jeszcze tylko w jednym spotkaniu, przegranym w Manchesterze 1:2 z Anglią[34].
15 maja 2006 roku Lewandowski został powołany przez trenera Janasa do 23-osobowej kadry na mundial w Niemczech[35]. Nie wystąpił w pierwszym meczu tego turnieju z Ekwadorem[36], ale zagrał we dwóch kolejnych grupowych spotkaniach "biało-czerwonych": z Niemcami (0:1)[37] oraz z Kostaryką (2:1)[38]. Reprezentacja Polski zajęła 3. miejsce w swojej grupie i odpadła z mistrzostw świata.
[edytuj] Euro 2008
Po mundialu w Niemczech selekcjonerem reprezentacji Polski został Leo Beenhakker. Od czasu meczu z Serbią (1:1) w eliminacjach do Euro 2008 Lewandowski stał się podstawowym zawodnikiem drużyny narodowej[30]. W meczu kwalifikacyjnym z Kazachstanem (1:0) w Ałma-Acie został zmieniony w 30. minucie przez Przemysława Kaźmierczaka. Manifestując wściekłość spowodowaną przedwczesną zmianą nie podał ręki Kaźmierczakowi i zamiast na ławkę rezerwowych udał się do szatni[4]. Po meczu Lewandowski przeprosił za swoje zachowanie:
|
|
Pomimo tego incydentu Lewandowski wystąpił w kolejnym meczu kwalifikacji z Portugalią (2:1), a także w kolejnych spotkaniach eliminacyjnych. Polska po raz pierwszy w historii awansowała do mistrzostw Europy, a dorobek Lewandowskiego w eliminacjach do Euro 2008 to 12 meczów i 1 gol, zdobyty w rewanżowym meczu z Portugalią (2:2) w Lizbonie[30].
28 maja 2008 roku trener Beenhakker ogłosił kadrę Polski na Mistrzostwa Europy w Austrii i Szwajcarii, w której znalazł się Mariusz Lewandowski[40]. Na mistrzostwach piłkarz był podstawowym zawodnikiem polskiej reprezentacji. Rozegrał 3 mecze: z Niemcami (0:2), z Austrią (1:1) i z Chorwacją (0:1), w tym dwa pierwsze w pełnym wymiarze czasowym. Na turnieju tym Lewandowski występował w środku pomocy wraz z Dariuszem Dudką[41]. Polska w grupie B zajęła ostatnie miejsce i odpadła z Euro 2008.
[edytuj] Walka o MŚ 2010
Lewandowski był podstawowym zawodnikiem kadry walczącej o awans do Mistrzostw Świata w RPA. W meczu z San Marino (10:0) strzelił swojego piątego gola w kadrze narodowej[30]. Pod koniec maja 2009 zrezygnował z udziału w sparingach reprezentacji w Republice Południowej Afryki z tamtejszą reprezentacją i z Irakiem, tłumacząc swoją decyzję powodami osobistymi i popadając tym samym w konflikt z selekcjonerem Leo Beenhakkerem[42]. Po utracie szans na awans z grupy w przedostatnim meczu grupowym z Czechami, Lewandowski wypowiedział się o zbliżającym się spotkaniu ze Słowacją :
|
|
[edytuj] Mecze i gole w reprezentacji
Wykaz meczów i goli Mariusza Lewandowskiego w reprezentacji Polski[30] (stan na październik 2009):
| Mecze i gole w reprezentacji | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| # | Data | Miasto | Przeciwnik | Gol | Wynik | Rozgrywki |
| 1. | 10.02.2002 | Limassol | 2:1 | towarzyski | ||
| 2. | 21.08.2002 | Szczecin | 1:1 | towarzyski | ||
| 3. | 07.09.2002 | Serravalle | 2:0 | el. Euro 2004 | ||
| 4. | 12.10.2002 | Warszawa | 0:1 | el. Euro 2004 | ||
| 5. | 16.10.2002 | Ostrowiec Świętokrzyski | 2:0 | towarzyski | ||
| 6. | 20.08.2003 | Tallinn | 2:1 | towarzyski | ||
| 7. | 06.09.2003 | Ryga | 2:0 | el. Euro 2004 | ||
| 8. | 10.09.2003 | Chorzów | 0:2 | el. Euro 2004 | ||
| 9. | 11.10.2003 | Budapeszt | 2:1 | el. Euro 2004 | ||
| 10. | 12.11.2003 | Warszawa | 3:1 | towarzyski | ||
| 11. | 16.11.2003 | Płock | 4:3 | towarzyski | ||
| 12. | 18.02.2004 | San Fernando | 2:0 | towarzyski | ||
| 13. | 31.03.2004 | Płock | 0:1 | towarzyski | ||
| 14. | 28.04.2004 | Bydgoszcz | 0:0 | towarzyski | ||
| 15. | 05.06.2004 | Sztokholm | 1:3 | towarzyski | ||
| 16. | 18.08.2004 | Poznań | 1:5 | towarzyski | ||
| 17. | 04.09.2004 | Belfast | 3:0 | el. MŚ 2006 | ||
| 18. | 08.09.2004 | Chorzów | 1:2 | el. MŚ 2006 | ||
| 19. | 15.08.2005 | Kijów | 3:2 | towarzyski | ||
| 20. | 17.08.2005 | Kijów | 3:2 | towarzyski | ||
| 21. | 07.10.2005 | Warszawa | 3:2 | towarzyski | ||
| 22. | 12.10.2005 | Manchester | 1:2 | el. MŚ 2006 | ||
| 23. | 16.11.2005 | Ostrowiec Świętokrzyski | 3:1 | towarzyski | ||
| 24. | 02.05.2006 | Bełchatów | 0:1 | towarzyski | ||
| 25. | 03.06.2006 | Wolfsburg | 1:0 | towarzyski | ||
| 26. | 14.06.2006 | Dortmund | 0:1 | MŚ 2006 | ||
| 27. | 20.06.2006 | Hanower | 2:1 | MŚ 2006 | ||
| 28. | 06.09.2006 | Warszawa | 1:1 | el. Euro 2008 | ||
| 29. | 07.10.2006 | Ałma-Ata | 22x16px Kazachstan | 1:0 | el. Euro 2008 | |
| 30. | 11.10.2006 | Chorzów | 2:1 | el. Euro 2008 | ||
| 31. | 06.09.2006 | Jerez de la Frontera | 2:2 | towarzyski | ||
| 32. | 24.03.2007 | Warszawa | 5:0 | el. Euro 2008 | ||
| 33. | 28.03.2007 | Kielce | 1:0 | el. Euro 2008 | ||
| 34. | 02.06.2007 | Baku | 3:1 | el. Euro 2008 | ||
| 35. | 06.06.2007 | Erywań | 0:1 | el. Euro 2008 | ||
| 36. | 22.08.2007 | Moskwa | 2:2 | towarzyski | ||
| 37. | 08.09.2007 | Lizbona | 2:2 | el. Euro 2008 | ||
| 38. | 12.09.2007 | Helsinki | 0:0 | el. Euro 2008 | ||
| 39. | 13.10.2007 | Warszawa | 22x16px Kazachstan | 3:1 | el. Euro 2008 | |
| 40. | 17.10.2007 | Łódź | 0:1 | towarzyski | ||
| 41. | 17.11.2007 | Chorzów | 2:0 | el. Euro 2008 | ||
| 42. | 21.11.2007 | Belgrad | 2:2 | el. Euro 2008 | ||
| 43. | 06.02.2008 | Larnaka | 2:0 | towarzyski | ||
| 44. | 23.03.2008 | Kraków | 0:3 | towarzyski | ||
| 45. | 26.05.2008 | Reutlingen | 1:1 | towarzyski | ||
| 46. | 27.05.2008 | Reutlingen | 1:0 | towarzyski | ||
| 47. | 01.06.2008 | Chorzów | 1:1 | towarzyski | ||
| 48. | 08.06.2008 | Klagenfurt | 0:2 | Euro 2008 | ||
| 49. | 12.06.2008 | Wiedeń | 1:1 | Euro 2008 | ||
| 50. | 16.06.2008 | Klagenfurt | 0:1 | Euro 2008 | ||
| 51. | 20.08.2008 | Lwów | 0:1 | towarzyski | ||
| 52. | 06.09.2008 | Wrocław | 1:1 | el. MŚ 2010 | ||
| 53. | 10.09.2008 | Serravalle | 2:0 | el. MŚ 2010 | ||
| 54. | 11.10.2008 | Chorzów | 2:1 | el. MŚ 2010 | ||
| 55. | 15.10.2008 | Bratysława | 1:2 | el. MŚ 2010 | ||
| 56. | 19.11.2008 | Dublin | 3:2 | towarzyski | ||
| 57. | 11.02.2009 | Vila Real de Santo António | 1:0 | towarzyski | ||
| 58. | 28.03.2009 | Belfast | 2:3 | el. MŚ 2010 | ||
| 59. | 01.04.2009 | Kielce | 10:0 | el. MŚ 2010 | ||
| 60. | 12.08.2009 | Bydgoszcz | 2:0 | towarzyski | ||
| 61. | 05.09.2009 | Chorzów | 1:1 | el. MŚ 2010 | ||
| 62. | 09.09.2009 | Maribor | 0:3 | el. MŚ 2010 | ||
| 63. | 10.10.2009 | Praga | 0:2 | el. MŚ 2010 | ||
| 64. | 14.10.2009 | Chorzów | 0:1 | el. MŚ 2010 | ||
[edytuj] Sukcesy
[edytuj] Sukcesy klubowe
- mistrz Ukrainy: 2002, 2005, 2006, 2008, 2010
- wicemistrz Ukrainy: 2003, 2004, 2007, 2009
- zdobywca Pucharu Ukrainy: 2002, 2004, 2008
- finalista Pucharu Ukrainy: 2003, 2007, 2009
- zdobywca Superpucharu Ukrainy: 2005, 2008
- finalista Superpucharu Ukrainy: 2004, 2006, 2007
- zdobywca Pucharu UEFA: 2009
[edytuj] Sukcesy reprezentacyjne
- uczestnik turnieju finałowego Mistrzostw Świata: 2006
- uczestnik turnieju finałowego Mistrzostw Europy: 2008
[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia
- tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu Ukrainy: 2009[44]
- Order "Za odwagę"" III klasy: 2009[45].
- Piłkarz Roku 2009 Tygodnika Piłka Nożna[46]. (wybrany przez redakcję)
[edytuj] Życie prywatne
Mariusz Lewandowski jest synem Ireny i Michała; ma siostrę Barbarę. W 2002 roku wziął ślub z Martą, z domu Nocoń, którą poznał w aquaparku w Polkowicach, gdzie zawodnicy Groclinu przebywali na odnowach biologicznych. Z Martą ma dwóch synów: Jakuba (ur. 2005) i Natana (ur. 2008)[4].
Lewandowski ukończył szkołę zawodową jako mechanik samochodowy. Próbował także sił w liceum handlowym, jednak nie zdołał pogodzić edukacji z futbolem[4].
Przypisy
- ↑ Za portalem rp.pl, 13 XII 2009: Informacja o tytule Piłkarza Roku 2009
- ↑ Mariusz Lewandowski w Klubie Wybitnego Reprezentanta. Gazeta Wyborcza. [dostęp 13 sierpnia 2009].
- ↑ Mariusz Lewandowski. Drogi na Euro. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Mariusz Lewandowski: górnik od czarnej roboty. Gazeta Wyborcza. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Wygrajmy wreszcie! Wytypuj bohatera meczu Polska - Niemcy. tvn24. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 6,0 6,1 Mariusz Lewandowski (ang.). Euro 2008. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Zagłębie Lubin - 1996/97 (runda wiosenna). 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Sezon 1996/97. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Zagłębie Lubin - 1997/98 - bilans pełny. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 10,0 10,1 Mariusz Lewandowski - kariera. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 11,0 11,1 11,2 Sezon 1999/00. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 12,0 12,1 Sezon 2000/01. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 13,0 13,1 13,2 МАРИУШ ЛЕВАНДОВСКИ (ukr.). Football Magazine. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 14,0 14,1 14,2 Ukraine 2001/02 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Kowalewski, Wojciech (ang.). National Football Teams. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Ukraine 2002/03 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 17,0 17,1 17,2 17,3 Ukraine 2003/04 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 18,0 18,1 18,2 Ukraine 2004/05 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Ukraine 2006/07 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 20,0 20,1 Ukraine 2007/08 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Mariusz Lewandowski: Zatrzymała mnie Liga Mistrzów. donleo.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Ukraine 2008/09 (ang.). rsssf.com. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Lewandowski zaatakowany przez chuliganów. futbol.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Drużyna Lewandowskiego z Pucharem UEFA. 90minut.pl, 20 maja 2009. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Zawrotna premia dla "Lewego". Sport.interia.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Игор Дуляй и Мариуш Левандовски – игроки ПФК «Севастополь» (ros.). PFK Sewastopol, 2010-07-27. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ Mariusz Lewandowski w PFK Sewastopol (pol.). 90minut.pl, 2010-07-27. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ Сезонy (ukr.). Я БОЛЕЮ ЗА "ШАХТЁР"!. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Команда: Маріуш Левандовскі. Oficjalna strona Szachtara Donieck. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ 30,0 30,1 30,2 30,3 30,4 30,5 30,6 Mariusz Lewandowski. PZPN. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Irlandia Północna - Polska 0:3. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Polska - Anglia 1:2. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Reprezentacja - wyniki 2004/05. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Anglia - Polska 2:1. 90minut.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Piłka nożna: Janas powołał na MŚ 2006. Sport.Pmedia.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Spielbericht Polen - Ecuador 0:2 (0:1) (niem.). Fussballdaten.de. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Spielbericht Deutschland - Polen 1:0 (0:0) (niem.). Fussballdaten.de. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Spielbericht Costa Rica - Polen 1:2 (1:1) (niem.). Fussballdaten.de. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Kazachstan - Polska 0:1 (0:0) [opinie]. mundialowo.blox.pl. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Beenhakker ogłosił kadrę na Euro 2008. Sport.pl, 28 maja 2008. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Mariusz Lewandowski 2008 (niem.). Fussballdaten.de. [dostęp 23 maja 2009].
- ↑ Leo Beenhakker: Nie wiem, czy jeszcze powołam Lewandowskiego. Sport.pl, 2 czerwca 2009. [dostęp 2 czerwca 2009].
- ↑ El. MŚ 2010. Mariusz Lewandowski czeka na słoweńską "motywację". sport.pl. [dostęp 12 października 2009].
- ↑ Луческу и футболистам присвоили звания «заслуженных» | Футбольный клуб Шахтер (Донецк) | Официальный сайт
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 349/2009 - Офiцiйне представництво Президента України
- ↑ Nagrody Tygodnika Piłka Nożna za 2009 rok rozdane: pilkanozna.pl
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mariusz Lewandowski w bazie 90minut.pl
- Statystyki na National Football Teams (ang.)
- Profil zawodnika na Soccerway
- Statystyki na stronie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
- Statystyki na KLISF (ros.)
- Profil na Transfermarkt (ang.)
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
- Dobre artykuły
- Odznaczeni Orderem Za Odwagę (Ukraina)
- Reprezentanci Polski w piłce nożnej
- Piłkarze Zagłębia Lubin
- Piłkarze Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski
- Piłkarze Szachtara Donieck
- Piłkarze PFK Sewastopol
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008
- Klub Wybitnego Reprezentanta
- Urodzeni w 1979

