Mariusz Trynkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mariusz Trynkiewicz
Szatan z Piotrkowa
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1962
Piotrków Trybunalski
Zawód nauczyciel
Narodowość polska

Mariusz Trynkiewicz (ur. 10 kwietnia 1962 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski seryjny morderca i przestępca seksualny, przez prasę nazwany „szatanem z Piotrkowa”[1]. Pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego. Za zabójstwo w lipcu 1988 r. czterech chłopców został czterokrotnie skazany na karę śmierci, później, w wyniku amnestii z 1989 r., zamienioną na 25 lat pozbawienia wolności.

Zbrodnie[edytuj | edytuj kod]

W czasie odbywania służby wojskowej porwał i wykorzystał seksualnie chłopca ze szkoły podstawowej, za co sąd wojskowy skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata[2]. Jednak kilka tygodni po uprawomocnieniu się wyroku dopuścił się molestowania seksualnego 12-letniego chłopca za co otrzymał kolejną karę – 1,5 roku pozbawienia wolności[2]. Odwieszono mu również poprzedni wyrok, co zwiększyło karę do 2,5 roku[3]. W czasie przerwy w odbywaniu kary (udzielonej w związku z chorobą matki celem opieki nad nią), 4 lipca 1988 roku, zwabił do swojego mieszkania przy ulicy Działkowej 8 m. 25[4], przypadkowo spotkanego, 13-letniego Wojciecha Pryczka. Następnie chłopca molestował i udusił. Ciało ofiary zakopał w lesie[5].

29 lipca 1988 roku, w podobnych okolicznościach, zwabił do swojego mieszkania i zabił nożem trzech chłopców: 11-letniego Tomasza Łojka, oraz 12-letnich Artura Krawczyńskiego i Krzysztofa Kaczmarka. Ciała wszystkich ofiar po kilku dniach wywiózł do lasu i podpalił[5]. Ich zwłoki znalazł grzybiarz[5][6].

Śledztwo[edytuj | edytuj kod]

Śledztwo prowadzone przez organy ścigania pozwoliło na zatrzymanie Trynkiewicza, który przyznał się do popełnienia czynów[5]. W jego mieszkaniu znaleziono m.in. ślady krwi i zegarek jednego z chłopców. Ciała ofiar były owinięte materiałem takim, z jakiego wykonane były zasłony w mieszkaniu. W trakcie śledztwa ustalono, że Trynkiewicz dopuścił się morderstwa dokonanego 4 lipca[5].

Proces, wyrok, wyjście z więzienia i izolacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie procesu sądowego biegli psychiatrzy orzekli, że Mariusz Trynkiewicz był poczytalny w chwili popełniania czynu, jego zachowanie znamionował sadyzm oraz realizowanie popędu seksualnego w połączeniu z cechami algolagnii[5]. 29 września 1989 roku, wyrokiem sądu, został czterokrotnie skazany na karę śmierci – za każde zabójstwo z osobna. W wyniku amnestii z 1989 r. wyrok został zmieniony na karę 25 lat pozbawienia wolności. Odbywanie kary kończyło się 11 lutego 2014 roku[6]. Dzień przed wyjściem mordercy, funkcjonariusze więzienni przekazali prokuraturze szkice i zdjęcia, znalezione w celi Mariusza Trynkiewicza, które miały zawierać treści o charakterze pedofilskim[7]. 11 lutego prokuratura, po zbadaniu przekazanego materiału, stwierdziła, że nie zawierają żadnych treści zabronionych przez prawo[8]. Tego samego dnia Trynkiewicz wyszedł na wolność[9]. 3 marca 2014 roku Sąd - na podstawie ustawy o postępowaniu wobec osób stwarzających zagrożenie - uznał Mariusza Trynkiewicza za osobę stwarzającą zagrożenie i nakazał jego izolację w zamkniętym ośrodku w Gostyninie[10].

Kara[edytuj | edytuj kod]

Karę pozbawienia wolności odbywał w zakładzie karnym nr 2 w Strzelcach Opolskich, a od 2012 roku w zakładzie karnym w Rzeszowie-Załężu[5][11]. Podczas jej odbywania nie otrzymał zgody na przerwy w jej trakcie. W więzieniu złożył wniosek o zmianę nazwiska na Komornicki (rodowe nazwisko swojej matki) ale Urząd Stanu Cywilnego w Piotrkowie Trybunalskim, Sąd Okręgowy w Opolu oraz wojewoda nie przychylili się do wniosku. Wydział penitencjarny Sądu Okręgowego w Opolu zarządził poddanie Trynkiewicza przymusowej terapii zaburzeń preferencji seksualnych[12], które odbyło się w Rzeszowie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Na temat śledztwa i procesu w sprawie Mariusza Trynkiewicza powstała książka pod tytułem „Proces Szatana?” autorstwa Eugeniusza Iwanickiego, wydana w roku 1990[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Eugeniusz Iwanicki: Proces szatana?. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1990. ISBN 83-218-0897-2.
  2. 2,0 2,1 Kazimierz Sikorski: Kiedy wyjdę na wolność, będę znów zabijał – to silniejsze ode mnie. Focus.pl, 5 sierpnia 2013. [dostęp 2014-01-15].
  3. Trynkiewicz ofiary łowił nad jeziorem. Nie zabijał, "gdy nie było warunków". tvn24.pl, 22 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-30].
  4. Trynkiewicz jednak wyjdzie? Nagranie w Piotrkowie. piotrkowtrybunalski.naszemiasto.pl, 4 stycznia 2014.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Krótka przerwa w zabijaniu. polityka.pl, 30 marca 2012. [dostęp 10 stycznia 2014].
  6. 6,0 6,1 Pedofil i seryjny morderca, Mariusz Trynkiewicz niedługo wyjdzie na wolność. gazeta.pl, 26 marca 2012. [dostęp 2014-01-30].
  7. Dziecięca pornografia w celi Trynkiewicza. [dostęp 2014-02-10].
  8. Mariusz T. jednak wyjdzie na wolność. [dostęp 2014-02-11].
  9. Mariusz T. wyszedł na wolność. [dostęp 2014-02-11].
  10. Gotowe sądowe uzasadnienie orzeczenia ws. Mariusza Trynkiewicza. wp.pl, 19 marca 2014. [dostęp 2014-04-02].
  11. Zabójca pedofil ma wyjść z więzienia na Załężu. nowiny24.pl, 9 stycznia 2014. [dostęp 10 stycznia 2014].
  12. Brutalne zabójstwa wstrząsnęły całą Polską. Teraz mordercę czeka „chemiczna kastracja”. onet.pl, 2011-12-07. [dostęp 2011-12-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]