Mark Lewis-Francis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mark Lewis-Francis
Mark Lewis-Francis Osaka07.jpg
Mark Lewis-Francis podczas mistrzostw świata w Osace (2007)
Klub Birchfield Harriers Birmingham
Wzrost 189 cm
Masa ciała 83 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Mark Lewis-Francis (ur. 4 września 1982 w Darlaston) – brytyjski lekkoatleta specjalizujący się w biegach sprinterskich.

Złoty medalista olimpijski w biegu rozstawnym. Zdobył dwa brązowe krążki mistrzostw świata oraz dwukrotnie był medalistą mistrzostw Starego Kontynentu. Pierwsze sukcesy zaczął odnosić jeszcze jako junior młodszych i junior zdobywając medale imprez międzynarodowych w tych kategoriach wiekowych. Stawał na podium mistrzostw Wielkiej Brytanii (w hali i na stadionie) w różnych kategoriach wiekowych.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodową karierę zaczynał w 1999 roku kiedy to został mistrzem świata juniorów młodszych[1] oraz wicemistrzem Europy juniorów w biegu sprinterskim na 100 metrów[2]. Rok później zdobył złoty medal i tytuł mistrza świata juniorów[3]. Sezon 2001 zaczął od brązu halowych mistrzostw globu w biegu na 60 metrów, a latem wygrał bieg na 100 metrów podczas juniorskich mistrzostw Starego Kontynentu[4]. W kolejnym roku został halowym wicemistrzem Europy na 60 metrów oraz zajął siódme miejsce w igrzyskach Wspólnoty Narodów. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach (2004) razem z kolegami z reprezentacyjnej sztafety sięgnął po złoto w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów. Mark Lewis-Francis zdobył srebrny medal w biegu na 60 m podczas halowych mistrzostw Europy w Madrycie w 2005 roku, jednak testy dopingowe wykazały, iż palił on marihuanę, przez co medal został mu odebrany. Zgodnie z wytycznymi Brytyjskiego Komitetu Olimpijskiego każdy zawodnik, który ma na swoim koncie wpadkę dopingową ma dożywotni zakaz startów na igrzyskach olimpijskich w barwach Wielkiej Brytanii. Dla Lewisa-Francisa zrobiono jednak wyjątek, biorąc pod uwagę fakt, iż palenie marihuany nie pomaga w żaden sposób w osiąganiu lepszych wyników w sprincie. W biegu sztafetowym 4 × 100 metrów zdobył brąz na mistrzostwach świata w 2005 oraz rok później został mistrzem Europy. Ponownie na najniższym stopniu podium brytyjska sztafeta z Lewisem-Francisem w składzie stanęła w 2007 na mistrzostwach świata w Osace. Duże sukcesy odniósł w 2010 kiedy to w biegu na 100 metrów zdobył srebrny medal mistrzostw Europy, był trzeci w zawodach pucharu interkontynentalnego[5] oraz wywalczył srebrny medal na igrzyskach Wspólnoty Narodów[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
1999 Mistrzostwa Europy juniorów Łotwa Ryga bieg na 100 m Silver medal europe.svg 2. miejsce 10,37
Mistrzostwa świata juniorów młodszych Polska Bydgoszcz bieg na 100 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 10,40
2000 Mistrzostwa świata juniorów Chile Santiago bieg na 100 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 10,12
sztafeta 4 × 100 m 39,05
2001 Halowe mistrzostwa świata Portugalia Lizbona bieg na 60 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 6,51
Superliga pucharu Europy Niemcy Brema bieg na 100 m 1. miejsce 10,13
Mistrzostwa Europy juniorów Włochy Grosseto bieg na 100 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 10,09
sztafeta 4 × 100 m 39,24 CR
Mistrzostwa świata Kanada Edmonton bieg na 100 m półfinał 10,26
2002 Halowe mistrzostwa Europy Austria Wiedeń bieg na 60 m Silver medal europe.svg 2. miejsce 6,55
Igrzyska Wspólnoty Narodów Anglia Manchester bieg na 100 m 7. miejsce 10,54
2003 Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham bieg na 60 m 4. miejsce 6,57
Superliga pucharu Europy Włochy Florencja bieg na 100 m 1. miejsce 10,22
Mistrzostwa świata Francja Paryż bieg na 100 m półfinał 10,44
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny bieg na 100 m półfinał 10,28
sztafeta 4 × 100 m Gold medal.svg 1. miejsce 38,07
2005 Superliga pucharu Europy Włochy Florencja bieg na 100 m 2. miejsce 10,10
sztafeta 4 × 100 m 1. miejsce 38,67
Mistrzostwa świata Finlandia Helsinki bieg na 100 m ćwierćfinał 10,53
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 38,27
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg bieg na 100 m 5. miejsce 10,16
sztafeta 4 × 100 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 38,91
Puchar świata Grecja Ateny sztafeta 4 × 100 m 2. miejsce 38,45
Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Melbourne bieg na 100 m ćwierćfinał 10,41
2007 Superliga pucharu Europy Niemcy Monachium sztafeta 4 × 100 m 1. miejsce 38,30
Mistrzostwa świata Japonia Osaka bieg na 100 m półfinał 10,19
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 38,30
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona bieg na 100 m Silver medal europe.svg 2. miejsce 10,18
sztafeta 4 × 100 m eliminacje 39,49
Puchar interkontynentalny Chorwacja Split bieg na 100 m 3. miejsce 10,16
Igrzyska Wspólnoty Narodów Indie Nowe Delhi bieg na 100 m Silver medal blank.svg 2. miejsce 10,20
sztafeta 4 × 100 m Gold medal blank.svg 1. miejsce 38,74

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lionel Peters, Tomas Magnusson: World Youth Championships 1999 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 7 października 2010].
  2. Lionel Peters, Tomas Magnusson: European Junior Championships 1999 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 7 października 2010].
  3. Lionel Peters, Tomas Magnusson: World Junior Championships 2000 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 14 grudnia 2010].
  4. Lionel Peters, Tomas Magnusson: European Junior Championships 2001 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 7 października 2010].
  5. Bob Ramsak: Event Report – Men’s 100 meters (ang.). iaaf.org. [dostęp 14 grudnia 2010].
  6. Mike Rowbottom: Clarke and Oludamola take 100m crowns, Armstrong dominates Shot Put in Delhi – Commonwealth Games Day Two (ang.). iaaf.org. [dostęp 8 października 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]