Mark Woodforde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Todd Woodbridge
Todd Woodbridge
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Rancho Mirage
Data i miejsce urodzenia 23 września 1965
Adelaide
Wzrost 188 cm
Masa ciała 88 kg
Gra leworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1984
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 19 (22 kwietnia 1996)
Australian Open SF (1996)
Roland Garros 4R (1997)
Wimbledon 4R (1988, 1990, 1997)
US Open 4R (1987, 1988)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 67
Najwyżej w rankingu 1 (16 listopada 1992)
Australian Open W (1992, 1997)
Roland Garros W (2000)
Wimbledon W (1993-1997, 2000)
US Open W (1989, 1995, 1996)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Olympic rings with white rims.svg
Tenis
Gold medal with cup.svg złoto
Atlanta 1996 debel
Silver medal with cup.svg srebro
Sydney 2000 debel

Mark Raymond Woodforde (ur. 23 września 1965 w Adelaide), tenisista australijski, specjalista gry podwójnej, zwycięzca dwunastu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i pięciu w grze mieszanej mieszanej, lider rankingu ATP deblistów, zdobywca Pucharu Davisa, mistrz olimpijski z Atlanty w deblu w 1996 roku.

Woodforde karierę tenisową rozpoczął w 1984 roku. Jako singlista wywalczył cztery tytuły w turniejach rangi ATP World Tour. Dwukrotnie wygrał zawody w Adelajdzie i po razie triumfował w Auckland oraz Filadelfii. Dodatkowo pięciokrotnie dochodził do finałów zawodów ATP World Tour. W 1996 roku, mając już ponad 30 lat Australijczyk awansował do półfinału wielkoszlemowego Australian Open. Po drodze zdołał wyeliminować m.in. Marka Philippoussisa i Thomasa Enqvista; przegrał dopiero z Borisem Beckerem. W kwietniu tegoż samego sezonu Woodforde osiągnął najwyższą pozycję w singlowym rankingu, nr 19.

W grze podwójnej pierwsze turniejowe zwycięstwo w rozgrywkach kategorii ATP World Tour odniósł razem z Johnem McEnroem w Los Angeles w 1988 roku. Rok później debliści wywalczyli tytuł w wielkoszlemowym US Open. W 1991 roku Woodforde zaczął grać w parze z Toddem Woodbridgem. Zawodnicy wspólnie startowali aż do 2000 roku i przez ten okres stworzyli jedną z najbardziej utytułowanych par deblowych, znaną jako "The Woodies". Zwyciężyli łącznie w 61 turniejach, w tym 11 wielkoszlemowych. Pozostawali niepokonani na Wimbledonie w latach 1993-1997. Przez dziewięć lat z rzędu kwalifikowali się do turnieju Masters Cup, wygrywając imprezę dwa razy (1992, 1996). W latach 1992, 1995, 1996, 1997 i 2000 para była wybierana deblem roku. W 1996 roku zdobyli złoty medal podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie, a cztery lata później srebrny medal na olimpiadzie w Sydney. W listopadzie 1992 roku Woodforde został liderem klasyfikacji deblistów. Tego samego roku zakończył sezon jako lider w rankingu deblowym, a także w 1996 i 2000 roku.

W grze mieszanej Woodforde wygrał pięć turniejów wielkoszlemowych, partnerując rodaczce Nicole Provis, Amerykance Martinie Navrátilovej oraz Hiszpance Arantxrze Sánchez Vicario.

W latach 1988-2000 występował w reprezentacji Australii w Pucharze Davisa. Początkowo grał jako singlista. W 1993 roku przyczynił się do awansu Australii do finału, ale w decydującym meczu z Niemcami przegrał grę podwójną (z Woodbridgem) przeciwko Michaelowi Stichowi i Patrikowi Kühnenie. W 1999 roku zdobył z Woodbridgem punkt deblowy w finale z Francją, co pomogło zespołowi wywalczyć tytuł po raz pierwszy od 13 lat. Rok później w finale Australijczycy nie sprostali Hiszpanom i tym właśnie meczem Woodforde zakończył karierę. Bilans jego występów reprezentacji to 21 zwycięstw i 15 porażek.

W ciągu szesnastu lat kariery Woodforde zarobił ponad 8 i pół miliona dolarów. W 2003 roku został trenerem ekipy australijskiej w kobiecym Pucharze Federacji. Razem z Woodbridgem prowadził aktywną działalność charytatywną w ramach Stowarzyszenia Tenisistów Zawodowych (ATP).

W 2010 roku, wraz Toddem Woodbridgem, został przyjęty do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy[1].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (4-5)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals (0–0)
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000 (0–0)
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500 (1–1)
ATP International Series /
ATP World Tour 250 (3–4)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (3–3)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (1–2)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 12 stycznia 1986 Nowa Zelandia Auckland Twarda Stany Zjednoczone Bud Schultz 6:4, 6:3, 3:6, 6:4
Zwycięzca 2. 3 stycznia 1988 Australia Adelajda Twarda Australia Wally Masur 6:2, 6:4
Zwycięzca 3. 8 stycznia 1989 Australia Adelajda Twarda Niemcy Patrik Kühnen 7:5, 1:6, 7:5
Finalista 1. 8 października 1989 Australia Brisbane Twarda Szwecja Nicklas Kroon 6:4, 2:6, 4:6
Finalista 2. 9 sierpnia 1992 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Holandia Richard Krajicek 4:6, 6:2, 4:6
Finalista 3. 15 listopada 1992 Belgia Antwerpia Dywanowa (hala) Holandia Richard Krajicek 2:6, 2:6
Zwycięzca 4. 21 lutego 1993 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Ivan Lendl 5:4, krecz
Finalista 4. 7 sierpnia 1994 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Niemcy Boris Becker 2:6, 2:6
Finalista 5. 18 października 1998 Singapur Singapur Dywanowa (hala) Chile Marcelo Ríos 4:6, 2:6

Gra podwójna (67-24)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (12–4)
Igrzyska olimpijskie (1–1)
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals (2–2)
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000 (14–2)
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500 (11–2)
ATP International Series /
ATP World Tour 250 (27–13)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (35–14)
Ceglana (9–5)
Trawiasta (10–3)
Dywanowa (13–2)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 28 lipca 1985 Holandia Hilversum Ceglana Australia Carl Limberger Szwecja Stefan Simonsson
Szwecja Hans Simonsson
3:6, 4:6
Finalista 2. 11 stycznia 1987 Nowa Zelandia Auckland Twarda Australia Carl Limberger Stany Zjednoczone Kelly Jones
Stany Zjednoczone Brad Pearce
6:7, 6:7
Finalista 3. 19 lipca 1987 Francja Bordeaux Ceglana Australia Darren Cahill Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 3:6
Finalista 4. 30 sierpnia 1987 Stany Zjednoczone Rye Brook Twarda Australia Carl Limberger Stany Zjednoczone Lloyd Bourne
Stany Zjednoczone Jeff Klaparda
3:6, 3:6
Finalista 5. 3 stycznia 1988 Australia Adelajda Twarda Australia Carl Limberger Australia Darren Cahill
Australia Mark Kratzmann
6:4, 2:6, 5:7
Zwycięzca 1. 25 września 1988 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone John McEnroe Australia Peter Doohan
Stany Zjednoczone Jim Grabb
6:4, 6:4
Zwycięzca 2. 2 października 1988 Stany Zjednoczone San Francisco Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
6:4, 7:6
Zwycięzca 3. 30 kwietnia 1989 Monako Monte Carlo Ceglana Czechosłowacja Tomáš Šmíd Włochy Paolo Canè
Włochy Diego Nargiso
1:6, 6:4, 6:2
Zwycięzca 4. 10 września 1989 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
6:4, 4:6, 6:3, 6:3
Finalista 6. 30 września 1990 Australia Brisbane Twarda Stany Zjednoczone Brian Garrow Australia Jason Stoltenberg
Australia Todd Woodbridge
6:2, 4:6, 4:6
Zwycięzca 5. 17 lutego 1991 Belgia Bruksela Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Belgia Libor Pimek
Holandia Michiel Schapers
6:3, 6:0
Zwycięzca 6. 10 marca 1991 Dania Kopenhaga Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Iran Mansour Bahrami
Rosja Andriej Olchowski
6:3, 6:1
Zwycięzca 7. 16 czerwca 1991 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:4, 7:6
Zwycięzca 8. 29 września 1991 Australia Brisbane Twarda Australia Todd Woodbridge Australia John Fitzgerald
Kanada Glenn Michibata
7:6, 6:3
Zwycięzca 9. 26 stycznia 1992 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Kelly Jones
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:4, 6:3, 6:4
Zwycięzca 10. 16 lutego 1992 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Kevin Curren
Republika Południowej Afryki Gary Muller
7:5, 4:6, 7:6
Zwycięzca 11. 23 lutego 1992 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:4, 7:6
Zwycięzca 12. 5 kwietnia 1992 Singapur Singapur Twarda Australia Todd Woodbridge Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:7, 6:2, 6:4
Zwycięzca 13. 16 sierpnia 1992 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:3, 1:6, 6:3
Zwycięzca 14. 18 października 1992 Japonia Tokio Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:3, 1:6, 6:3
Zwycięzca 15. 1 listopada 1992 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Steve DeVries
Australia David Macpherson
6:3, 6:4
Zwycięzca 16. 22 listopada 1992 Republika Południowej Afryki World Doubles Championships, Johannesburg Twarda Australia Todd Woodbridge Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:2, 7:6, 5:7, 3:6, 6:3
Zwycięzca 17. 10 stycznia 1993 Australia Adelajda Twarda Australia Todd Woodbridge Australia John Fitzgerald
Australia Laurie Warder
6:4, 7:5
Zwycięzca 18. 14 lutego 1993 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:5, 6:2
Zwycięzca 19. 13 czerwca 1993 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Gary Muller
6:7, 6:3, 6:4
Zwycięzca 20. 4 lipca 1993 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 21. 31 października 1993 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Republika Południowej Afryki Gary Muller
Republika Południowej Afryki Danie Visser
6:1, 3:6, 6:2
Finalista 7. 28 listopada 1993 Republika Południowej Afryki World Doubles Championships, Johannesburg Twarda(hala) Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:7, 6:7, 4:6
Zwycięzca 22. 6 lutego 1994 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Darren Cahill
Australia John Fitzgerald
6:7, 6:4, 6:2
Zwycięzca 23. 17 kwietnia 1994 Francja Nicea Ceglana Hiszpania Javier Sánchez Holandia Hendrik Jan Davids
Republika Południowej Afryki Piet Norval
7:5, 6:3
Zwycięzca 24. 8 maja 1994 Stany Zjednoczone Pinehurst Ceglana Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jared Palmer
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:2, 3:6, 6:3
Finalista 8. 12 czerwca 1994 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:3, 6:7, 4:6
Zwycięzca 25. 3 lipca 1994 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:6(3), 6:3, 6:1
Zwycięzca 26. 7 sierpnia 1994 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Australia John Fitzgerald Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
4:6, 6:2, 6:0
Zwycięzca 27. 21 sierpnia 1994 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:3, 6:4
Finalista 9. 11 września 1994 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 6:7
Zwycięzca 28. 30 października 1994 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:3, 6:4
Finalista 10. 27 listopada 1994 Indonezja World Doubles Championships, Dżakarta Twarda hala) Australia Todd Woodbridge Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 6:4, 6:4, 6:7, 6:7
Zwycięzca 29. 15 stycznia 1995 Australia Sydney Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
7:6, 6:4
Zwycięzca 30. 19 marca 1995 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:3, 7:6
Zwycięzca 31. 14 maja 1995 Stany Zjednoczone Pinehurst Ceglana Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Australia Sandon Stolle
6:2, 6:4
Zwycięzca 32. 21 maja 1995 Stany Zjednoczone Coral Springs Ceglana Australia Todd Woodbridge Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 6:1
Zwycięzca 33. 9 lipca 1995 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Scott Melville
7:5, 7:6, 7:6
Zwycięzca 34. 13 sierpnia 1995 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Todd Woodbridge Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:2, 3:0 krecz
Zwycięzca 35. 10 września 1995 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Australia Sandon Stolle
6:3, 6:3
Finalista 11. 27 listopada 1995 Austria Wiedeń Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Holandia Jan Siemerink
4:6, 5:7
Zwycięzca 36. 7 stycznia 1996 Australia Adelajda Twarda Australia Todd Woodbridge Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Tommy Ho
7:5, 7:6
Finalista 12. 25 lutego 1996 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4:6, 5:7
Zwycięzca 37. 3 marca 1996 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Zimbabwe Byron Black
Kanada Grant Connell
7:6, 6:2
Zwycięzca 38. 17 marca 1996 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Brian MacPhie
Australia Michael Tebbutt
1:6, 6:2, 6:2
Zwycięzca 39. 24 marca 1996 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Todd Woodbridge Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:1, 6:3
Zwycięzca 40. 21 kwietnia 1996 Japonia Tokio Twarda Australia Todd Woodbridge Bahamy Mark Knowles
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:2, 6:3
Zwycięzca 41. 19 maja 1996 Stany Zjednoczone Coral Springs Ceglana Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Ivan Baron
Stany Zjednoczone Brett Hansen-Dent
6:3, 6:3
Zwycięzca 42. 16 czerwca 1996 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:3, 7:6
Zwycięzca 43. 7 lipca 1996 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Zimbabwe Byron Black
Kanada Grant Connell
4:6, 6:1, 6:3, 6:2
Zwycięzca 44. 29 lipca 1996 Stany Zjednoczone Igrzyska Olimpijskie, Atlanta Twarda Australia Todd Woodbridge Wielka Brytania Neil Broad
Wielka Brytania Tim Henman
6:4, 6:4, 6:2
Zwycięzca 45. 8 września 1996 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 7:6, 7:6
Zwycięzca 46. 6 października 1996 Singapur Singapur Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Czechy Martin Damm
Rosja Andriej Olchowski
7:6, 7:6
Zwycięzca 47. 17 listopada 1996 Stany Zjednoczone World Doubles Championships, Hartford Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:4, 5:7, 6:2, 7:6
Finalista 13. 5 stycznia 1997 Australia Adelajda Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Patrick Rafter
Stany Zjednoczone Bryan Shelton
4:6, 6:1, 3:6
Zwycięzca 48. 26 stycznia 1997 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
4:6, 7:5, 7:5, 6:3
Zwycięzca 49. 23 marca 1997 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Todd Woodbridge Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
7:6, 7:6
Finalista 14. 8 czerwca 1997 Francja French Open, Paryż Ceglana Australia Todd Woodbridge Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
6:7, 6:4, 3:6
Zwycięzca 50. 6 lipca 1997 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6(4), 7:6(7), 5:7, 6:3
Zwycięzca 51. 10 sierpnia 1997 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Mark Philippoussis
Australia Patrick Rafter
7:6, 4:6, 6:4
Zwycięzca 52. 26 października 1997 Niemcy Stuttgart Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:3, 6:3
Zwycięzca 53. 18 stycznia 1998 Australia Sydney Twarda Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Kanada Daniel Nestor
6:3, 7:5
Finalista 15. 1 lutego 1998 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Todd Woodbridge Szwecja Jonas Björkman
Holandia Jacco Eltingh
2:6, 7:5, 6:2, 4:6, 3:6
Zwycięzca 54. 15 lutego 1998 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Brazylia Nelson Aerts
Brazylia André Sá
6:1, 7:5
Zwycięzca 55. 22 lutego 1998 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Meksyk David Roditi
6:3, 6:4
Finalista 16. 26 kwietnia 1998 Monako Monte Carlo Ceglana Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 2:6
Zwycięzca 56. 3 maja 1998 Niemcy Monachium Ceglana Australia Todd Woodbridge Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
6:0, 6:3
Finalista 17. 5 lipca 1998 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:2, 4:6, 6:7, 7:5, 8:10
Finalista 18. 11 października 1998 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
4:6, 7:6, 6:7
Zwycięzca 57. 18 października 1998 Singapur Singapur Dywanowa (hala) Australia Todd Woodbridge Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:2, 6:3
Zwycięzca 58. 14 lutego 1999 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Macedonia Aleksandar Kitinov
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
7:5, 6:7(3), 6:4
Zwycięzca 59. 21 lutego 1999 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:3, 6:4
Finalista 19. 2 maja 1999 Stany Zjednoczone Atlanta Ceglana Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
7:5, 6:7, 3:6
Finalista 20. 13 czerwca 1999 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
3:6, 6:7(3)
Finalista 21. 15 sierpnia 1999 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Todd Woodbridge Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Byron Black
3:6, 6:7(6)
Finalista 22. 10 października 1999 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Kanada Daniel Nestor
5:7, 3:6
Finalista 23. 17 października 1999 Singapur Singapur Twarda (hala) Australia Todd Woodbridge Białoruś Maks Mirny
Filipiny Eric Taino
3:6, 4:6
Zwycięzca 60. 9 stycznia 2000 Australia Adelajda Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Lleyton Hewitt
Australia Sandon Stolle
6:4, 6:2
Zwycięzca 61. 16 stycznia 2000 Australia Sydney Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Lleyton Hewitt
Australia Sandon Stolle
7:5, 6:4
Zwycięzca 62. 26 marca 2000 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Todd Woodbridge Czechy Martin Damm
Słowacja Dominik Hrbatý
6;3, 6:4
Zwycięzca 63. 21 maja 2000 Niemcy Hamburg Ceglana Australia Todd Woodbridge Australia Wayne Arthurs
Australia Sandon Stolle
6:7(4), 6:4, 6:3
Zwycięzca 64. 11 czerwca 2000 Francja French Open, Paryż Ceglana Australia Todd Woodbridge Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
7:6(7), 6:4
Zwycięzca 65. 18 czerwca 2000 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Todd Woodbridge Stany Zjednoczone Jonathan Stark
Filipiny Eric Taino
6:7(5), 6:3, 7:6(1)
Zwycięzca 66. 9 lipca 2000 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Todd Woodbridge Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
6:3, 6:4, 6:1
Zwycięzca 67. 13 sierpnia 2000 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Todd Woodbridge Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:6(6), 6:4
Finalista 24. 24 września 2000 Australia Igrzyska Olimpijskie, Sydney Twarda Australia Todd Woodbridge Kanada Sébastien Lareau
Kanada Daniel Nestor
7:5, 3:6, 4:6, 6:7(2)

Gra mieszana (5-2)[edytuj | edytuj kod]

Wygrane według nawierzchni
Twarda (3–1)
Ceglana (1–0)
Trawiasta (1–1)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 stycznia 1992 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Nicole Provis Hiszpania Arantxa Sánchez
Australia Todd Woodbridge
6:3, 4:6, 11:9
Zwycięzca 2. 7 czerwca 1992 Francja French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Arantxa Sánchez Stany Zjednoczone Lori McNeil
Stany Zjednoczone Bryan Shelton
6:2, 6:3
Zwycięzca 3. 13 września 1992 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Nicole Provis Czechosłowacja Helena Suková
Holandia Tom Nijssen
4:6, 6:3, 6:3
Zwycięzca 4. 4 lipca 1993 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová Holandia Manon Bollegraf
Holandia Tom Nijssen
6:3, 6:4
Finalista 1. 12 września 1993 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Martina Navrátilová Czechy Helena Suková
Australia Todd Woodbridge
3:6, 6:7
Zwycięzca 5. 28 stycznia 1996 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Łotwa Larysa Sawczenko Stany Zjednoczone Nicole Arendt
Stany Zjednoczone Luke Jensen
4:6, 7:5, 6:0
Finalista 2. 7 lipca 1996 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Łotwa Larysa Sawczenko Czechy Helena Suková
Czechy Cyril Suk
6:1, 3:6, 2:6

Przypisy

  1. Woodies Among Hall Of Fame Inductees (ang.). atpworldtour.com, 1 lipca 2010. [dostęp 22 lutego 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]